Кіріспе

Палермолық Оливия (, ), Палермо, 448 – Тунис, 10 маусым 463 жылдары, ал тағы бір дерек бойынша, ол 9-шы ғасырдың соңында Сицилия мұсылмандық әмірлігінде өмір сүрген деп саналады. Орта ғасырдан бері Сицилиядағы Палермоның жергілікті қасиетті қамқоршысы ретінде құрметтеледі, сондай-ақ Сицилияның Монте-Сан-Джулиано, Термини-Имеризе, Алкамо, Петинео және Чефалу қалаларында да құрметке ие болған христиандық бойжеткен шейіт. Оның мерекесі 10 маусымда тойланады.

Оның өмірі туралы ең көне жазбаша деректердің бірі – XII ғасырдағы Gallo siculo Breviary кітабы, онда оның есімі сақталған және ол әлі күнге дейін Палермода сақтаулы.

Сонымен қатар, 17-шы ғасырдың белгілі жазушысы, ақын Петру Фуддуни (настоящее аты – Пьетро Фуллоне) оның өмірі туралы 114 октавадан тұратын өлең жазған. Осымен қатар, Джоаккино Бона Фарделланың үш актілі драмалық операсы, трагедиясы да сол кезде кеңінен танымал болды. Опера 1893 жылы қаладағы ең көне христиандық ескерткіштің орнына – 1650 жылы әйгілі Жан Ле Вахердің салынған шапкішын алмастырып, 1897 жылы Рождество күні ашылды.

Қасиетті Оливия мен Тунистегі ислам

Әл-Зайтунаның үлкен мешіті ("Зәйтүн мешіті") Тунистің астанасы Тунистегі ең көне мешіт болып табылады және тоғыз кіреберісі бар белгілі бір аумақты қамтиды. Мешіттің негізі қаланған нақты күн әртүрлі тарихи дереккөздерде әртүрлі айтылады. Қазіргі тарихшылар оны 8 ғасырдың басында Убайд Алла ибн әл Хабабқа, немесе 7 ғасырдың соңында Хасан ибн әл Нұманға жатқызуға бола ма екені туралы пікір келіспеушілікте. Көптеген ғалымдар екінші нұсқаны қолдайды және 698 жылы Ібн әл Нұман мешіттің іргесін қалағандығын айтады. Бір аңыз бойынша, мешіт зәйтүн ағашы болған ежелгі құдайға табыну орнында салынғандықтан "Зәйтүн мешіті" деп аталған. 17 ғасыр тунистік тарихшысы Ибн Аби Динар жеткізген тағы бір дерек бойынша, бұл қосымша аңыз Сицилияда кеңінен таралған, бірақ ол басқа қасиетті тұлғалармен де байланысты. Итальяндық мұғалім және жазушы Джузеппе Аньелло агиографиялық дәстүрді әдеби дәстүрден мұқият ажыратуға тырысты және Палермоның бір атасы бар әулиені, оған арналған құпия пьесаның басты кейіпкерімен шатастырғаннан басқа ештеңе таппады, бұл пьесаны Алессандро д'Анкона мен Александр Веселовский (өз кезегінде Фердинанд Вольфты сілтеме жасайды) жан-жақты зерттеді.