Кіріспе
Батыс классикалық музыкадағы қозғалыс Соноризм (полякша: Sonoryzm) - бірқатар елеулі поляк композиторларымен байланысты музыкалық композицияға деген көзқарас. Ғалым Йозеф Михаль Чоминский композициядағы таза дыбыстық құбылыстарды зерттеуге деген ықыласты сипаттау үшін "сонористика" (полякша: sonorystyka) терминін қолданды. Осы терминнен "соноризм" 1960 жылдардағы поляк музыкасындағы авангард стилін сипаттау үшін пайда болды. Стиль негізінен Польшада 1950 жылдардың ортасында пайда болған және 1960 жылдары өркендеген эксперименталды музыкалық қозғалысқа байланысты. Соноризм дәстүрлі аспаптардан жаңа дыбыс түрлерін табуға, сондай-ақ әртүрлі, жиі әдеттегі аспаптық дыбыстарды ерекше және ерекше тәсілдермен біріктіру арқылы текстураларды жасауға баса назар аударады. Сонористика термині осы жаңа әдісті сипаттау үшін қолданылады, ол жеке түстерді, ерекшеліктерді және эксперименттерді енгізуден асып түсті. Ол композицияда жаңа құрылымдық функцияларды орнатуға бағытталған, мысалы, дыбыстық эффекттер үшін функционалды емес хордтарды қолдану және вокалды музыкадағы мәтіндердің дыбыстық аспектісін атап өту.
Sonorism (Polish: Sonoryzm) is an approach to musical composition associated with a number of notable Polish composers. The scholar Józef Michał Chomiński coined the term "sonoristics" (Polish: sonorystyka) to describe the urge to explore purely sonic phenomena in composition, and from this term derived "sonorism" to describe an avant garde style in Polish music of the 1960s that focused on timbre As a movement, sonorism was initiated in the 1950s in the avant garde of Polish music Music that emphasises sonorism as a compositional approach tends to focus on specific characteristics and qualities of timbre, texture, articulation, dynamics, and motion in an attempt to create freer form. The style is primarily associated with an experimental musical movement which arose in Poland in the mid 1950s and flourished through the 1960s. Sonorism emphasizes discovering new types of sounds from traditional instruments, as well as the creation of textures by combining different, often unconventional instrumental sounds in unusual and unique ways. The term sonoristics is used to describe this novel approach, which went beyond merely injecting individual color, quirks, and experimentation. It aimed to establish new structural functions in a composition, such as employing non functional chords for sonorous effects, and emphasizing the sonic aspect of texts in vocal music .
Тарих
Соноризм 1920-шы жылдардағы "Польша колоризмі" деп аталатын ұлтшылдық қозғалыста тамыр жайған, оның ең танымал өкілі - Карол Шимановский. Соноризм 1950-1960 жылдары, әсіресе Кшиштоф Пендерецкийдің қатаң сериализмнен босату құралы ретінде, сонымен қатар Гражина Бацевич, Генрих Горекки, Казимеж Сероцкий, Войцех Килар, Витольд Салонек, Витольд Рудзинский, Збигнев Буярский, Збигнев Пенхерский және Зигмунт Краузе сияқты композицияларда дамыды.