Канада саяхатшысы Гордон Уокердің өмірі мен саяси жолы

Кіріспе

Канадалық саясаткер Гордон Уэйн Уокер (Gordon Wayne Walker), (10 қыркүйек 1941 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясындағы бұрынғы саясаткер. Ол 1971 жылдан 1975 жылға дейін және 1977 жылдан 1985 жылға дейін Онтарио заң шығарушы жиналысында қызмет етті. Ол Прогрессивті консервативтік партияның мүшесі болды және Уильям Дэвис пен Фрэнк Миллер үкіметтерінде министр ретінде қызмет етті.

Өмірбаян

Уокер Онтарионың Сент-Томас қаласында дүниеге келді және Батыс Онтарио университетінде білім алды. Ол заңгер болып жұмыс істеді, ал 1967 жылдан 1971 жылға дейін Лондон қаласында кеңесші болып қызмет етті. Ол әйелі Харриетпен екі қызы, Мелани Дженнифер және Уинсом Харриетті өрбітті. 1983 жылы ол "Консервативті Канада" атты кітап жариялады.

Саясат

Уолкердің саясатқа қатысуы 1966 жылы Лондон қалалық кеңесіне қалалық кеңесші болып сайлануымен басталды. Ол 1971 жылы заң шығарушы органға ауысқанға дейін бес жыл қызмет етті. Келесі төрт жыл бойы Дэвис үкіметін қолдаған жақтас болды және 1975 жылғы сайлауда либералдық кандидат Марвин Шордан 2282 дауыспен жеңілді. Уокер 1977 жылы Лондон-Оңтүстік сайлауында либерал Джон Ферристі 2211 дауыспен жеңіп, заң шығарушы органға оралды. 1978 жылдың 18 қазанында Дэвис кабинетіне түзеушілік қызметтер министрі болып тағайындалды. 1979 жылдың 30 тамызында әділет жөніндегі провинциялық хатшы болып тағайындалды. 1981 жылғы сайлауда еш қиындықсыз қайта сайланды. 1981 жылдың 10 сәуірінде тұтынушылар және коммерциялық қатынастар министрі болып тағайындалды. 1982 жылдың 13 ақпанындағы кабинеттегі өзгерістерден кейін, ол бұрынғы екі лауазымынан бас тартып, өнеркәсіп және сауданы дамыту министрі болып тағайындалды. Сауданы дамыту министрі лауазымы Сауда министрі болып қысқартылды. 1983 жылдың 6 маусымында ол кабинеттегі лауазымын ауыстырып, 1985 жылдың ақпанына дейін әділет жөніндегі провинциялық хатшы болып қызмет етті. Билл Дэвистің орнын басып, Прогрессивті консервативтік партияның басшысы болған Фрэнк Миллердің кабинетінде тұтынушылар және коммерциялық қатынастар министрі болды. 1985 жылғы провинциялық сайлауда либерал Джоан Смиттен 6683 дауыспен жеңілді. Уокер Прогрессивті консервативтік партияның оң қанатындағы белгілі тұлға болды және 1980 жылдардың басында болашақ лидерлікке үміткерлік үшін ұйым құрды. Бұл жоспарлар сәтсіз аяқталып, оның көптеген жақтастары кейін Фрэнк Миллерге қолдау көрсетті. Көптегендер Дэвис Уокердің амбицияларына сенбегендіктен, оның лидерлік науқанының дамуына кедергі келтіру үшін оны төмендеткенін айтады. Уокер Әділет жөніндегі провинциялық хатшы лауазымын сақтап қалды. Уокер 1985 жылдың қаңтарында Миллердің партия басшылығына қолдау көрсетті, ал Миллер 8 ақпанда Дэвистің орнын басып, Онтарионың премьер-министрі болғанда, Уокерді тұтынушылар және коммерциялық қатынастар министрі етіп тағайындады. Кейін партия заң шығарушы органда жеңіліске ұшырады, ал Миллер партия басшысы лауазымынан кетті. Уокер 1985 жылдың қараша айында Прогрессивті консервативтік партияның лидерлік конвенциясында Алан Поуптың науқанын басқарды. Поуп бірінші раундтан кейін жарыстан шығарылғаннан кейін, ол өзінің кандидаты мен Деннис Тимбрелл арасында одақ құруға сәтсіз тырысты.

Walker's foray into politics began as a city councillor for London City Council when he was elected in 1966. He served for five years until he moved to the legislature in 1971. He served as a backbench supporter of Davis's government for the next four years, and lost to Liberal candidate Marvin Shore by 2,282 votes in the 1975 election. Walker was returned to the legislature in the 1977 election for London South, defeating Liberal incumbent John Ferris by 2,211 votes. He was appointed to Davis's cabinet on October 18, 1978 as Minister of Correctional Services. He was named Provincial Secretary for Justice on August 30, 1979. He was re elected without difficulty in the 1981 election. On April 10, 1981, he was named as Minister of Consumer and Commercial Relations. After a cabinet shuffle on February 13, 1982, he left both of his former portfolios and was named Minister of Industry and Trade Development. The title Minister of Trade Development was shortened to Minister of Trade. On June 6, 1983 he changed cabinet positions becoming the Provincial Secretary of Justice, a position he held until February 1985 at which time he became the Minister of Consumer and Commercial Relations in the Cabinet of Premier Frank Miller, who had succeeded Premier Bill Davis as leader of Progressive Conservative Party. In the 1985 provincial election he was defeated losing to Liberal Joan Smith by 6,683 votes. Walker was a prominent figure on the right wing of the Progressive Conservative Party, and developed an organization for a future leadership bid in the early 1980s. These plans fell through, and many of his supporters later turned to Frank Miller. Many believe that Davis distrusted Walker's ambitions, and demoted him to prevent his leadership campaign from developing. Walker would retain the cabinet position of Provincial Secretary for Justice. Walker supported Miller for the party leadership in January 1985, and when Miller succeeded Davis as Premier of Ontario on February 8, he appointed Walker to cabinet as Minister of Consumer and Commercial Relations. The party was subsequently defeated in the legislature, and Miller resigned as party leader. Walker became Alan Pope's campaign manager for the November 1985 Progressive Conservative leadership convention. After Pope's elimination on the first ballot, he unsuccessfully attempted to negotiate an alliance between his candidate and Dennis Timbrell.

Кейінгі өмірі

Уокер жеңілістен кейін Лондондағы заңгерлік тәжірибесіне оралды. Оның көптеген саяси көзқарастары 1990-шы жылдары Майк Харрис басқарған Прогрессивті консервативтік партия тарапынан қабылданып, қолдау тапты. Уокер Федералды прогрессивті консерваторлар үшін қаржы жинаушы болды және премьер-министр Брайан Малруни кезеңінде П.С. Канада қоры төрағасының орынбасары қызметін атқарды. Уокер 2000 жылы Том Лонгтың Канадалық Альянсқа жетекшілік ету үшін жасаған тырабына бас қаржы жинаушы ретінде қолдау көрсетті. 1993 жылдан 2003 жылға дейін Уокер Онтарио провинциясының ПК партиясының басшысы Майк Харрис үшін бас қаржы жинаушы болды және 1995 жылдан 2003 жылға дейін премьер-министр қызметін атқарды. Ол Харрис үшін 1995 және 1999 жылдардағы сәтті сайлау кампанияларын қаржылық тұрғыдан басқарды. Уокердің заңгерлік тәжірибесі оны Торонтоға жеткізді, онда 1985 жылдан 1998 жылға дейін ол Торонтодағы Холден, Мердок және Финлей (кейін Холден Дей Уилсон) және соңынан Миллер Томпсон заң фирмаларына кеңесші болып жұмыс істеді; сонымен қатар ол Лондон, Онтариода құрған Уокер және Вуд фирмасының құрметті кеңесшісі болды. 1986 жылы Уокер First Canadian Property Investments Limited компаниясына қаржылық үлесін қосты, және ол компанияда негізгі тұлға ретінде жұмысын жалғастыруда. Компанияның кеңсесі Торонтода орналасқан. 1992 жылдан 1995 жылға дейін Уокер Канада мен АҚШ арасындағы Халықаралық бірлескен комиссияда Канада комиссары болып тағайындалды. Бұл комиссия екі ел арасындағы келісім-шарт негізінде құрылған ұйым, ол ортақ шекарадағы 330 көл, өзен және ағынның су сапасы және су көлемі мәселелеріне қатысты жұмыстарды жүзеге асырады, соның ішінде Ұлы көлдер де бар. Ол 2013 жылы комиссияға қайта оралды және 2014 жылы Канада бөлімінің төрағасы міндетін атқарушы болып тағайындалды. IJC-дегі өкілеттігін аяқтағаннан кейін ол Walker Consulting Inc. компаниясын қайта құрды. Уокер 2004 жылдың қаңтарында Конрад Блэктің қиын жағдайдағы Hollinger Inc. фирмасының директорлар кеңесіне қосылды. Кейін ол акционерлердің мүддесін қорғау үшін Блэктің отставкаға кетуін талап етті және 2004 жылдың қарашасында Блэктің орнына төраға болып тағайындалды. Ол 2005 жылдың шілдесінде фирманы тастап кетті, осыған дейін Блэктің жалғасып жатқан заңдық қиындықтарын "сабынды опера" деп сипаттаған еді. Уокер 2019 жылдың желтоқсанында "Парламент мүшесі ретінде атқарған мемлекеттік қызметі және Канада мен АҚШ арасындағы трансшекаралық суларды қорғауға берілгендігі үшін" Канада орденінің мүшесі болып тағайындалды.

Walker returned to his legal practice in London after his defeat. Many of his policy views were adopted by the Progressive Conservative Party under Mike Harris in the 1990s. Walker was a fundraiser for the Federal Progressive Conservatives and was Vice Chairman of P. C. Canada Fund during the Prime Minister Brian Mulroney period. Walker was a chief fundraiser for Tom Long's bid to lead the Canadian Alliance in 2000. In the period 1993 until 2003, Walker was chief fundraiser for Mike Harris, Leader of the PC Party in Ontario, and Premier from 1995 until 2003. He was Campaign Manager Finance for both the 1995 and 1999 successful elections for Harris. Walker's legal practise took him to Toronto where from 1985 until 1998 he was Counsel to Toronto law firms of Holden, Murdoch and Finlay (later Holden Day Wilson), and latterly Miller Thompson; as well as being Honorary Counsel to Walker and Wood, a firm he started in London, Ontario. In 1986 Walker took a financial interest in First Canadian Property Investments Limited, a firm in which he continues as a principal. It is based in Toronto. From 1992 until 1995 Walker was Canadian commissioner on the International Joint Commission, a treaty organization between Canada and the United States affecting issues of water quality and water quantity on the 330 lakes, rivers and streams across the common border, including the Great Lakes. He returned to the commission in 2013 and in 2014 was appointed acting chair of the Canadian section. After completing his term at the IJC he revived Walker Consulting Inc.

Walker joined the board of directors of Conrad Black's troubled Hollinger Inc. firm in January 2004. He subsequently demanded that Black resign to protect the interests of shareholders, and replaced Black as chair in November 2004. He left the firm in July 2005, shortly after describing Black's ongoing legal difficulties as a "soap opera". Walker was appointed a Member of the Order of Canada in December 2019, "For his civil service as a parliamentarian and for his commitment to protecting transboundary waters between Canada and the United States."