Жануарлар әлемі: Lophuromys туысы – Африканың оңтүстігінде кездесетін егеуқұйрық егеуқұйрықтар. Деомиин қосымша тұқымдамасына жатады, генетикалық талдау арқылы анықталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеміргіштер туысы
Genus of rodents
Lophuromys туысы – Сахара төңірегіндегі Африкада кездесетін кеміргіштер тобы. Олар Deomyinae кіші туысының мүшелері, олар тек молекулалық талдау арқылы ғана анықталады. Lophuromys бұталы түкті тышқандар, қатаң түкті тышқандар немесе қалың жүнді тышқандар деп те аталады.
The brush furred mice, genus Lophuromys are a group of rodents found in sub Saharan Africa. They are members of the subfamily Deomyinae, a group only identifiable through molecular analysis. Lophuromys is also known as the brush furred rats, harsh furred rats or coarse haired mice.
Сипаттамалары
Бұл щеткалы егешті тышқандардың аты олардың терісін құрайтын ерекше, қатаң түктерімен байланысты. Бұл текстура жұмсақ щеткаға ұқсас. Олар бірнеше себепке байланысты ерекше көрінеді. Түсі түрлеріне қарай өзгереді, бірақ ақшыл қоңырдан жасыл сұр және қара қоңырға дейін болады. Кейбір түрлерінің терісі күлгін түске шағылысады, ал басқаларында ұсақ дақтар болуы мүмкін. Қарны қызыл қоңыр, қызғылт сары, қоңыр немесе қаймақ түсті болады. Олар салыстырмалы түрде қысқа аяқтары бар, денелі тышқандар. Көптеген жануарларда көзге түсетін жаралар, тілімделген құлақтар немесе құйрықтарының бір бөлігі жоқ болады. Терісі нәзік, және жануарлар оны хищниктерден қорғану тәсілі ретінде пайдаланады. Құйрығы оңай үзіліп, жануар қашу үшін оны жоғалтады. Біржола үзілген соң, ол қайта өспейді. Терісі, әсіресе мойын сияқты стратегиялық жерлерде, оңай жыртылады. Шындығында, егер жануарды мойнынан ұстаса, ол терісі мен жүнін қалдырып, жыртылып босап шығуға қабілетті. Мұражайларда тігілмеген жаралары бар үлгілерді табу сирек.
The brush furred mice are so named due to the unique, stiff hairs that make up their pelage. The texture is similar to a soft brush. They are peculiar looking for several reasons. The coat varies depending on species, but ranges from tan to greenish greys and dark brown. Some species have an almost purplish tint to the pelage and others can be speckled. The underside is rusty, orange, brown, or cream colored. They are chunky mice with relatively short legs. Most animals have noticeable scars, notched ears, or are missing part of their tails. The skin is delicate and the animals appear to use this as a predator avoidance technique. The tail breaks easily and may be lost so that the animal can escape. Once lost, it does not regenerate. The skin tears easily, particularly in strategic positions such as the scruff of the neck. In fact, if an animal is held by the scruff of the neck, it is capable of struggling its way free by tearing itself loose, leaving behind a patch of skin and fur. It is rare to find specimens in museums without sewn up tears.
Тұрғылықты ортасы мен тамақтану
Бұл егеуқұйрық тышқандар ылғалды жерлерді, және мүмкін шөптесін жерлерді қажет етеді. Олар көбінесе құрғақ саванналардан және тығыз жапырақ шатыры бар орманнан тыс жерлерде кездеседі. Олардың күндізгі және түнгі белсенділігі әртүрлі деңгейде болуы мүмкін. Олар көптеген егеуқұйрықтарға қарағанда жануар азығымен көбірек қоректенеді. Рациондағы жануарлық материалдың үлесі түрлеріне байланысты 40-тан 100%-ға дейін ауыспайды. Олардың тағамы құмырсқалар, басқа жәндіктер мен омыртқасыздар, кішкентай омыртқалылар, өлекселер және өсімдіктерден тұрады.
Brush furred mice appear to require moist areas and perhaps grasses. They are generally excluded from dry savannahs and forests with dense canopies. They are variable in degree of diurnality versus nocturnality. They appear to feed more on animal matter than most muroids. The proportion of animal material in the diet ranges from 40 to 100% depending on species. Food consists of ants, other insects and invertebrates, small vertebrates, carrion, and plant matter.
Мінез-құлық
Қылшық түкті тышқандар жалғыз өмір сүреді және бірге қойылғанда төбелесетіні хабарланады. Бұл жекелеген дарақтардағы жаралардың пайда болуына себеп болуы мүмкін. Қылшық түкті тышқанның біреуі тұтқындық жағдайында 3 жылдан астам өмір сүргені тіркелген. Аллопатрикалық түрлену осы туыстың эволюциясын қалыптастыруда маңызды рөл атқарған сияқты. Топ бойынша жүргізілген зерттеулер оқшауланған түрлердің бір-бірінен салыстырмалы түрде жақын арада орналасқанын көрсетеді. Бұл оқшауланған аймақтар арасында гендер ағынының болмауына немесе оның қатты шектелуіне әкелді. Бұл кариотип, аллозимдер және ДНК тізбектелуі арқылы анықталатын айырмашылықтарға соқтырды. Соңғы жылдары осы туыстағы танылған түрлердің саны артты және бұл топтың нақты әртүрлілігін толыққанды көрсетпейді.
Brush furred mice are solitary and are reported to fight when placed together. This may contribute to the wounds found on individuals. A brush furred mouse was recorded to have lived for over 3 years in captivity. Allopatric speciation appears to have played an important role in shaping the evolution of this genus. Research conducted on the group suggests that isolated species exist a relatively short distance away from one another. Gene flow is either absent or greatly restricted among these isolated pockets. This has led to differences detectable by karyotype, allozymes, and DNA sequencing. The number of recognized species in this genus has increased in recent years and is probably still not representative of the true diversity of this group.