Кіріспе

Британдық құбырлы орган жасаушы компаниясы Henry Willis & Sons - 1845 жылы құрылған құбырлы орган жасаушы британдық фирма. Олардың көпшілігі Ұлыбританияда орнатылғанмен, басқа елдерде де мысалдар бар. 1997 жылға дейін Уиллис отбасының бес ұрпағы фирманың директорлары болып қызмет етті, ол кезде Генри Уиллис 4 басқарушы директор ретінде Дэвид Уайлдты тағайындады; кейіннен ол көпшілік акционер болды. Лондонда, 2 & 1/2 Foundling Terrace, Gray's Inn Road-та құрылған фирма кейіннен Генри Уиллис III-дің Petersfield-те жобалаған арнайы салынған жұмыстарына көшіп барды; және Дэвид Уайльд сатып алғаннан кейін Ливерпульдегі қазіргі базасына және бас кеңсесіне көшіп барды.

Тарих

Компанияның негізін қалаушы, Генри Уиллис, орган жасау өнері мен ғылымына қосқан үлесі үшін және оны фирмада жұмыс істейтін жас туыстарынан ажырату үшін "Ата Уиллис" деген лақап атпен аталды. Ол Сэмюэл Себастьян Уэслидің досы болды, оны ол Челтенхэмде кездестірді және 1847 жылы Глостерде собордағы орган бойынша алғашқы жұмысына Уиллис үшін келісімшарт алуда маңызды рөл атқарды. Виллис фирмасы Виктория дәуірінің жетекші орган салушысы ретінде танылады, бұл азаматтық және діни міндеттемелердің өзі көптеген әсерлі ғимараттар мен басқа да қоғамдық жұмыстардың құрылысына әкелді. Өнеркәсіптік революция кезінде көптеген қалалар өзін таңғажайып ратушалармен, әсіресе симфониялық орган стиліне тән Уиллис аспаптарымен және едәуір (және ұқсас жабдықталған) шіркеумен жабдықтады. Өнеркәсіпшілер ең сәнді залдары мен аспаптарын алуға бәсекелесті. Нәтижесінде өте жақсы және техникалық жағынан жақсы орган жасаушы және өте ерекше аспаптар үшін комиссиялардың едәуір саны жиналды. Бұл мұра Флоренция (Италия) мен Оклендте (Жаңа Зеландия) жаңа аспаптармен жалғасуда. 1860 жылдан бастап компания шағын және арзан аспаптарды жасап шығарады. Бұл аспаптар олардың негізін қалаушы Джон Баронның есімімен аталған. 1919 жылы наурыз айында Генри Уиллис және оның ұлдары орган жасаушы Льюис және компаниямен бірікті. Фирма Льюисдің Брикстондағы жұмыстарына көшіп келіп, 1941 жылы Лондон жарылысы кезінде бомбалаудан жойылғанға дейін сонда қалды. Фирма А. сатып алды . Хантер және Клэфэм ұлы 1937 жылы.

Белгілі Уиллис мүшелері

"Ата" Уиллистің орган 1851 жылы Ұлы көрменің "Кристалл" сарайының Хайд-паркіндегі Лондон көрмесінде "Кеңес" алтын медалімен марапатталды. 70 баяндамашы тоқтаған бұл көрмедегі ең үлкен орган болды. Кейіннен орган Винчестер соборына отбасылық фирмамен орнатылды (негізінен сол кездегі собор органистінің Самуэль Себастьян Уэсли бастамасымен) сонда 49 сөйлеу аялдамасына дейін қысқартылғаннан кейін, ол собор үшін қолайлы өлшем деп саналды. 1854 жылы Винчестерде орнатылған кезде, бұл әлемдегі алғашқы соборлық орган болды. Ол бас бармақ поршеньдері мен қуыс және сәулелі педаль тақтасы бар, екеуі де "Ата" Уиллистің өнертабысы (педаль тақтасы жағдайында Уэслимен бірлесіп) және қазір ағылшын тілді елдердегі стандартты орган ерекшеліктері. Кейіннен соборларға орнатылған атақты "Ата" Уиллис мүшелеріне Лондондағы Сент-Полс соборы, Линкольн соборы, Солсбери соборы, Труро соборы және Глазго мегаполитен соборы кіреді. Лондон Король колледжінің шіркеуіндегі орган Джордж Гилберт Скоттың интерьерін аяқтау үшін жасалған, ол "Ата" Уиллис тектес және 1866 жылы салынған. Генри Уиллис пен оның ұлдары 1871 жылы Король Альберт залы үшін салған Grand Organ төрт қолжазба (кейдбордтар) және 111 аялдамадан тұратын және сол кезде әлемдегі ең үлкен орган болды. Ислингтондағы Юнион-Чаппельдегі органды 1877 жылы "Отаным" Уиллис арнайы жаңа Чаппель ғимаратының көлемі мен акустикасы үшін жобалап, салған. Ол 2013-2015 жылдар аралығында толық қалпына келтірілді және толықтай жұмыс істейтін бастапқы гидравликалық үрлеу жүйесімен ерекшеленеді. Генри Уиллис және оның ұлдары 1923 және 1926 жылдар аралығында Ливерпульдегі Христос соборындағы шіркеуінде салған Ұлы орган Ұлыбританиядағы ең үлкен құбырлы орган болып табылады. 1992 жылы қарашада өрт шыққанға дейін Виндзор қасабасында Уиллис болды, сонымен қатар Бленхайм сарайы мен Корольдік музыка академиясы болды. Австралияда Брисбен қаласындағы Брисбен қалалық ғимаратына 4600 түтік орган орнатылды. Бұл 1892 жылы салынған, және бастапқыда Брисбен көрмелер ғимаратында орнатылған, содан кейін 1927 жылы қазіргі орнына көшірілді. Генри Уиллиздің төрт ұрпағы көбінесе үлкен масштабтағы орган үшін есте қалса да, олар кіші аспаптарды да жасады. Австралияда жеті мысал бар, оның ішінде соңғы импортталған, 1881 жылғы орган (Ұлы: 5 аялдама; Үрлеу: 4 аялдама; Педаль: 1 аялдама; 3 қосқыш) Барлық қасиеттілердің шіркеуінде, Бодалла, Жаңа Оңтүстік Уэльс, "австралиялық сүт өсірудің атасы" Томас Сатклифф Мортты еске алу. Норфолк аралында шағын Уиллис органы бар, оның құрамында төрт жарым октава, жеті тоқтау және 350 құбыр бар. Англиялық Шарлотта Йонг ұсынған орган 1876 жылы Норфолкке келіп, 1880 жылы Сент-Барнаба шіркеуінде орнатылды. 1985 жылы құрылтайшының шөбересі Генри Виллис IV аспапты қалпына келтіру жұмыстарын жүргізу үшін аралға барды. Генри Уиллис III Британияның көптеген мүшелерін салып, жұмыс істеді, оның жұмысының ең көрнекті мысалдары (Ливерпуль соборынан басқа) Вестминстер соборында және Шеффилд қалалық ғимаратында, екеуі де 1932 жылы салынған. Бұл екі орган да құрылысшы ойлап тапқан аялдамаларды қамтиды: Сильвестрина хор бөлімдерінде 8 фут биіктікте. 1929 жылы ол Александр сарайында атақты музыкалық аспапты қайтадан жасады. Нәтижесінде шыққан аспаптың басқа да Уиллис концерт залында жасалған аспаптарды басып тастайтыны және Еуропадағы ең жақсы концерт органы екені айтылды.