Кіріспе

Италиялық кинорежиссер (1979 жылы туған)

Женевра Эльканн (1979 жылдың 24 қыркүйегінде туған) – Лондон қаласында туған итальяндық кино өндіруші және режиссер, мұрагер және әлеуметтік беделді тұлға. Ол Аньелли отбасының мүшесі және итальяндық өнеркәсіпші Джанни Аньеллидің немере қызы.

Ерте өмір

Эльканн Лондонда итальяндық Маргарита Аньелли мен француз-итальян жазушысы Ален Эльканнның қызы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі еврей, анасы католик, және ол католик дінінде тәрбиеленді. Оның анасының ата-аналары ханшайым және қоғамдық қайраткер Марелла Аньелли мен өнеркәсіпші Джанни Аньелли болды. Ол Этторе Оваццаның шөбересі. Оның екі үлкен ағасы бар: Fiat компаниялар тобының төрағасы Джон Эльканн және Лапо Эльканн. Оның ата-анасы оның кішкентай кезінде ажырасып, ол анасы және отау әкесі, орыс графы Серж де Пахленмен бірге алдымен Рио-де-Жанейроға, содан кейін Парижге көшті.

Мансап

Эльканн 1998 жылғы Бернардо Бертолуччидің «L'assedio» фильмінде үшінші режиссердің ассистенты болып жұмыс істеді және Энтони Мингелланың «Талантты мистер Рипли» (1999) фильмінде видео ассистенті болды. Кейін ол Лондондық киномектебінде (LFS) кино өнерін оқыды, онда магистратураны аяқтады. 2005 жылы оның LFS дипломдық жұмысы, тоғыз минуттық «Vado a messa» («Мен мессаға барамын») 62-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде «Киномектептер» арнайы шарасында көрсетілді. Ұзақметражды фильмге қатысты қандай да бір арнайы тақырыптары бар ма деген сұраққа ол екі тақырыпты атады: синхронды жүзу әлемінде өтетін триллер және әкесінің «Piazza Carignano» әңгімесінің фашистік еврей туралы бейімделуі. Бұл фильм оның әкесінің отбасы, ықпалды Овацца банктік әулетінің тарихына негізделген, олар Бенито Муссолини мен итальяндық фашизмнің ерте одақтастары және маңызды қаржылық демеушілері болған. 2009 жылы Эльканн «Caspian Films» өндіріс компаниясын құрды, алғаш рет ирандық режиссер және LFS түлегі Бабак Джалалидің дебюттік толықметражды фильмі «Frontier Blues» фильмін өндірді. Бұл фильм Канн киноқорларының қолдауымен жасалды және 62-ші Локарно кинофестивалінде басылымға түсті. Содан кейін ол «White Shadow» (2013) сияқты басқа да тәуелсіз фильмдерді өндірді, режиссері Ноаз Деше, ол 70-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде «Болашақ арыстаны» сыйлығын жеңіп алды; Ламберто Санфеличенің «Chlorine» (2015) фильмі, ол 2015 жылғы Санденс кинофестивалінде көрсетілді; және Джалалимен бірлесіп түсірген үшінші толықметражды фильмі «Land», ол 68-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде «Панорама» бөлімінде көрсетілді. 2011 жылы Эльканн Франческо Мелци д'Эрил, Луиджи Музини және Лоренцо Миелимен бірге «Good Films» өндіріс және дистрибуция компаниясын құрды. 2019 жылы оның режиссерлік дебюттік толықметражды фильмі «Magari» («Егер ғана») 72-ші Локарно кинофестивалінде ашылу фильмі ретінде әлемдік премьерасын өткізді. Италиядағы COVID-19 пандемиясының салдарынан фильмнің кинотеатрларда көрсетілуі жоспарланғандай өткізілмеді, сондықтан 2020 жылдың мамыр айында фильм итальяндық ұлттық телеарна RAI-дың «RaiPlay» стриминг платформасында қолжетімді болды. Ол 2020 жылы «Ciak d'oro» сыйлығына «үздік дебюттік фильм» және 2021 жылы «үздік жаңа режиссер» номинацияларына ұсынылды.

Жеке өмір

Эльканн 2009 жылдың 25 сәуірінде Марокконың Марракеш қаласында өткен рим-католик рәсімінде граф Джованни Гаетани делл’Акила д’Арагонаға (ту. 1973) үйленді. Олардың Пьетро (ту. 2012 жылдың 31 қазаны) және Марелла (ту. 2014 жылдың 27 мамыры) атты балалары бар.