Канада саяхатшысы Одоардо Ди Сантоның өмірі мен қызметі
Odoardo Di Santo
Одоардо Ди Санто – канадалық саяхатшы, Онтарио құрамындағы Жаңа демократиялық партиясының (NDP) бұрынғы депутаты (1975-1985). Өмірбаяны, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Одоардо Ди Санто (1934 жылғы 25 маусымда туған) – Канаданың Онтарио провинциясындағы саясаткер және әкімші. Ол 1975 жылдан 1985 жылға дейін Онтарио заңнамалық құрылысында Жаңа демократиялық партияның (ЖДП) мүшесі ретінде қызмет етті.
Odoardo Di Santo (born June 25, 1934) is a politician and administrator in Ontario, Canada. He served in the Legislative Assembly of Ontario from 1975 to 1985, as a member of the New Democratic Party (NDP).
Өмірбаян
Ди Санто Италияның Рокка Пиа қаласында дүниеге келді және Рим университетінде білім алды. Римде Ди Санто кәсіби журналист және Италияның өнеркәсіп және сауда министрінің баспасөз хатшысы қызметін атқарды. 1974-1975 жылдары Торонто метрополитенінің отбасылық қызметтер қауымдастығының мүшесі болды, сондай-ақ Джордж Браун колледжінің қоғамдық жұмыскерлер кеңесіне кеңесші болды. Ди Санто осы кезеңде итальяндық канадалықтар конгресінің негізін қалаушы мүшесі және федералды атқарушы комитетінің мүшесі болды. Ол сондай-ақ итальяндық-канадтық қайырымдылық корпорациясын құруға қатысты. Ол Торонто қалалық кеңесінің мүшесі Мария Аугимериге үйленген.
Di Santo was born in Rocca Pia, Italy, and educated at the University of Rome. In Rome, Di Santo was a professional journalist as well as Press Secretary for the Italian Minister of Industry and Commerce. He was a member of the Family Services Association of Metro Toronto in 1974 75, and was an advisor to the Board of Community Workers at George Brown College. Di Santo was also a founding member as well as a federal executive on the Congress of Italian Canadians in this period. He was also a founding member of the Italian Canadian Benevolent Corporation. He is married to Toronto city councillor Maria Augimeri.
Саясат
Ол 1975 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы құрамына сайланды, Доунсвьюде либералдық кандидат Майк Спенсиериді 68 дауыспен жеңіп, Торонтоның итальяндық қауымдастығында НДП-ның үлкен жетістігіне үлес қосты. Ол 1977 жылғы сайлауда одан да көп дауыспен қайта сайланды және 1981 жылғы сайлауда болашақ федералды министр Жозеф Вольпеді 653 дауыспен жеңді. 1982 жылы ол партия төрағалығына Боб Рейді қолдады. Ди Санто 1985 жылғы сайлауда шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады, либералдық кандидат Жозеф Кордианоға 221 дауыспен есе жіберді.
He was elected to the Ontario legislature in the 1975 provincial election, defeating Liberal candidate Mike Spensieri by 68 votes in Downsview as part of an NDP breakthrough in Toronto's Italian community. He was re elected by a greater margin in the 1977 election, and defeated future federal cabinet minister Joseph Volpe by 653 votes in the 1981 election. He supported Bob Rae for the party leadership in 1982. Di Santo was narrowly defeated in the 1985 election, losing to Liberal candidate Joseph Cordiano by 221 votes.
Кейінгі өмірі
Сайлаудан кейін либералдар мен Жаңа демократиялық партия екі жылдық келісімге қол қойды, бұл 42 жылдық прогрессивті консервативті билікті аяқтады. Заң шығарушы органнан кеткеннен кейін Ди Санто Жұмысшы кеңесшісі кеңсесінің директоры болып тағайындалды. Жаңа демократиялық партия 1990 жылғы провинциялық сайлауда Боб Рей басшылығымен көпшілік үкіметке ие болды, ал Ди Санто 1991 жылы Онтарио жұмысшыларды өтеу жөніндегі кеңесінің төрағасы болып тағайындалды. Төрағалық қызметін атқару кезеңінде ол прогрессивті саясатты іске асырды, мысалы, жұмыс орнында асбестке ұшыраған жұмысшыларға келтірілген зиян үшін/аурулары үшін өтемақы төленетінін даусыз қарастыру сол кезде жаңалық болды. 1994 жылы Рей Ди Сантоны Онтарио алкогольдік ішімдіктерді лицензиялау басқармасына ауыстырды. 1992 жылы Ди Санто тәуелсіз қарттарға арналған коммерциялық емес ұйым Casa Abruzzo-ның президенті және негізін қалаушысы болды. Ол 1997 жылғы федералды сайлауда Канаданың Өкілдер палатасына кандидаттыққа түсті, бірақ Йорк-Саут-Вестондағы тәуелсіз кандидат Джон Нунзиатадан үшінші орын алды.
After the election, the Liberals and NDP signed a two year pact which ended forty two years of Progressive Conservative rule. After leaving the legislature, Di Santo was appointed director of the Office of the Worker Adviser. The New Democratic Party won a majority government under Bob Rae's leadership in the 1990 provincial election, and Di Santo was appointed as chair of Ontario Workers' Compensation Board in 1991. During his tenure as chair, he implemented progressive policies, such as the non rebuttable presumption that workers exposed to asbestos in the workplace be compensated for their injuries/illnesses a novelty at the time. In 1994, Rae transferred Di Santo to the Liquor License Board of Ontario. In 1992, Di Santo was President and founder of Casa Abruzzo, a non profit for independent seniors. He campaigned for the House of Commons of Canada in the 1997 federal election, but finished third against Independent candidate John Nunziata in York South—Weston.