Кіріспе

Брахмалық жазу жүйесінің абугидасы

Тигалари (Tigaḷāri lipi, tulu lipi), сондай-ақ Тулу жазуы деп белгілі, Оңтүстік брахмалық жазу болып табылады және Тулу, Каннада және Санскрит тілдерін жазу үшін қолданылған. Ол негізінен Санскрит тіліндегі Ведалық мәтіндерді жазу үшін пайдаланылған. Ол Гранта жазуынан дамыған. Каннада тілінде сөйлейтін аймақтарда (Мальнад аймағы) оны Тигалари липи деп атайды, ал Тулу тілінде сөйлейтіндер оны Тулу липи деп атайды. Ол өзінің туыс жазуы – Малаялам жазуымен үлкен ұқсастық пен байланысқа ие, ол да Гранта жазуынан дамыған. Осы жазудың қолданылуы туралы ең ерте жазба Кулашекарадағы Шри Веранараяна ғибадатханасындағы тас жазуда табылды, ол толық Тигалари/Тулу жазуында және Тулу тілінде жазылған, 1159 жылға жатады. 15 ғасырдан бастап Тулу тіліндегі әртүрлі жазулар Тигалари жазуында жазылған. 17 ғасырға жататын «Шри Бхагавато» және «Кавери» атты екі Тулу дастаны да осы жазуда жазылған. Бұл жазуды Шивали брахмандары, сондай-ақ Каннада тілінде сөйлейтін Хавяка брахмандары мен Кота брахмандары Ведалық мантраларды және басқа да Санскрит діни мәтіндерін жазу үшін қолданған. Дегенмен, Тулу тілінде сөйлейтін адамдардың арасында бұл жазуды қайта жаңғыртуға қызығушылық артып келеді. Карнатака үкіметінің мәдени бөлімі – Карнатака Тулу Сахитья Академиясы, Маңгалур және Удупи аудандарындағы мектептерде Тулу тілін (Каннада жазуында) және Тигалари жазуын енгізді.

Басқа жазулармен салыстыру

Тигалари және малаялам екеуі де гранта жазуынан тараған, және жеке әріптерінде де, басқа үнді жазуларына қарағанда дауыссыз қосылыстарын аз қолдана отырып, бір-біріне ұқсайды. 9-10 ғасырлар шамасында гранта жазуынан пайда болған және кейін екі жазуға бөлінген «Батыс Гранта» деп аталатын бір жазу болған деп есептеледі. Бұл кестеде ka, kha, ga, gha, ṅa дауыссыз әріптері гранта, тигалари, малаялам, каннада және сингала сияқты басқа оңтүстік үнді жазуларымен салыстырылады.

Юникод

Тигалари (тулу) әрпін 2011 жылы Майкл Эверсон, ал 2017 жылы Вайшнави Мурти К. Ю. және Винод Ражан Юникодқа ұсынды. Шринидхи А және Шридатта А L2/17 378 нұсқасының бұрынғы нұсқасы болған L2/16 241 туралы пікір білдірді. Соңғы ұсыныс – Карнатака Тулу Сахития академиясының докторы Акаш Радж Джайн жасаған L2/22 034. Қазіргі ұсыныс бойынша 2 түрлі жазу жасау көзделуде: бірі – ескі құжаттар мен қолжазбаларды жариялау үшін, бұл жазу мүмкіндігінше көне жазуға жақын болуы тиіс, аталған құжаттар бойынша зерттеулер әлі де жүріп жатыр. Екіншісі – күнделікті қолдану үшін Малаялам және Каннада жазуларының ықпалымен жаңадан жасалған, оңайлатылған нұсқа. Бұл жұмыс аяқталған. Бұл ұсынысты Карнатака Тулу Сахития академиясы да қолдайды.