Кіріспе
Жапондық жаңқалар керней ретінде қолданылады. Хорагай (немесе джинкай) – бұл әдетте Харония тритонисінен алынған үлкен жаңқалар, олар Жапонияда көптеген ғасырлар бойы дабыл ретінде пайдаланылып келген. Бұл аспап, жапон тарихы бойында түрлі мақсаттарға қызмет еткен, өзінің функциясына қарай бірнеше жапонша атауға ие. Арнайы мектептерде оқушыларға әлі де жаңқамен байланысты дәстүрлі музыканы ойнау үйретіледі.
Horagai ([[wiktionary:法) (or jinkai [[wiktionary:陣) are large conch shells, usually from Charonia tritonis, that have been used as trumpets in Japan for many centuries. The instrument, which has served a number of purposes throughout Japanese history, has been given a number of Japanese names depending on its function. Special schools still teach students to play the traditional music associated with the conch.
Құрал
Әлемнің басқа бөліктеріндегі көптеген қабықшалы кернейлерден айырмашылығы, жапондық хора немесе хорагай үш немесе бес түрлі дыбыс шығара алады. Дыбыстардың әртүрлілігі қабықшаның төбесіне бекітілген қола немесе ағаштан жасалған ауыздық арқылы қол жеткізіледі. Жапонияның таулы аймақтарында жиі кездесетін қатық қыста еріндер металл бетіне жабысып қалуы мүмкін, сондықтан ағаш немесе бамбуктан жасалған ауыздықтар пайдаланылады.
Дін
Бұл құйрықшаны буддалық монахтар діни мақсаттарда пайдаланады. Оның қолданылуы кем дегенде 1000 жылға жетеді және бүгінге дейін кейбір рәсімдерде қолданылады, мысалы, Нарадағы Тодай-дзидегі Шуни е рәсімдерінің омизутори (су алу) бөлігінде. Әрбір Шүгэндо мектебінің өзіне тән құйрықшаның үні бар. Хора ерекше түрде Ямабусимен – Шүгэндо дәстүрінің аскетикалық жауынгер-монахтарымен байланысты. Ямабусилер бұл құралды тауларда бір-біріне өздерінің орналасқан жерін (немесе қозғалысын) хабарлау үшін, сондай-ақ сутраларды оқуға сүйемелдеу үшін қолданған.
Әскери
Соғыста жінкай, немесе "соғыс қабығы" деп аталатын қабық, жапондық феодалдық жауынгерлер, яғни самурайлар қолданған бірнеше сигнал құрылғыларының бірі болды. Үлкен шомыртқа пайдаланылып, оған қоладан (немесе ағаштан) жасалған ауыздық бекітілетін. Ол ашық тоқыма себетте ұсталып, әскерге шабуыл жасау, шегіну немесе стратегияны өзгерту үшін әртүрлі "ноталардың" комбинациясымен үрленетін, батыста керней немесе флюгельгорн қолданылған сияқты. Мұндай трубашыны кай яку (貝役) деп атаған. Жінкай әскер құрамын сигналдау, шеру үшін ырғақ беру, әскерлерді жігерлендіру үшін қаһармандық сүйемелдеу ұсыну және әскер саны осындай трубашыларды қажет ететіндей көп деп ойлатып, жауды шатастыру сияқты барабандар мен қоңырауларға ұқсас қызмет атқарды. Көптеген даймёлар (феодалдық әмірлер) ямабушиді олардың аспаппен тәжірибесі болғандықтан кай яку қызметіне алды. Жінкайдың дыбысы көбінесе кинофильмдер мен теледрамаларда алдағы шайқасқа меңзеп тұратын символдық дыбыс эффектісі ретінде қолданылады, мысалы, "Соңғы самурай" немесе 2007 жылғы Тайга драмасы "Fūrinkazan", бірақ екі экрандық бейнелеуде де терең, қайталамалы монотонды дыбыстар қолданылады, ал ямабушилер хабар алмасу үшін қолданған мелодиялық дыбыстар емес.