Michitarō Komatsubara (小松原 道太郎) was a general in the Imperial Japanese Army, during the Nomonhan Incident.
Өмірбаян
Атасы теңіз инженері болған Канагава префектурасының Йокохама қаласының тумасы Коматсубара 1905 жылы Жапон императорлық армия академиясының 18-сыныбын бітірген. Ол 1909-1910 жылдары Ресейде әскери атташе болып қызмет етті және орыс тілін еркін меңгерді. Жапонияға оралғаннан кейін ол Жапон императорлық армиясының Бас штабы мен Жоғарғы соғыс кеңесінің (Жапония) бірқатар штабтық лауазымдарына тағайындалды. 1914 жылы ол Бірінші дүниежүзілік соғыста Цинтао шайқасында Жапон экспедициялық күшінің құрамында болды. Коматсубара 1915 жылы Жапонияға оралғанда, ол Армия штабының 27-ші сыныбын бітіріп, IJA 34-ші жаяу әскер полкінің командирі болып тағайындалды. 1919 жылдан бастап Коматсубара Армия Бас штабының 4-ші бөлімшесінің (Еуропалық және американдық әскери барлау), 2-ші бюросының Кеңес бөлімшесіне тағайындалды. 1926-1927 жылдары әскери колледжде оқытушы болғаннан кейін, 1927-1929 жылдары әскери атташе ретінде Мәскеуге қайта оралды. Коматсубара Жапонияға қайта оралғаннан кейін, ол 1930-1932 жылдар аралығында IJA 57-ші жаяу әскер полкінің командирі болды. Екі жылдан кейін ол Маньчжукодағы Харбин арнайы агенттігінің бастығы болды. 1934 жылы генерал-майор болып тағайындалып, Жапонияға оралып, IJA 8-ші жаяу әскер бригадасының қолбасшылығын алды. Кейін 1936-1937 жылдары 1-ші Император гвардиясы бригадасының командирі болды. 1936 жылы генерал-лейтенант болып тағайындалған ол Маньчжукоға IJA 23-ші дивизиясының командирі болып тағайындалды және Квантун армиясының штабында қызмет етті. Ол 35 жылдан астам әскери қызмет атқарғаннан кейін 1940 жылы 31 қаңтарда әскерден зейнеткерлікке шықты. Зейнеткерлік демалыста ол Ұлттық саясат зерттеулер қауымдастығына қосылды. Генерал Коматсубараның сыртынан қарапайым көрінгенімен, оның көңіл-күйі қараңғы еді. Ол Токио университетінің ауруханасына жатқызылды, онда асқазан қатерлі ісігі бар екені анықталды. Әскери медицина мектебіне ауыстырылған генерал армиядан зейнеткерлікке шыққаннан кейін сегіз айдан аз уақыт өткен соң, 1940 жылы 6 қазанда 55 жасында қайтыс болды.
A native of Yokohama in Kanagawa Prefecture, where his father was a naval engineer, Komatsubara graduated from the 18th class of the Imperial Japanese Army Academy in 1905. He served as a military attaché to Russia from 1909–1910, and became fluent in the Russian language. After his return to Japan, he was assigned to a number of staff positions within the Imperial Japanese Army General Staff and Supreme War Council (Japan). In 1914, he was part of the World War I Japanese Expeditionary Force at the Battle of Tsingtao. On Komatsubara's return to Japan in 1915, he graduated from the 27th class of the Army Staff College and was assigned as commander of the IJA 34th Infantry Regiment. From 1919, Komatsubara was assigned to the Soviet Branch of the 4th Section (European & American Military Intelligence), 2nd Bureau, of the Army General Staff. After spending 1926–1927 as an instructor at the War College, he returned to Moscow again as a military attache from 1927–1929. After Komatsubara returned again to Japan, he became commander of the IJA 57th Infantry Regiment from 1930–1932. Two years later, he became Chief of the Harbin Special Agency in Manchukuo. He was promoted to major general in 1934 and returned to Japan to take command of the IJA 8th Infantry Brigade. Subsequently, from 1936–1937, he was commander of the 1st Imperial Guards Brigade. Promoted to lieutenant general in 1936, he was reassigned to Manchukuo as commander of the IJA 23rd Division, and served on the staff of the Kwantung Army. He retired from the army on 31 January 1940, after more than 35 years of military service. While in retirement he joined the National Policy Research Association attending meetings, and sharing his knowledge and experience of both the Russians and the Battle of Khalkhin Gol (Nomonhan). Although General Komatsubara had an air of gentleness about him, he carried a sense of gloom. He was admitted to the Tokyo University hospital, where he was diagnosed with stomach cancer. Transferred to the army medical school, the general died on 6 October 1940 at age 55, less than eight months after retiring from the army.