Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Corecom – Болгарияда коммунистік билік кезіндегі қатты валюталық дүкендер желісі болды. Тауарлар көбінесе Батысқа қарағанда арзанға сатылатын, бірақ олар болгар халқының көпшілігі үшін қолжетімді емес еді, себебі дүкендерде ұлттық валюта – лев қабылданбады. Батыс дипломаттары мен қонақтарынан басқа, қатты валютаға қол жеткізу – номенклатураның (жалпы халықтың шағын, элиталық тобының) және шетелге саяхаттауға немесе батыстықтармен іскерлік байланыс жасауға рұқсат алған бірнеше адамның артықшылығы болды. Corecom дүкендерінен тауар сатып алып, шетел валютасын иеленуге құқығы жоқ кез келген адам билік органдарының тексеруіне түсуі мүмкін еді. Бұл дүкендер Шығыс Германияның Intershops, Чехословакияның Tuzex немесе Польшаның Pewex дүкендері сияқты қағида бойынша жұмыс істеді. АҚШ доллары сияқты негізгі батыс валюталарымен қатар, Corecom дүкендері шетел валютасының сертификаттарын да қабылдады. Бұл дүкендерде сатылатын батыс тұтыну тауарлары – импорттық спирттік ішімдіктер мен темекі өнімдері (мысалы, шотланд вискисі мен Marlboro темекісі), тұтыну электроникасы (мысалы, бейнежазғыштар мен бейнекамералар), косметика, киім, журналдар, ойыншықтар және тіпті Kinder Surprise шоколад жұмыртқалары (сол кезде "корекомски яйца" немесе "Corecom жұмыртқалары" деп белгілі болған) сияқты тауарлар, әдеттегі сауда орындарында табылмайтын. Болгарияда тек экспортқа арналған немесе ұзақ күту тізіміне жазылуды қажет ететін өнімдер де болды. Қызығы, батыс тұтыну тауарларының айқын артықшылығы мен сапасы халықтың көпшілігі үшін қолжетімсіз болғандықтан, коммунистік партия элитасы өздерінің батысқа қарсы риторикасының екіжүзділігін әдейілемей-ақ көрсетіп қойды.
Corecom was a chain of hard currency stores during the Communist rule in Bulgaria. Goods were often priced cheaper than in the West, however, they were still inaccessible for most Bulgarians because the national currency, the lev, was not accepted at the stores. Apart from Western diplomats and visitors, access to hard currency was a privilege of the nomenklatura (small, elite subset of the general population) and a few other people who were authorised to travel abroad or do business with Westerners. Anyone purchasing goods at Corecom but not authorised to possess foreign currency ran the risk of investigation by the authorities. The stores operated on the same principle as East German Intershops, Czechoslovakian Tuzex, or Polish Pewex stores. In addition to major Western currencies, such as US dollars, Corecom stores also accepted foreign exchange certificates. Western consumer goods sold at these stores were not available at regular retail outlets, including imported spirits and tobacco products (e. g. Scotch whisky and Marlboro cigarettes), consumer electronics (e. g. VCRs and video cameras), cosmetics, clothing, magazines, toys, and even foodstuffs such as Kinder Surprise chocolate eggs (commonly known as "корекомски яйца" or "Corecom eggs" at the time). There were also Bulgarian products that were either destined exclusively for export or ordinarily required signing up on long waiting lists. Ironically, by making the significantly greater diversity and quality of Western consumer goods conspicuous yet inaccessible to the vast majority of the population, the communist party elites inadvertently demonstrated the hypocrisy of their anti Western rhetoric.