Бельгия суретшісі Луи Галле: Тарих пен реализм шебері

Кіріспе

Луи Галле (9 немесе 10 мамыр 1810 – 20 қараша 1887) – бельгиялық суретші. Ол Бельгияда тарихи сурет салу өнерінің қайта жаңғыруына негіз салды. Ол ең әйгілі туындысы – Карл V тақтан бас тарғандағы суретімен танылды. Галледің жұмыстары реализмі, киімдерінің дәлдігі және түс композициясы үшін жоғары бағаланды. Ол сонымен қатар көрнекті портрет суретшісі де болды.

Өмірбаян

Галле 1810 жылы Бельгияның Эно провинциясындағы Турне қаласында дүниеге келген. Ол алғашқы білімін туған қаласында Филипп Огюст Эннекеннен алған. 1832 жылы оның «Цезарьға салық» атты тұңғыш суреті Гент салонында жүлделі орын алды. Содан кейін ол Антверпенге Матье Игнас ван Брееге оқуға барып, келесі жылы Брюссель салонында «Соқырларды емдеу» суретін көрсеткен. Бұл картина жазылым арқылы сатып алынып, Турне соборына орналастырылды. Галле кейін Парижге кетіп, бельгиялық салондарға «Қоқыс үстіндегі Айуп», «Монтень түрмеде Тассоны зиярат ету» және 1841 жылы Брюссель галереясына «V Карлдың тақтан басқаны» суреттерін жіберді. Бельгия үкіметінің тапсырысымен салынған соңғы картина үлкен жетістікке ие болып, оған еуропалық атақ әкелді. Бұл картина басқа бір бельгиялық жас суретші, Эдуард де Биэфтің «Ақсүйектердің келісімі» суретімен бірге қойылды. Екі картина да кейіннен Еуропаның көптеген қалаларындағы көрмелерге қатысып, Германияда ерекше ықыласпен қарсы алынды, олар неміс тарихтік кескіндеме мектебінің дамуына ықпал етті. Ресми шақырулар оны Брюссельде қоныстануға итермеледі. Оның ең танымал туындыларының қатарында қазір Турнеде сақталатын «Брюссель қаласының корпорациялары графтар Эгмонт пен Хорнға көрсеткен соңғы құрмет», Берлин галереясындағы «Эгмонттың өлімі», Версаль үшін салынған «Константинополь императоры Бадуэннің тәж киюі», Брюссельдегі сарайдағы «Святой Антонийдің азғырылуы», «Антиохия қоршауы», «Өнер және бостандық», М.Б. Дюмортье портреті және Брюссель галереясындағы «Турнедегі оба» бар. «Цыған әйел және оның балалары» 1852 жылы салынған. Ол сонымен қатар Корольдік көркемсурет академиясының директоры және президенті қызметін атқарды. «Мырза Галле еңбек, талғам, ой-өріс және жігер арқылы қол жеткізілетін барлық қабілеттерге ие», - деп жазды Теофиль Готье. Оның өнері – тактикалық ойлы, шебер суретші, драмалық шешімдерде табысқа жеткен, бірақ сыртымнан қарағанда әсері шамалы. Шындыққа ұмтылған бұл валлон суретшісі Ренессанс дәуірінің фламанд суретшілері мен бельгиялық классикалық және француз романтикалық мектептерінің үлгісін алған. Алайда, заманауи талғамға ұшырап, ол оны сезімталдықпен безендірілгеннен басқаша көзге елестете алмады. Мемлекеттік тапсырыспен жұмыс істеген суретші ретінде ол үлкен ықпалға ие болды және ұзақ жылдар бойы Брюссельдегі қоғамдық талғамның көшбасшысы болды. 1849 жылы ол Нидерланд Корольдік институтының корреспонденті, ал келесі жылы – мүшесі аталды. Оның белгілі шәкірттерінің бірі – Чезаре Делл’Аква. Галле 1887 жылы Брюссельде қайтыс болды.

Gallait was born in Tournai, Hainaut, Belgium in 1810. He first studied in his native town under Philippe Auguste Hennequin. In 1832 his first picture, Tribute to Caesar, won a prize at the Salon of Ghent. He then went to Antwerp to continue his studies under Mathieu Ignace van Brée, and in the following year exhibited at the Brussels Salon Christ Healing the Blind. This picture was purchased by subscription and placed in the Tournai Cathedral. Gallait next went to Paris, and he sent to the Belgian Salons Job on the Dunghill, Montaigne Visiting Tasso in Prison, and – to the Brussels Gallery in 1841 — The Abdication of Charles V. The latter painting, which had been commissioned by the Belgian government, was hailed as a triumph and gained him a European reputation. The painting was exhibited together with a painting entitled the Compromise of Nobles by another young Belgian painter, Edouard de Bièfve. Both paintings subsequently travelled to exhibitions in many cities in Europe, and enjoyed a particularly enthusiast reception in Germany where they formed an important impetus for the development of a German school of history painting. Official invitations induced him to settle at Brussels. Among his accomplished works may be named The Last Honors paid to Counts Egmont and Horn by the Corporations of the Town of Brussels, now at Tournai; The Death of Egmont, in the Berlin gallery; the Coronation of Baudouin, Emperor of Constantinople, painted for Versailles; The Temptation of St Anthony, in the palace at Brussels; The Siege of Antioch, Art and Liberty, Portrait of M. B. Dumortier and The Plague at Tournay, all in the Brussels gallery. A Gipsy Woman and her Children was painted in 1852. He also served as the director and president of the Académie Royale des Beaux Arts. "M. Gallait has all the gifts that may be acquired by work, taste, judgment and determination," wrote Théophile Gautier. His art is that of a man of tact, a skilled painter, happy in his dramatic treatment but superficial. No doubt, this Walloon artist, following the example of the Flemings of the Renaissance and the treatment of Belgian classical painters and the French Romantic school, sincerely aimed at truth. Unfortunately, misled by contemporary taste, he could not conceive of it other than as dressed in sentimentality. As an artist employed by the State, he exercised considerable influence, and for a long time he was the leader of public taste in Brussels. In 1849 he became correspondent of the Royal Institute of the Netherlands, and the next year he became associated member. Notable students include Cesare Dell'Acqua. Gallait died in Brussels in 1887.

Құрметтер

1881: Леопольд орденінің үлкен кордоны. Бельгия Корольдік ғылым, әдебиет және көркем өнер академиясының мүшесі.