Кіріспе

Мексиканың екі қарулы күштерінде Мексикада Rurales (испанша) термині екі қарулы үкіметтік күштерге қатысты қолданылады. Тарихи Guardia Rural ("Ауылдық күзет") - 1861 жылы президент Бенито Хуарес құрған және президент Порфирио Диас (1876-1911 жж.) кеңейткен ауылдық атлы полиция күштері. Ол XIX ғасырдың басында Мексика армиясына қарсы тиімді күш ретінде қызмет етті. Мексика революциясы кезінде руральдер таратылды. Қазіргі заманғы Cuerpo de Defensa Rural ("Ауылдық қорғаныс корпусы") - бұл жартылай ерікті жасақ, әдетте Федералды күштерді қолдауға қолданылады.

Ауылдық күзет 18611914

Гвардия Рураль 1861 жылы Бенито Хуарестің либералды режимімен федералды констебюляр ретінде құрылды. Бұл ауылдық полиция күштері президент Порфирио Диаздың (1876-1911) ұзақ билігі кезінде танымал болды.

Шығу тегі

Хуарес кезінде құрылған ауылдар 1860 және 1870 жылдары Мексикада кең таралған қарақшылықты тиімді бақылау үшін саны мен ұйымы жоқ еді. Қарулы және мобильді ауылдық полиция тұжырымдамасы әскери желіде ұйымдастырылған, Испанияның Азаматтық гвардиясынан ("Guardia Civil") алынған. 1844 жылы құрылған испандық Гвардия Граждандық тез арада тиімді, бірақ жиі қанаушы күш ретінде беделге ие болды. 1861 жылы 6 мамырда Хуарес үкіметі ауыл полициясының төрт корпусын бекітті. Әрқайсысында 20 офицер және 255 басқа да шендер бар. Қызметке қабылдау ерікті түрде жасалатын. Ал, жалақысы әскери қызметшілерге қарағанда жоғары болды. Жаңа күштерді басқару ішкі істер және соғыс министрлері арасында бөлінді. Бұл үкімет ішіндегі билік тепе-теңдігін сақтауға бағытталған саясат болды.

Францияның араласуы

Ауылдықтардың қазіргі корпусы Республика армиясына және 1862-1867 жылдардағы француз интервенциясына қарсы шыққан тұрақты емес күштерге сіңді. Алайда император Максимилианның императорлық режимі (1862-1867) Ресгуардо деп аталатын қатардағы күшті құрды, ол 1865 жылдың қазан айына қарай 12 263 адамды құрады; бұл ауылдық атты полиция күшінің тұжырымдамасы жақсы қалыптасқанын көрсетеді. Республикашылдардың жеңісінен кейін "Los Cuerpos Rurales" қайта құрылды.

Порфирио Диас басқарған

"Қарапайым, әдемі киім киген белсенді ерлер" деп сипатталған rurales 1869 жылы Франко / Максимилиан оқиғасынан кейін Мексика Республикасын қайта құрудың бір бөлігі ретінде қайта құрылды. Корпус Ministro de Gobernación-ға қарасты болды және темір жол және автомобиль жолдары үшін атпен қарауыл жасау, алтын және басқа да құнды жүктерді алып жүру, шақырылған кезде Федералды армияға қолдау көрсету және жергілікті сайлаулар өткізілген кезде қауіпсіздікті қамтамасыз ету міндеті жүктелген. 1875 жылы корпустың құрамында шамамен мың адам болды, олар қырық екі отрядқа бөлініп, негізінен Мексика алқабы аймағын қарауылдау үшін жауапты болды. Олардың қызметі біркелкі болмады, себебі оларға халыққа қарсы агрессивті мінез-құлық таныту және өз міндеттерін орындауда абыройсыздық таныту айыптары тағылды. Ауыл күзетшілері бірқатар бандит топтарын жоюда табысты болды. 1877 жылы билікке келгеннен кейін президент Порфирио Диас 1889 жылы модернизация және (әдетте) репрессия бағдарламасы аясында ауылдыларды 2,000-ге дейін кеңейтті. Бастапқыда кейбір тұтқынға алынған партизандар Хуарес кезінде болғандай, күшпен Rurales-ке енгізілген. Алайда, кейіннен жалдау жүйесі еріктілерді шақырудың дәстүрлі жүйесіне айналды. Офицерлер федералды армиядан тағайындалды немесе ауылдықтардың қатарына көтерілді. Ауылдықтар қатты қаруланған, ат сабыры, Ремингтон карабиндері, лассолары мен тапаншалары бар. Олар он корпусқа бөлініп, әрқайсысы шамамен 76 адамнан тұратын үш ротадан тұрады. Порфирий режимі ауыл тұрғындарының бейнесін қатал және тиімді ұйым ретінде әдейі дамытты, ол "ушқын" заңына сәйкес тұтқынға алуды сирек көрген және міндетті түрде өз адамын алған. Алайда профессор Пол Вандервудтың 1970-ші жылдары корпустың деректерін егжей-тегжейлі зерттеген зерттеулері ауыл тұрғындарының режимнің жарнамашылары ұсынғандай тиімді де, қатыгез де емес екенін көрсетті. Күнделікті жалақысы 1,30 песо болғандықтан, 25% рекруттар төрт жылдық әскери қызметін аяқтамай жатып, дезертирлікпен кетті. Бұл қызмет мерзімі 1890 жылдан кейін бес жылға дейін ұзартылды. Ауылдықтардың тек біреуі ғана бірінші мерзімін аяқтағаннан кейін қайтадан әскери қызметке кірісті. Олардың саны 4000-нан аспайты және шағын отрядтарда орналасты, олар Мексиканың ауылдарында болған тәртіпсіздіктерді толығымен жою үшін тым аз таралған. Алайда олар, әсіресе Мексика қаласының айналасындағы орталық аймақтарда, Диас пен оның ғылыми кеңесшілері іздеген шетелдік инвестицияларды көтермелеген. Белгілі бір дәрежеде режим ауылдарды әлдеқайда үлкен федералды армияға қарсы салмақ ретінде қарастырды және режимнің соңғы жылдары олар ауылдық аймақтарды қарауылдаудың дәстүрлі міндетіне қоса, өнеркәсіптік тәртіпсіздіктерді бақылау үшін көбірек пайдаланылды. Теориялық тұрғыдан алғанда орталықтандырылған ұйым болғанмен, ауылдық күзетшілер жергілікті саясаткерлердің (жеф) немесе жер иелерінің тікелей бақылауына ие болды. Ауылдықтар халықаралық деңгейде жоғары беделге ие болды, бұл Канад корольдік атлы полициясына немесе Техас рейнджерлеріне ұқсас болды. Олар ұлттық шапанның үлгісі бойынша көк күміспен тоқылған көгершін сұр түсті киім киіп, оның ішінде кең шапан, болеро жакеттері, күміс түймесі бар тығыз шалбарлар мен қызыл немесе қара галстук болған. Жоғары офицерлер жүздеген песоға тұратын австриялық түйіндер мен сомбреро тоқымалары түрінде күрделі дәрежелі белгілерді киетін. Корпус нөмірі бас киімде және былғары карабиннің қиылыстағы белбеуінде күміспен жазылған. Қызметте көбінесе қорғаныш ретінде былғары шаппалар мен матадан жасалған киімдер киілетін. Сұр және күміс түсті киім, ауыл тұрғындарының салтанатты шерулерге жиі қатысуы және олардың жалпы беделі Порфириато кезінде Мексикаға келген шетелдіктердің назарын аударды. Олар әртүрлі сипаттамаларға ие болды: "дүниедегі ең көркем полиция" және "негізінен қарақшылар". Біріншісі дұрыс болуы мүмкін, бірақ екіншісі корпустың алғашқы күндеріндегі қатал және дайындық туралы бұрмаланған естелік болды. Мексиканың кейбір штаттары өздерінің ауылдық атты полиция күштерін және Мексика қаласында жұмыс істейтін бөлек қалалық полиция күшін ұстады, бірақ олардың ешқайсысы Федералды ауылдарға атақ-даңқ пен сұлулық жағынан сәйкес келмеді.

Франсиско Мадеро мен Викториано Хуертаның басшылығымен

1910 жылғы Мексика революциясының алғашқы кезеңдерінде ауыл тұрғындарының жасақтары федералды әскерлермен бірге көтерілісшілерге қарсы қызмет етті. Элиталық имиджін сақтап тұрса да (бір революциялық жауынгер АҚШ жазушысына "ауылдықтар ешқашан берілмеді, өйткені олар полиция", ал АҚШ армиясының есебі оларды Панчо Вилланың кез-келген ереуілшілеріне қарағанда жеке жоғары деп бағалады) күш саны жағынан әлсіз болды және шешуші рөл атқару үшін таратылды. 1911 жылы Диас билігін құлатудан кейін, Руралес президенттер Франсиско И. Мадеро (1911-1913) және Викториано Хуерта (1913-1914) тұсында өмір сүруін жалғастырды. Мадеро күшті негізінен өзгертпей қалдырды, бірақ жоғары офицерлерден басқа корпусмендердің тиісті сот процесінсіз жазалауды жүзеге асыруына кедергі келтіретін заң енгізді. Іс жүзінде, уақытша негізде Мадериста жауынгерлерінің көп санын шығару, босатуды күтіп, корпустың сақтап қалған тиімділігін жай ғана суландырды. Хуерта ауыл тұрғындарының рөлін көбірек көрді және Корпустың офицерлерін 1913 жылғы "Он қайғылы күннен" кейін Мадероны өлтіруге бағыттады. Осы қақтығыстың бір бөлігі болған ұрыстар кезінде ауыл тұрғындарының бір бөлігі Мадеро үкіметінің жағында болды. Мексиканың орталығында 18 корпустың 300 ауылдық күзетшілері көтерілісшілердің пулеметшілерінің шабуылына ұшырап, 67 адам қаза тауып, жараланған. 18-ші корпустың жойылуы тактикалық қателесудің немесе генерал Хуертаның Мадеро күштерін әлсірету үшін әдейі ұйымдастырған шарасының нәтижесі ме, жоқ па - белгісіз. Кейін Хуерта қазіргі ауылдық бөлімшелерді тұрақты федералды әскерлермен қатар қызмет ететін он мыңнан астам адамнан тұратын далалық күшке кеңейтуді ұсынды. Бұл жобаны іске асыру үшін жалдама проблемалары мен дезертирлік жағдай туындады. Гвардияның қалған бөлігі 1914 жылдың шілде-тамыз айларында, Хуерта жер аударылған кезде, бұрынғы Федералды армиямен бірге қарусыздалды және таратылды.

Көркем әдебиеттегі ауыл тұрғындары

Диаз дәуіріндегі ауыл тұрғындары О. Генридің "Момустың тұтқындары" атты әңгімесінде кездеседі. О. Генри, Текумсе Пикенс кейіпкерінің бірінші тұлғалық баяндауы арқылы жазған, ауыл тұрғындарының түрлі-түсті эскизін береді: "Ауыл тұрғындары? Олар ауыл полиция түрі, бірақ қаламдастар портреттерін кез келген ақылға түсірмеңіз лайықты констебль қазылтыр жұлдыз және сұр ешкі шашымен. Ауылдықтар: "Егер біз Жоғарғы Сотты бронкоға отырғызып, Винчестермен қаруландырсақ, және оларды Джон Доу мен басқаларға қарай бастасақ, жақсы болар еді". біз де осылай ойластырамыз". Неміс-мексикалық жазушы Б. Травен өзінің "Жангалдан келген генерал" және "Аталғандардың көтерілісі" романдарында 20-ғасырдың алғашқы жылдарында ауыл тұрғындарының рөлін егжей-тегжейлі сипаттайды; Мексиканың оңтүстігіндегі қанаушы шаруалар мен махоган кесушілерге қарсы қуғын-сүргін құралы ретінде. Джон Стейнбек өзінің "Viva Zapata" фильмінде ауыл тұрғындарын hacienda-ны күзетіп, тұтқынға ертіп, ауыл алаңында көтерілісті жойып, ауылдағы тәртіпсіздікті басу ретінде суреттейді. 1880-жылдардың батысында түсірілген "Бір көзді Джек" фильмінің басында Марлон Брандо мен Карл Малден ойнаған америкалық банкті тонағандарды ауыл тұрғындары қуып шығады. Руральдер Red Dead Redemption-те ойдан шығарылған Nuevo Paraiso штатындағы негізгі құқық қорғау органы ретінде пайда болады, олардың құрамында әскери киім киген және азаматтық киім киген офицерлер бар. Ойын оларды Мексика армиясынан ажырату үшін оларды "Федеральдер" деп атайды. Олар ойыншыны Мексикада қылмыс жасаса қудалайды және бандиттерді аулау немесе ақша үшін түнгі күзет жұмыстарын орындауды ұсынады. Гордон Ротманның 2014 жылғы "Ең қиын саяхат" романында ауыл тұрғындары Техас тұрғындарымен Мексиканың солтүстігіне қарақшыларды ұрлаушы топты қуып бара жатқан шайқаста болады. "Ұлы жетілік" фильмінде Юл Бриннер ойнаған Крис Адамс ауыл басшыларына ауылды жайлаған қарақшылармен күресу үшін ауыл тұрғындарынан көмек сұрауы керектігін айтады.

Ауылдық қорғаныс корпусы 1926 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Қазіргі кездегі ауыл тұрғындары - бұл "Cuerpo de Defensa Rural" (Ауылдық қорғаныс корпусы) деп аталатын жартылай штаттан тыс әскери құралым.

Шығу тегі

Бастапқыда 1920-ші жылдардағы ауылдық тәртіпсіздік кезінде ауылдың өзін-өзі қорғау тобы ретінде құрылған. Олардың 1861-1914 жылдардағы жарымәскери атлы полиция күштеріне ұқсас функциялары жоқ. Бұл корпус 1926 жылғы Органикалық заңға сәйкес әскердің қарамағында ресми түрде ұйымдастырылды. Алайда оның басталуы революциялық аграрлық реформа бағдарламасы алғаш рет 1915 жылы жүзеге асырылған кезеңнен басталады. Өздерін ірі жер иелерінің жеке әскерлеріне қарсы қорғауға тырысқан ауыл шаруалары өздерін шағын қорғаныс бөлімшелеріне ұйымдастырды және революциялық үкімет қару-жарақпен қамтамасыз етті. 1955 жылға дейін Ауылдық қорғаныс күштеріне шақыру колхозда жұмыс істейтін шаруаларға (ejidos) ғана шектелген. 1955 жылдан кейін ауылды қорғаныс күштеріне кіші шаруалар мен жұмысшыларды қосу кеңейтілді. Алайда барлық қорғаныс бөлімшелері ежидоларға қосылды, мүмкін, бақылауға кепілдік беру құралы ретінде.

Қазіргі ауыл

Ауылдық қорғаныс күшінде (ауылдық полиция күшінде) 1970 жылы 120 000 адам, 80 000 атпен және 40 000 аттан шыққан, бірақ 1990 жылдары біртіндеп жойылып барады. IISS-тің әскери теңгерімі корпустың 1996 жылы 14000 мүшесі бар деп жазды. 18 - 50 жас аралығындағы еріктілер үш жылға шақырылады. Одақтың мүшелері киім кимейді, қызметтері үшін ақы алмайды, бірақ шектеулі жәрдемақы алады. Олар "Москетон Мод" сияқты ескірген мылтықпен қаруланған. 1954 жылы, бұл әскери қызметке түсудің басты себебі болуы мүмкін. Бастапқы дайындықты әскери аймақтарға бөлінген әскерлер жүргізеді. Негізгі бірлік - бұл ежидоның тікелей бақылауындағы он бір адамнан тұратын пелотон. Ежидодан тыс жердегі бөлімдерді пайдалану әскери аймақ командирінің бұйрығымен жүзеге асырылады. Корпустың бір артықшылығы - оның мүшелерінің ejidos ішіндегі және әскери аймақ жасақтары жиі қарауылдамайтын шалғайдағы ауылдық аймақтардағы іс-әрекеттер туралы ақпарат жинау қабілеті. Корпус мүшелері әскери патрульдерге нұсқаушы ретінде қызмет етеді, азаматтық іс-қимыл жобаларына қатысады және марихуана өнімін жоюға және олардың аймақтары арқылы есірткі тасымалын болдырмауға көмектеседі. Қазіргі уақытта Мексиканың есірткіге қарсы соғысында Ауылдық қорғаныс күштері мүшелері пайдаланылуда. Мичоакан штатында үкімет жергілікті есірткі картелдеріне қарсы ауылдағыларды қолдану арқылы азаматтық қорғауды шектеуге тырысты (мысалы, реттелмеген қарулы қауіпсіздік топтарын құру).

Кубалық Гвардия ауылдық

Куба 1898 жылдан 1959 жылғы революцияға дейін Гвардия ауылдықын ұстады. Әскерилендірілген және констебюлярлық, ол Мексика мен Испаниядағы сияқты ауылдық полиция қызметін атқарды.