Кіріспе

Батыс классикалық музыкадағы қозғалыс Соноризм (полякша: Sonoryzm) - бірқатар елеулі поляк композиторларымен байланысты музыкалық композицияға деген көзқарас. Ғалым Йозеф Михаль Чоминский композициядағы таза дыбыстық құбылыстарды зерттеуге деген ықыласты сипаттау үшін "сонористика" (полякша: sonorystyka) терминін қолданды. Осы терминнен "соноризм" 1960 жылдардағы поляк музыкасындағы авангард стилін сипаттау үшін пайда болды. Стиль негізінен Польшада 1950 жылдардың ортасында пайда болған және 1960 жылдары өркендеген эксперименталды музыкалық қозғалысқа байланысты. Соноризм дәстүрлі аспаптардан жаңа дыбыс түрлерін табуға, сондай-ақ әртүрлі, жиі әдеттегі аспаптық дыбыстарды ерекше және ерекше тәсілдермен біріктіру арқылы текстураларды жасауға баса назар аударады. Сонористика термині осы жаңа әдісті сипаттау үшін қолданылады, ол жеке түстерді, ерекшеліктерді және эксперименттерді енгізуден асып түсті. Ол композицияда жаңа құрылымдық функцияларды орнатуға бағытталған, мысалы, дыбыстық эффекттер үшін функционалды емес хордтарды қолдану және вокалды музыкадағы мәтіндердің дыбыстық аспектісін атап өту.

Тарих

Соноризм 1920-шы жылдардағы "Польша колоризмі" деп аталатын ұлтшылдық қозғалыста тамыр жайған, оның ең танымал өкілі - Карол Шимановский. Соноризм 1950-1960 жылдары, әсіресе Кшиштоф Пендерецкийдің қатаң сериализмнен босату құралы ретінде, сонымен қатар Гражина Бацевич, Генрих Горекки, Казимеж Сероцкий, Войцех Килар, Витольд Салонек, Витольд Рудзинский, Збигнев Буярский, Збигнев Пенхерский және Зигмунт Краузе сияқты композицияларда дамыды.