Соңғы дарғасықтардың бірі: Сид Дернли өмірі мен қызметі
Syd Dernley
Сыд Дернли – Британиялық дарға асуға көмектескен адам. 20 дарға асуға қатысып, кейін қызметтен алынған. Т.Эванс ісі, жылдам асу рекорды туралы мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сид Дернли (1920 жылдың 29 желтоқсаны – 1994 жылдың 1 қарашасы) 1949 жылы Ішкі істер министрлігімен көмекші атқарушы болып тағайындалды және 1954 жылы орнына басқа біреу келгенге дейін 20 асылуға қатысты. 1950 жылы ол Альберт Пьерпойнтқа отбасын өлтіргені үшін кінәсіз Тимоти Эвансты асып тастауға көмектесті, бірақ Джон Кристи (өзі 1953 жылы Пьерпойнтпен асылған) кісі өлтірді. 1951 жылдың 8 мамырында Пьерпойнт пен Дернли сотталған кісі өлтіруші Джеймс Инглисті тікелей жанындағы асылмаға сүйреп әкеп, кідіріссіз асып тастады – бұл рекордтық жылдамдық, оның камера есігі ашылған сәттен бастап өлімге әкелген «ұзын құлауға» дейін барлығы жеті секундқа созылды. 1954 жылдың 27 сәуірінде Дернли Ішкі істер министрлігінің ресми тізімінен алынып тасталды. Дернли оның алынуына ешқандай себеп көрсетілмегенін айтты, бірақ ол бұл 1952 жылдың 17 желтоқсанында Лондондағы Уандсворт түрмесінде асылған Джон Кеннет Ливзидің жеке мүшелерінің көлемі туралы жасаған бейшара пікірінен болған деп күдіктенді. Пьерпойнт өзінің автобиографиясында осындай оқиғаға қысқаша сілтеме жасаған (Дернлидің атын атамай). Алайда, Дернлидің тізімнен шығарылуының нақты себебі, ол 1954 жылы Ноттингемширдің тоқсандық отырысында әдепсіз материалды жариялағаны үшін сотталғаны болды. Сот Дернлиді 6 айға бас бостандығынан айырып, 50 фунт стерлинг айыппұл салды және оған 25 фунт стерлинг сомасындағы сот шығындарын төлеуге міндеттеді. Дернлидің қылмыстық айыпталуы және одан кейінгі түрмеге қамалуы оны жұмыстан босатуға толыққанды негіз болды. Азаматтық өмірінде дәнекерлеуші болған Дернли, Альберт Пьерпойнт сияқты, «соңғы британдық дарға асушы» деп аталды, бірақ ол шын мәнінде соңғысы емес (бұл атақ Гарри Аллен мен Роберт Лесли Стюартқа бірлесіп тиесілі). Көбірек нақты айтқанда, ол 1992 жылы Пьерпойнт пен Алленнің қайтыс болуынан кейін тірі қалған соңғы дарға асушылардың бірі болды.
Syd Dernley (29 December 1920 – 1 November 1994) was appointed assistant executioner by the Home Office in 1949, and participated in 20 hangings until he was replaced in 1954. In 1950, he assisted Albert Pierrepoint in the hanging of the innocent Timothy Evans for the murder of his family, although John Christie (who was himself executed by Pierrepoint in 1953) committed the murders. On 8 May 1951, Pierrepoint and Dernley escorted convicted murderer James Inglis to the gallows immediately adjacent, and hanged him without delay — the fastest hanging on record, taking only seven seconds from the time his cell door was opened until his fatal 'long drop'. On 27 April 1954, Dernley was removed from the Home Office Official List of Assistant Executioners. Dernley claimed that no reason was given for his removal but he suspected it was because of a crude comment he had made about the size of the private parts of a executed man, John Kenneth Livesey, after he had been executed at Wandsworth prison in London on 17 December 1952. Pierrepoint had alluded to such an incident (without mentioning Dernley by name) in his own autobiography. However, the real reason for Dernley's removal from the list was undoubtedly because in 1954 he had been convicted at the Nottinghamshire Quarter Sessions of publishing obscene material. The court sentenced Dernley to 6 months of imprisonment plus a fine of £50, with costs of £25 awarded against him. Dernley's criminal conviction and subsequent imprisonment constituted firm grounds on which to dismiss him. A welder in civilian life, Dernley was dubbed, as also has been Albert Pierrepoint, "the last British hangman", although in fact he was not (this title belongs jointly to Harry Allen and Robert Leslie Stewart). More accurately, he was one of the last surviving hangmen, following the deaths of both Pierrepoint and Allen in 1992.