Кіріспе

Enteroctopus - баспаяқтылар туысы, оның өкілдері кейде "алып сегізбалықтар" деп аталады.

Этимология

Enteroctopus жалпы атауын Альфонс Тремо де Рошбрюн мен Жюль Франсуа Мабилл 1887 жылы жасап, 1889 жылы жариялады. Бұл атау ежелгі грек тіліндегі ἔντερον 'ішек' және ὀκτώπους сөздерінен құралған, яғни 'ішек тәрізді қолдары бар октапос'.

Сипаттама

Enteroctopus - негізінен, орташа белдеуде кездесетін сегізаяқтылар туысы. Бұл туыстың өкілдері ірі дене мөлшерімен ерекшеленеді және көбінесе алып сегізаяқтар деп аталады. Enteroctopus түрлерінің денелерінде арқа және бүйір жағында анық көзге көрінетін бойлық жиырыңқылар немесе қатпарлар болады. Олардың бастары мантия енінен айқын тар. Бұл туыстағы еркектердің гектокотилі, оң жақ үшінші қолда орналасқан, Octopodidae тұқымдасының басқа туыстарымен салыстырғанда ұзын және тар болып келеді, көбінесе қол ұзындығының бес бөлігінің бірін құрайды. Бұл туыстағы сегізаяқтарда конус тәрізді сегізаяқтардың орнына ірі, қалақ тәрізді сосқалар болады.

Түр түрлері

E. membranaceus көбінесе түрқымның алғашқы аталған түрі болғандықтан типтік түрі ретінде қарастырылды, Рошбрун мен Мейблл түрқымды құрғанда оны осылай атағандықтан емес. Робсон 1929 жылғы сегізқарғыштар монографиясында E. membranaceus-ті күмәнді түр деп санады, себебі бастапқы сипаттама жеке түрді анықтауға жеткіліксіз болды, голотипі дамымаған мысал болды және типтік мысал енді жоқ еді. 1998 жылы Хохберг оны қайта жаңғыртқанға дейін түрқым жарамсыз деп есептелді. Хохберг Робсонның E. membranaceus-ті Рошбрун мен Мейбллдің 1889 жылғы сипаттамасында түрқымға тағайындалған екінші түр – E. megalocyathus-тың кіші синонимі деп қарастырғанын атап өтті. Сонымен қатар, Рошбрун мен Мейблл E. membranaceus-қа типтік мәртебе бермегендіктен, Хохберг Enteroctopus-тың жарамды түрқым екеніне және E. megalocyathus пен E. membranaceus-тың бір түр екеніне байланысты типтік түр мәртебесін E. megalocyathus-қа ауыстырды. Қалған түрқым мүшелері айтарлықтай кішідірек, E. megalocyathus-тың орташа массасы және толық ұзындығы шамамен алғанда құрайды. E. magnificus Африканың оңтүстік-батыс жағалауында, Намибиядан Оңтүстік Африканың Порт-Элизабетке дейін, сондай-ақ Жаңа Зеландияның қоңыржай аймақтарында кездеседі. Бұл сегізқарғыштың толық ұзындығы шамамен тең.