Кіріспе

Гюеñес кеңесі – Энкартасьонс округінің муниципалитеті (Бискай, Баск елі, Испания). Оны Кадагуа өзенінің сулары кесіп өтеді және ол көршілес Залла муниципалитетімен бірге Сальседо аңғарын құрайды. Солтүстікте Галдамес және k; шығыста Алонсотеги (Үлкен Бильбао); батыста Залла муниципалитеті және оңтүстікте Гордежуэла муниципалитетімен шектеседі. Оның ірі елді мекендері – Гюеñес, Содупе, Квадра, Зарамилло, Санчосоло және Сан-Педро-де-Гойкурия.

География

Содупе, Ла Кудра, Зарамилло және әкімшілік орталығы Гуэнес қалаларының бәрі осы аймақтың ішінде жатыр.

Тарих

Көне заманда, ол Сальседо алқабының құрамына кірді, оны Гюнеес және Залла екі кеңесі құрады. Сальседо алқабы 12 ғасырдың соңында граф Д. Рубио Диас де Астурияның негізін салған, ол кейіннен сарайға айналған Арангутидің Сальседо мұнарасын салуды бұйырған. Оның орнын қызы Мария де Сальседо иеленді, ол Аяланың мырзасы Д. Галиндо де Аялаға үйленген. Аяла мен Сальседо 12 ғасырдың қалған бөлігі мен 13 ғасырдың бірінші жартысында Санчо Гарсияның "ерсі" және Хуртадо Санцтың үстемдігі астында бірге болды. Алайда, олар алқаптың жалғыз көрнекті "иесі" болған жоқ: Мартин Санчо де Санта-Марина сияқты басқа да тұлғалар аймақта билік жүргізді. 13 ғасырдың басында Хуртадо Санц де Сальседо (Аяланың 6-шы лорды) Санта-Маринаның Мартин Санчесінен екі баласы болған: Гордехоланы мұра ретінде алған Лопе Санчес және Залла мен Гюнеесті сақтап қалған Санчо Ортис Маррокин. Бір ұрпақтан кейін Маррокин өзінің төрт баласының үшеуі арасында Сальседодағы барлық иеліктерін бөліп, осылайша үш әулет пайда болды: Монтермосо Маррокин, Ла Джара және Сальседо Сальседо Арангурен. Сальседо алқабында тікелей қақтығыстар салыстырмалы түрде кеш, 14 ғасырдың ортасында басталды. Әр түрлі әулеттер арасындағы қарым-қатынас қиын болды. Олардың көптеген даулары Санчо Ортис Маррокиннің аумақтық бөліністерінен бастау алған сияқты. Сальседоның қарсылығына қарамастан, Монтермосо аймақты тиімді бақылауда ұстады, әсіресе Хуан Санчес қайтыс болғаннан кейін, марокколықтардың аумақтық талаптары да көбейе бастады. Барлық тараптар жақсы қорғалған, олардың барлығы аймақты бақылау үшін аянбай күресті: бір жағынан Сальседоның, Саласарестің және Мунатонестің адамы, екінші жағынан марокколықтар мен гордожандар. 1400 жылы Салазар Сальседо марокколықтармен соғысып, солармен одақтасты. Жалпыға ортақ зорлық-зомбылық атмосферасы бүкіл аумақта сақталды, бұл Виская иелері мен Кастилия патшаларын бұл мәселеде әрекет етуге мәжбүр етті. Ережелерді енгізу қиын болды, өйткені ақсүйектердің өкілдері оларды өз пайдалары үшін пайдаланды. Сондықтан сырттан көмек сұрауға тура келді. XV ғасырдың соңғы жылдары зорлық-зомбылық азая бастады. Экономикалық жағдай өзгерді, өндіріс пен халық саны өсті: күреске әкелген себептер жойыла бастады. XVI ғасырдың бірінші жартысында көршілес муниципалдық шекараларға қатысты даулар шешілді: 1507 жылдың қаңтар айында Гюнеес пен Гордехуэла кеңестері өздерінің мерзімдері мен шекараларын белгілеу үшін жиналды, бұл олардың судьяларының құзырына қайшы келмеу үшін. Сол жылдың 27 ақпанында осы кеңестердің өкілдері шекараны белгілеуге кірісті. Осы кезеңде темір өндіру және егіс алқаптарын кеңейту өте маңызды рөл атқарды. Гюнеестің демографиялық кеңеюіне негіз болған тағы бір қозғалтқышы болды: Санта-Мария шіркеуінің құрылысы, бұл көптеген жұмысшыларға жұмыс берді. 1624 жылдың 17 сәуірінде Бискай Лордтығының Бас жиналысы голландтық кемелер шабуылдау мүмкіндігін қарастырып, порттар мен жағалауларды нығайтуды және Вискаяның барлық виллалары мен приход шіркеулерінде капитанды тағайындауды шешті. 1642 жылдың қыркүйегінде Гюнеестің тұрақты мэрі Хасинто Хуртадо де Тависон Гюнеестің толықтай өз иелігіне қосылуын сұрады. 1704 жылы Гюнеесте 202 өрт болды, бұл жыл бойы жалғасқан "фугариаменто" (шекараны белгілеу оты) нәтижесінде пайда болды. Бұл отты 28 маусымда иеліктің бөліністерін белгілеу үшін иеліктің жалпы жиналысы бастады. 1766 жылдың басталуынан бастап Гюнеес ұзақ уақыт бойы нашар өнім алды, үлкен салықтық талаптар, соғыс және аурулар болды. Бұл өсім полкті 1772 және 1775 жылдар аралығында тікелей салықтарды жоюға және көршілерге жер үлестіруге мәжбүр етті, осылайша олар өздерінің ресурстарын арттыра алды. 1799 жылдың 13 тамызында өткен Мериндас кеңесі Энкартасионның Лордпен толық қосылуын анықтады және мұндай одақтың шарттарын мақұлдады. 1800 жылдың 25 мамырында Гюнеестің кеңес өкілеттігі қалалық әкімдікте жиналды. 2 ақпанда елорданың билігімен кеңесу үшін комитет тағайындалды. 1800 жылдың 14 шілдесінде Герниканың жалпы жиналыстары Гюнеестің иелігін біріктірді. 1808 жылғы соғыста Галлия жасағы өзінің штабын Содупеге қойды, бұл үлкен төңкеріске әкелді: соғыс жергілікті ауыл шаруашылығы өнімінің жоғары пайызын әскерлерге "рациондар" ретінде сіңірді.