Роберт Коллиер: Америкалық дін қызметкері, ойшыл және жақтаушы

Кіріспе

Америка дін қызметкерлері (1823–1912 жж.)
френолог және гипнотизер

Роберт Коллиер (8 желтоқсан 1823 – 30 қараша 1912) – американдық унитариан дін қызметкері.

Өмірбаян

Коллиер 1823 жылғы 8 желтоқсанда Англияның Йоркшир округындағы Кигли қаласында дүниеге келді. Ол сегіз жасында мектепті тастап, зығыр фабрикасында жұмыс істеуге мәжбүр болды. Бірақ ол оқуға бейім болғандықтан, аз білімін түнгі сабақтармен толықтырды. Он төрт жасында ол темірші Джеки Бирчке шәкірт болды, ол Роберттің әкесі Сэмюэл Коллиерге осы кәсіпті үйреткен еді, және бірнеше жыл Иклиде осы мамандықта жұмыс істеді. 1849 жылы ол жергілікті методист пасторы болды. Сол жылы 1 ақпанда оның әйелі Харриет, ал 4 ақпанда нәсібі қызы Джейн қайтыс болды. Келесі жылы ол Америка Құрама Штаттарына көшіп, Пенсильвания штатының Шомейкерсвилл қаласында балға жасаушы болып жұмысқа орналасты. Ол фабрикада апта күндері жұмыс істеп, демалыс күндері уағыз айта бастады. Оның шыншыл, күшті, қарапайым сөйлеу өнері оны өте танымал етті және оған кең даңқ әкелді. Оның құлдыққа қарсы ұстанымдары, сол кезде методист шіркеулерінде жақтырылмағандықтан, қарсылық тудырды, нәтижесінде оны ересі үшін соттады және лицензиясынан айырылды. Алайда ол тәуелсіз уағыздаушы және лектор болып қызметін жалғастырды. 1859 жылы ол унитариан шіркеуіне қосылып, Чикагодағы бірінші унитариан шіркеуінің миссионері және бірінші пасторы болды. 1860 жылы ол Чикагодағы екінші унитариан шіркеуі – Unity Church-ты ұйымдастырып, оның пасторы болды. Оның басшылығымен шіркеу Батыстағы ең беделді шіркеулердің біріне айналды, ал Коллиер елдегі көрнекті уағыздаушылардың қатарына енді. Америка Азамат соғысы кезінде ол Санитарлық комиссияның жұмысына белсенді қатысты. 1870 жылы ол Лонгмонт қаласын құрған Чикаго Колорадо колониясының президенті болды. 1879 жылы ол Чикагодан кетіп, Нью-Йорк қаласындағы Мессия шіркеуінің (кейіннен Қоғамдық шіркеу деп аталды) пасторы болды. Кейіннен ол өзінің ескі досы, танымал жазушы және гимн жазушы Минот Джадсон Савиджиді оның миссионерлік қызметіне көмектесу үшін шақырды. 1883 жылы Англияның Бирмингем қаласына сапар шеккен кезде ол Мари Бетелл Боклеркті оның уағыздары мен дұғаларын жазып, редакциялауға шақырды, олар сол жылы жарық көрді. Коллиер Америка Әйелдерінің Сайлау құқығы қауымдастығының (AWSA) 14-ші жылдық съезіне арнайы спикер ретінде шақырылды. 1883 жылғы 10 қазанда ол әйелі және әйелдер құқығы қозғалысы туралы ойларын айтты. Оның сөзі AWSA-ның «Әйел журналында» қысқаша баяндалды. 1903 жылы Коллиер құрметті пастор атанды. Ол 1912 жылғы 30 қарашада Нью-Йоркте қайтыс болды.

Collyer was born in Keighley, Yorkshire, England, on December 8, 1823; the family moved to Blubberhouses within a month of his birth. At the age of eight he was compelled to leave school and support himself by work in a linen factory. He was naturally studious, however, and supplemented his scant schooling by night study. At fourteen he was apprenticed to a blacksmith, Jacky Birch—who had taught the trade to Samuel Collyer, Robert's father, in Blubberhouses–and for several years worked at this trade at Ilkley. In 1849 he became a local Methodist minister. In the same year, his wife Harriet died on 1 February, and his infant daughter Jane on 4 February. In the following year emigrated to the United States, where he obtained employment as a hammer maker at Shoemakersville, Pennsylvania. Here he soon began to preach on Sundays while still employed in the factory on weekdays. His earnest, rugged, simple style of oratory made him extremely popular, and at once secured for him a wide reputation. His advocacy of anti slavery principles, then frowned upon by the Methodist authorities, aroused opposition, and eventually resulted in his trial for heresy and the revocation of his licence. He continued, however, as an independent preacher and lecturer, and in 1859, having joined the Unitarian Church, became a missionary of that church in Chicago, Illinois working as the first minister at large of the First Unitarian Church of Chicago. In 1860 he organized and became pastor of the Unity Church, the second Unitarian church in Chicago. Under his guidance the church grew to be one of the strongest of that denomination in the West, and Collyer himself came to be looked upon as one of the foremost pulpit orators in the country. During the American Civil War, he was active in the work of the Sanitary Commission. In 1870 he served as president of the Chicago Colorado Colony which founded the city of Longmont, Colorado. In 1879, he left Chicago and became pastor of the Church of the Messiah (now renamed the Community Church) in New York City. Later he brought his old friend, the popular writer and hymnodist, Minot Judson Savage, to assist him in his ministry. In 1883, when he visited Birmingham in England, he engaged Marie Bethell Beauclerc to report and edit his sermons and prayers which were published during the same year. Collyer was invited to be a featured speaker at the 14th Annual Convention of the American Woman Suffrage Association (AWSA). There, on the evening of October 10, 1883, he spoke of his wife and his thoughts on the women's rights movement. His speech was summarized in the AWSA's Woman's Journal:

In 1903 Collyer became pastor emeritus. He died in New York on November 30, 1912.