Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Йокай
Yōkai
Нюпеппо (ぬっぺふほふ немесе ぬっぺっぽう) – Едо дәуіріндегі йокай эмакилерінде, мысалы «Газу Хяки Ягё» және «Хяккаи Зукан» еңбектерінде кездесетін йокай. Ол бір басты ет массасы түрінде, беті мен денесінде ешқандай ерекшеліксіз қырсықтармен бейнеленген.
The nuppeppō (ぬっぺふほふ or ぬっぺっぽう) is a yōkai that appears in Edo Period yōkai emaki such as the Gazu Hyakki Yagyō and the Hyakkai Zukan. It is depicted with indistinguishable wrinkles on its face and body as a one head blob of meat.
Тұжырымдама
Эмакиде оның аты мен суреті ғана бар, түсіндірме мәтіні жоқ десе де, аты мен «нупеппо деп аталатын жәндік (бакемоно) бар. Көзі де, құлағы да жоқ» (ぬっぺっぽうといふ化けもの有り。目もなく耳も無く) деген мәтіннен, «Шинго Заде Ходай Могю» («Шинго соқыр сиырдың бәрін жейді») (1781) кітабынан нопперабоның бір түрі ретінде қарастырылады. Шисуй кітапханасында сақталған ескі сурет кітапшасының қолжазбасында (жылдығы белгісіз) Инуи Юхей «нуббехо» (ぬっべっほう) деп аталатын йокайды бейнелеген, оны «түлкіге немесе танукиге ұқсас ескі жабайының жасырын түрі» деп сипаттайды. Бұл «нуббехо» суретіне «өте бүршіктелген, төрт қысқа аяқтары бар тәтті картоп сияқты жын» деген қосымша мәтін қосады. Аталған «Шинго Заде Ходай Могю» кітабында «өлгендердің майын сорып, инедей кішкентай кесектермен жейді. Бұрын дәрігер кейпінде келетін, ал қазір өз түрінде келеді» (死人の脂を吸い、針大こくを喰う。昔は医者に化けて出てきたが、今はそのまま出てくる) деп жазылған. Йокай зерттеушісі Кацуми Тада, қазіргі заманда нопперабо бетінде көз бен мұрынсыз йокай ретінде танымал болса, бұрынғы кезде оның пішіні осы нуппепо сияқты, беті мен денесі арасында ешқандай айырмашылық болмаған деседі. Ол өзін «ақтап» (白化) – ақ бет ұнтағымен («nupperi») жағу арқылы жасырады, бірақ бұл «ақтап» сөзі «білмеушілік таныту, надандық», «ашық сөйлеу арқылы алдау», «ашық және жасырын емес болу», «ақ бет ұнтағын жағу» және «ақ жын» сияқты мағыналарды білдіреді. Осы «ақтап» көрінісі ретінде, нуппепо алдымен адам кейпіне кіріп (білмеушілік танытып), жаяу келе жатқан адамға жолығып, достықпен сөйлеседі (ашық сөйлейді), ал ол адам күдігін жойғанда, өз шынайы бейнесін көрсетеді (ашық және жасырын емес) және бастапқы түрін көрсетеді (ақ монстр, бетіне ақ ұнтақ жаққандай). Шөва және Хейсей кезеңдерінен бастап жазылған әдебиеттерде ол тасталған ғибадатханалардың жанында пайда болатын йокай деп сипатталған, бірақ бұл «Ескі ғибадатханалардың төбелерінде нуппепо пайда болады, ол қиындықтардың өзі сияқты» деген сөздерден алынған. Бұл сөздерді фольклор ғалымы Морихико Фуджисаваның «Йокай Гадан Зеншу Нихонхен Джо» (妖怪画談全集 日本篇 上) кітабынан келтірген, сондықтан Фуджисаваның «ғибадатханаларда пайда болады» деген мәлімдемесі Гадзу Хяки Ягёдағы фоннан туған ойдан шығарылған туынды болуы мүмкін. Бірақ оның бастапқы көзі әлі белгісіз.
In the emaki, it has nothing more than a name and picture, and there is almost no explanatory text, but from its name and the passage "there is a monster (bakemono) called nuppeppō. It has neither eye nor ear" (ぬっぺっぽうといふ化けもの有り。目もなく耳も無く) from the sharebon (silly tales book) Shingo Zade Hōdai Mōgyū ("Shingo Left All You Can Eat Blind Cow") (新吾左出放題盲牛) (1781), it is seen as a type of nopperabō. In an old picture book manuscript (year unknown) held at the Shisui Library, Inui Yūhei portrayed a yōkai called "nubbehhō" (ぬっべっほう), and it is introduced with the words "it is called the disguised form of an old toad, similar to the fox or tanuki." This "nubbehhō" picture comes with the words, "a monster that's a very wrinkly sweet potato with four short limbs." The aforementioned Shingo Zade Hōdai Mōgyū also writes, "it sucks the fat of the dead and eats to the fullest with a needle. In the past, they'd come disguised as a doctor, but now they just come as is " (死人の脂を吸い、針大こくを喰う。昔は医者に化けて出てきたが、今はそのまま出てくる ). Also, the yōkai researcher Katsumi Tada notes that while in modern times, the nopperabō is known as the yōkai with no eyes or nose on its face, in older times it was shaped like this nuppepō with no distinction between face and body. It is said that it smears ("nupperi") itself with white face powder, called "whitening" (白化), but this "whitening" has the meanings "pretending not to know, feigning ignorance," "deceive by pretending to speak frankly," "become open and unconcealed," "apply white facial powder," and "white monster," among others. It is said that as an embodiment of this "whitening," the nuppepō would first impersonate a human (pretending not to know), come to a pedestrian and talk as if friendly (speaking frankly), and as that person is letting their guard down, they'd show their true form (become open and unconcealed) and show their original appearance (a white monster, as if having applied white facial powder). In the literature starting in the Shōwa and Heisei periods, it was written to be a yōkai that appears near abandoned temples, but this comes from the passage "on the eaves of old temples would appear the nuppepō, almost like a lump of trouble itself" from the book Yōkai Gadan Zenshū Nihonhen Jō (妖怪画談全集 日本篇 上) by the folklore scholar Morihiko Fujisawa, so it's been suggested that Fujisawa's statement of "appearing at temples" is nothing more than an original made up creation imagined from the background in the Gazu Hyakki Yagyō. but the original primary source for this is unknown.
Ұқсас әңгімелер
Бунка дәуірінде "Исшова" (一宵話, "Бір түндік әңгіме") жазылғанда, "нупепо" сияқты оқиғаға ұқсас бір әңгіме кездеседі.
In the Bunka period writing Isshōwa (一宵話, "One Evening Story"), there is a story similar to the nuppepō.
Этимология
"Нуппеппо" атауы – макияжға тым көп көңіл бөлетін әйелді сипаттау үшін қолданылған, қарапайым сөздермен айтылатын "нуппери" (ぬっぺり) сөзінің өзгеруінен пайда болған. Бұл, ең алдымен, аталған жаратылыстың салбыраған сыртқы түріне сілтеме жасайды, ол көп макияж салған беттің құлап түсуіне ұқсас.
The name "nuppeppō" is a corruption of the derogatory slang nupperi (ぬっぺり), used to describe a woman who applies too much makeup. This is most likely a reference to the creature's saggy appearance, which is similar to the sagging of a face under heavy makeup.
Сипаттама
Нюпеппо майлы қабаттар арасында бет-пішіні сезілетін еттен тұратын дөңгелек ретінде көрінеді. Көбінесе пішінсіз болғанымен, саусақтар, бауырсақтар және тіпті қарапайым мүшелер тері қатпарларының арасында көзге түсуі мүмкін. Нюпеппоның пайда болуы белгісіз. Дегенмен, кейде ол Франкенштейннің монстрына ұқсас, өлген адамдардың етінен жасалған деп сипатталады. Нюпеппо елді мекендердегі, қалалар мен ауылдардағы қараусыз қалған көшелерде мақсасыз шарлайды, көбінесе жыл соңына қарай түнгі уақытта, немесе зираттарда, немесе тастап кетілген храмдарда. Әдетте ол жалғыз жануар, бірақ оларды топтап көру туралы хабарлар да бар. Кейінгі суреттерді Торияма Секиеннің 1776 жылғы «Газу Хьяки Ягё» басылымынан бастап, оның еңбектерінде табуға болады. 18 ғасырдың жазушысы Макибокусен шогун Токугава Иэясудың сарайында нуппеппо сипаттамасына сәйкес келетін жаратылыстың сыртқы түрін сипаттайтын парқ жазды. Әңгімеге сәйкес, Токугава жаратылыстың қауіпсіздігі үшін және адамдардан алшақтату үшін зардапсыз түрде тауларға жіберуге бұйрық берді. Кейін Токугава бұл жаратылыстың қытай әдебиетінде «ерекше билеуші» ретінде, жаңару күшімен жабдықталған деп естіген.
The nuppeppō appears as a blob of flesh with a hint of a face in the folds of fat. Though largely amorphous, fingers, toes, and even rudimentary limbs may be attributed as features amidst the fold of skin. The origins of the nuppeppō are unknown. However, it is sometimes described as constructed of the flesh of dead humans in a manner similar to Frankenstein's monster. The nuppeppō aimlessly wanders deserted streets of villages, towns and cities, often at night towards the year end, or graveyards or abandoned temples. It is usually a solitary creature, but there have reportedly been sightings of them in groups. Later illustrations can be found in the works of Toriyama Sekien, starting with his 1776 publication Gazu Hyakki Yagyō. The 18th century scribe Makibokusen wrote a scroll describing the appearance of a creature matching the description of the nuppeppō at the castle of shōgun Tokugawa Ieyasu. According to the story, Tokugawa ordered that the creature be sent away to the mountains unharmed so that it could be kept safe and clear of human settlements. Tokugawa later learns that the creature is noted in Chinese literature as being a "sovereign specific", endowed with powers of restoration.