Германиядағы Ауе қаласы тарихы

Кіріспе

Ауе – Германиядағы шағын қала. Ол Шварцвассер өзенінің Оре тауларындағы Звиккауэр-Мулде өзеніне құятын жерінде орналасқан және шамамен 16 000 тұрғыны бар. 2019 жылдың қаңтар айында Ауэ Бад-Шлема қаласымен біріктірілді. Ауэ Саксониядағы Ауэ-Шварценберг ауданының бұрынғы әкімшілік орталығы болды және 2008 жылдың тамызынан бері Эрцгебиргскрайс ауданының құрамына кіреді. Ол Сильберберг қалалар одағына (Städtebund Silberberg) мүше.

Бұл тау-кен қаласы мыс, титан және каолинит кендерімен танымал. Шығыс Германия кезеңінде қала машина жасау және шанышқы құралдарын өндіру орталығы болды, ал қазір туризмді дамытуда, себебі қаладан Silverstraße (Күміс жол) өтеді. Қала сонымен қатар "Эрцгебирге Ауэ" футбол клубымен де белгілі, ол қазіргі уақытта Германияның 3-ші лигасында (3. Bundesliga) ойнайды.

1991 жылға дейін Ауэ – "Советтік-неміс Висмут акционерлік қоғамы" (SDAG Wismut) орталығы болды.

Көршілес қауымдастықтар

Шекаралас елді мекендер: Бад-Шлема, Бернсбах, Боккау, Зшорлау, Лаутер, Лёссниц және Шнеберг қалалары Ау-Шварценберг ауданында, сондай-ақ Цвиккауэр Ланд аймағындағы Хартенштейн қаласы.

Климат

Ауэдегі ауаның орташа температурасы 8,0 °C, ал жылдық жауын-шашын 790 мм құрайды.

Тарих

Қаланың алғашқы айрылысы 1219 жылы «Бертольдус препозитус де Ова» деп аталатын құжатта кездеседі. Ова, кейін Аве немесе Ав деп те аталды, Шварцвассер және Цвиккауэр Мулде өзендерінің қосылған жеріндегі шабындыны білдіреді (неміс тілінде «ау» сөзі «тасқынды жазық» мағынасын да білдіреді). Осы жерде 1173 жылы негісталған Зелле кішкентай монастырының жанында алғашқы қоныс аударушылар өз үйлерін салған. 1479 жылы қалада қалайы мен күміс кендерінің өндірісі басталды, бұл қаланың өркендеуіне ықпал етті. 1526 жылы Ауерхаммер (темір зауыты), кейін Айзенверк деп аталған және қазір Ауэ қаласының құрамына кіретін зауыт туралы алғашқы жазбалар пайда болды. Алғашқы Николай шіркеуі, бұрынғы шіркеу алаңында (қазіргі Ноймаркт) орналасқан, 1625 және 1628 жылдар аралығында жаңа ғимаратпен алмастырылған болуы керек. 1633 жылдың 4 тамызында бұл ғимарат, қаланың көп бөлігімен бірге, император әскерлерінің шабуылынан қирады. 1636 жылға қарай шіркеу уақытша қайта жаңартылды. 1627 жылы Саксонияның курфюрсі Иоганн Георг I Ауэге жыл сайынғы базар өткізуге құқық берді, ол Әулие Варфоломей күнінде (27 тамыз) өткізілді, ал 1632 жылы тағы бір базар – 25 қарашадағы Катариненмарктқа рұқсат берілді. 1635 жылы Вайт Ханс Шнор Нидерпфанненстиельде Саксониядағы алғашқы көк бояу зауытын құрды, ол қазір Ауэ қаласының құрамына кіреді. 1711 жылдан бастап Мейссенге фарфор жасау үшін каолин де жеткізілді. 18 ғасырдың ортасынан бастап құжаттарда Ауэ қала деп аталады. 1897 жылы Зелле Ауэмен біріктірілді, ал 1929 жылы Альберода да қосылды. 1901 жылы қалалық корольдік сот өз жұмысын бастады. Саксонияның ең көне өнер туындыларының бірі – кішкентай монастырдың шығыс қабырғасындағы сурет, онда император Фридрих I Барбаросса, Мария және епископ бейнеленген. 1930 жылдары ол қалпына келтіру үшін алынып, қазір Фрайбергтегі соборға жақын орналасқан Санкт-Аннен капелласында сақталады. Г. Бек салған көшірмесі Фриденскирхе Ау Зельде («Бейбітшілік шіркеуі») орналасқан. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл жерде Флюссенбург концлагерінің бөлімшесі орналасқан. Шварценберг сияқты, Ауэ де 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін біраз уақытқа дейін оккупацияланбады. 1952 жылдан 1990 жылға дейін Ауэ Шығыс Германияның Карл Маркс қаласы ауданының құрамына кірді. 1994 жылға дейін қала Ауэ ауданының әкімшілік орталығы болды. Сол жылы Саксонияда аудандық реформа жүргізілгеннен кейін Ауэ жаңа құрылған Ауэ-Шварценберг ауданының әкімшілік орталығына айналды. 1996 жылдан бері Сильберберг қалалар одағы (Städtebund Silberberg) құрылды, оған Ауэден басқа Шнеберг, Шварценберг, Бад-Шлема, Лаутер және Лёсниц қалалары да кіреді. 2006 жылдың қараша айында Ауэ, Лёсниц, Шнеберг және Бад-Шлема қалаларының әкімдері өздерінің муниципалитеттерін біріктіріп, Сильберберг қаласын құру ниетін білдірді.

The town's first mention came in 1219 when it was named in a document as Bertoldus prepositus de Owa. Owa, later also Awe or Aw referred to the meadow (although Aue in German actually means “floodplain”) at the forks of the Schwarzwasser und Zwickauer Mulde, where the first settlers had their homes next to the small monastery of Zelle, founded in 1173. In 1479, tin and silver mining began, leading to an upswing in the town's fortunes. In 1526, the Auerhammer (ironworks), later called Eisenwerk and now a constituent community of Aue, had its first documentary mention. The first St. Nicholas' Church, of which no details have been passed down, was located on the former church square, the Kirchplatz (the present Neumarkt) and must have been replaced by a new building between 1625 and 1628. On 4 August 1633 this building, together with a large part of the town, was destroyed in a raid by imperial troops. By 1636 the church had been temporarily rebuilt. In 1627, Aue was granted market rights by Elector Johann Georg I of Saxony for a yearly market on Saint Bartholomew's Day (27 August), and in 1632 for a second, the Katharinenmarkt, on 25 November. In 1635, Veit Hans Schnorr founded the first blue dye works in Saxony in Niederpfannenstiel, now also a constituent community of Aue. From 1711 kaolin was also delivered to Meißen for preparing porcelain. Since the mid 18th century, documents have referred to Aue as a town. In 1897, Zelle was amalgamated with Aue, and Alberoda followed in 1929. Already by 1901, the royal Amt court had taken up its function in the town. One of Saxony's oldest artworks is the painting from the east wall of the little monastery, which shows Emperor Friedrich I Barbarossa, Mary and a bishop. In the 1930s, it was removed for reasons of restoration, and is now found in the St. Annen Kapelle near the cathedral in Freiberg. A copy by H. Beck is found in the Friedenskirche Aue Zelle (“Peace Church”). During World War II, a subcamp of the Flossenbürg concentration camp was located here. Like Schwarzenberg, the town remained unoccupied for a while after the Second World War ended in 1945. From 1952 to 1990, Aue was part of the Bezirk Karl Marx Stadt of East Germany. Until 1994, the town was the administrative seat of the district of Aue. With district reform in Saxony that year, Aue became the administrative seat of the newly formed district of Aue Schwarzenberg. Since 1996, there has been a Silberberg Town League (Städtebund Silberberg), to which, besides Aue, also belong Schneeberg, Schwarzenberg, Bad Schlema, Lauter and Lößnitz. In November 2006 the mayors of Aue, Lößnitz, Schneeberg and Bad Schlema expressed the intention of amalgamating their respective municipalities into a united town of Silberberg.

Қала әкімдері

Төмендегі кестеде қала әкімдері мен олардың қызмет мерзімдері көрсетілген. Атауы Лауазымның мерзімі; ескертпе Максимилиан Кречмар 14 ақпан 1889 – 1913 жылдар Артур Хоффманн 1913–1934 жылдар; 1924 жылдан бастап – бас әкім Франц Пиллмаер (NSDAP) 1934–1939 жылдар Пауль Гейпель 1940–1945 жылдар Макс Циглер мамыр – маусым 1945 жылдар; уақытша Герман Граф маусым – тамыз 1945 жылдар; уақытша Фридрих Ланге тамыз 1945 – қаңтар 1946 жылдар Альфред Франц ақпан 1946 – қыркүйек 1946 жылдар (Dr.) Хенниг қыркүйек – қараша 1946 жылдар Йоханнес Хайнц желтоқсан 1946 – қазан 1949 жылдар Атауы Лауазымның мерзімі; ескертпе Отто Шмутцлер қараша 1949 – қаңтар 1950 жылдар Макс Эберт ақпан – желтоқсан 1950 жылдар Феликс Унгер желтоқсан 1950 – 1952 жылдар Курт Мюллер 1952–1954 жылдар Отто Штанге 1954–1956 жылдар Эмиль Шустер 1956–1970 жылдар Готтхольд Шейнпфлуг 1970–1988 жылдар Хорст Улиг 1988 – 20 маусым 1990 жыл Эмануэль Клаан (CDU) 1990 – 31 тамыз 1999 жыл Генрих Веттер 31 желтоқсан 1998 – 31 қазан 1999 жылдар; аудандық кеңесшінің өкілі Генрих Коль (CDU) 1 қараша 1999 жылдан бастап.

Экономика және инфрақұрылым

Қала Цвиккау–Шварценберг және Хемниц–Адорф теміржолдарының тоғысқан жерінде орналасқан станцияға ие. Бұл станцияны Erzgebirgsbahn (Deutsche Bahn еншілес компаниясы) Zwickau мен Johanngeorgenstadt арасында, ал City Bahn Chemnitz Aue мен Burgstädt арасында жүзеге асыратын аймақтық пойызбен және трамваймен қамтамасыз етіледі.

Елтаңба

Қаланың қаруында екі ағаш көпір бейнеленген, бірі екіншісінің үстінде, көк түсті фонда алтын түсте, ал төменде толқынды күміс су беті. Әр көпірдің қоршауында екі кішкентай ту сол жаққа қарай желбіреп тұр.