Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон офицері, соғыс қылмыскері (1879–1946)
Japanese officer, war criminal (1879–1946)
Граф Хисайчи Тераучи (寺内 寿一) – Жапон императорлық армиясындағы генсуи (немесе фельдмаршал), Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оңтүстік экспедициялық әскер тобының командирі.
Count Hisaichi Terauchi (寺内 寿一) was a Gensui (or field marshal) in the Imperial Japanese Army, commander of the Southern Expeditionary Army Group during World War II.
Ерте әскери мансап
Тераучи Токио префектурасында дүниеге келді және Кореяның бірінші генерал-губернаторы және Жапонияның 9-шы премьер-министрі болған Генсуи граф Тераучи Масатакенің үлкен ұлы болды. Төрт жасында әкесі Францияға тағайындалып, ол Ямагучиде анасының қарындасымен бірге тұруға жіберілді. Отбасының бұрынғы Чошу доменімен тығыз байланысы болғандықтан, сол кезде Ямагути префектурасының тұрғыны ретінде ресми тіркелді. Әкесі шетелден оралған соң, отбасы Токиоға көшіп келді. 1899 жылы Жапон Императорлық Армия Академиясының 11-шы сыныбын бітірді және орыс-жапон соғысында гвардияның 2-ші жаяу әскер батальонында кіші офицер болып қызмет етті. Соғыстан кейін Тераучи Армия штаб колледжіне оралып, 1909 жылы 21-ші сыныбын бітірді. 1912 жылдың шілдесінде ол Австрия-Мажарстанға, ал 1914 жылдың шілдесінде Германияға әскери атташе ретінде жіберілді. 1916 жылдың қарашасында подполковник шеніне көтеріліп, 1917 жылдың қыркүйегінде IJA 2-ші жаяу әскер полкіне бекітілді. 1918 жылдың қыркүйегінен бастап Жапон Императорлық Армиясының Бас штабында бірнеше әкімшілік қызметтерде жұмыс істеді. 1919 жылдың қараша айының басында әкесінің қайтысынан кейін казуку жүйесі бойынша хакушаку (граф) атағын мұраға алды және полковник әскери шеніне өкілді. 1920 жылдың қыркүйегінде 3-ші гвардиялық жаяу әскер батальонының командирі болды, ал 1923 жылдың қыркүйегінен бастап Император гвардиясы штабының бастығы қызметін атқарды.
Terauchi was born in Tokyo Prefecture, and was the eldest son of Gensui Count Terauchi Masatake, the first Governor General of Korea and the 9th Prime Minister of Japan. When he was four, his father was transferred to France, and he was sent to live with his maternal aunt in Yamaguchi. Due to his family's close connections with former Chōshū Domain, he was officially registered as a resident of Yamaguchi Prefecture around that time. After his father returned from an overseas assignment, the family moved back to Tokyo. He graduated from the 11th class of the Imperial Japanese Army Academy in 1899, and served as a junior officer in the Russo Japanese War with the Guards 2nd Infantry Battalion. After the war, Terauchi returned to the Army Staff College and graduated from the 21st class in 1909. In July 1912, he was sent as a military attaché to Austria Hungary and in July 1914 to Germany. He was promoted to lieutenant colonel in November 1916 and attached to the IJA 2nd Infantry Regiment in September 1917. He worked as several administrative posts within the Imperial Japanese Army General Staff from September 1918. In early November 1919, he succeeded in the hereditary title of hakushaku (count) under the kazoku peerage system upon the death of his father, and was raised in military rank to colonel. In September 1920, he became commander of the 3rd Guards Infantry Battalion, and chief of staff of the Imperial Guard from September 1923.
Жалпы
1924 жылы ақпанда генерал-майор болып тағайындалды және 1926 жылғы наурыз айында IJA 1-ші дивизиясының штабына бекітілді. 1926 жылдың қыркүйегінде ол отырған Саньё магистральдық пойыз апатқа ұшырап, 34 адам қаза тапты, бірақ Тераучи ешқандай жарақат алмады. 1927 жылдың тамызында Тераучи Кореядағы Таңдалған армияның штаб бастығы болды. 1929 жылдың тамызында генерал-лейтенант болып жоғарылатылып, Хиросимадағы IJA 5-ші дивизиясына командир болып тағайындалды. 1932 жылдың қаңтарында Осакадағы IJA 4-ші дивизиясына ауыстырылды. Ол Осакадағы жақсы білінетін "Go Stop Incident" оқиғасы кезіндегі жетекші әскери қолбасшы болды. Бұл оқиға екі жас жігіттің – жол ережесін бұзып, қызметтен тыс әскери қызметкер мен полиция қызметкері арасындағы ауызекі жанжалдан басталды, ол төбелесге, содан кейін Ішкі істер министрлігі мен Армия арасындағы министрлік деңгейіндегі қақтығысқа ұласты. Тераучи Осака полициясынан ресми түрде кешірім сұрады, полиция әскердің беделін теріс әсер еткенін айтты. Осака полициясы кешірім сұраудан бас тартып, әскери қызметкерлер де заңды сақтауға тиіс екенін мәлімдеді. Бірақ, кейіннен Ішкі істер министрлігі мен Армия азаматтық полицияның әскери қызметкерлер жасаған қылмыстарды қарауын шектеу туралы келісімге келді, бұл әскери қызметкерлерді заңнан жоғары қойды. 1934 жылдың тамызында Тераучи Жапонияның Тайвань армиясына командир болып тағайындалды. 1935 жылдың қазанында толық генерал шеніне көтерілді.
Terauchi was promoted to major general in February 1924 and was assigned to the staff of the IJA 1st Division in March 1926. In September 1926, the San'yō Main Line train he was riding on derailed in an accident that killed 34 people, but Terauchi was not injured. In August 1927, Terauchi became Chief of Staff of the Chosen Army in Korea. He was promoted to lieutenant general in August 1929 and was assigned command of the Hiroshima based IJA 5th Division. In January 1932, he was transferred to the Osaka based IJA 4th Division. He was the leading military commander in Osaka during the notorious "Go Stop Incident", in which the verbal altercation between two young men—an off duty soldier in uniform who had ignored a traffic light and a policeman, which developed into fistfights, and finally into a ministerial level conflict between the Home Ministry and the Army. Terauchi demanded an official apology from the Osaka police, insisting that the policeman had unfairly injured the Army's prestige. The Osaka police refused to apologize, stating that military personnel should also observe the law. However, the Home Ministry and the Army concluded later an agreement that precluded the civilian police from handling crimes committed by military personnel, which effectively placed military personnel above the law. In August 1934, Terauchi was transferred to command the Taiwan Army of Japan. He was promoted to full general in October 1935.
Әскери-саяси мансап
26 ақпандағы оқиғадан кейін Тераучи 1936 жылғы наурыз айында премьер-министр Коки Хирота кабинетінде қысқа мерзімге әскери министр болып тағайындалды. Қызмет еткен кезеңінде ол әскери құрамындағы Императорлық жол тобының мүшелеріне қарсы кең ауқымды тазалау шараларын жүргізіп, Бақылау тобын қолдады. Оның отты сөздері 1937 жылғы қаңтарда Хирота үкіметінің құлауына себеп болды, ол Палата спикері Куниматсу Хамаданы армияны қаралауда айыптап, ауызша дауға түсті. Хамада армияны қорламағанын, егер дәлелдеме табылса, сеппуку жасауға дайын екенін мәлімдеді. Ал Хамада Тераучидің айыбы жалған болып шықса, өзі сеппуку жасауға дайын екенін айтты. Бұл жанжал Жапон диетасындағы әскери және азаматтық саяси партиялар арасындағы шиеленісті одан әрі күшейтті.
After the February 26th Incident, Terauchi briefly served as interim Army Minister in March 1936 in the cabinet of Prime Minister Kōki Hirota. During his term, he began an extensive purge against the Imperial Way Faction members within the military and supported the Control Faction. His inflammatory rhetoric brought about the collapse of the Hirota administration in January 1937 when he engaged in a verbal shouting match against Speaker of the House Kunimatsu Hamada, accusing him of defaming the Army. Hamada retorted that he did not insult the Army, and would commit seppuku if it could be proven otherwise. On the other hand, Hamada said that Terauchi should commit seppuku himself if his accusation should be proven false. This clash further intensified the conflict between the military and the civilian political parties in the Japanese Diet.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1937 жылдың ақпан айында Тераучи әскери оқу-жаттығу жөніндегі бас инспектор болып тағайындалды, бұл әскери саладағы ең беделді үшінші лауазым еді. Екінші Қытай-Жапон соғысы басталғанда Тераучиге жауынгерлік міндеттер жүктелді және 1937 жылдың тамызында Солтүстік Қытай майданы армиясының басшылығы берілді. 1938 жылы ол «Көктемнің шығысы» орденінің үлкен таспасымен марапатталды. 1941 жылдың қарашасында Тераучи Оңтүстік экспедициялық әскер тобының басшылығына ауыстырылды және көп ұзамай Тынық мұхиты соғысы жоспарларын адмирал Ямамото Исорокумен бірге үйлестіре бастады. Оңтүстік-Шығыс Азияны басып алғаннан кейін Тераучи Сингапурда штаб-пәтерін құрды. 1942 жылдың наурыз айында ол 1-дәрежелі «Алтын бүркіт» орденімен марапатталды. 1943 жылдың 6 маусымында фельдмаршал (Генсуи) шеніне көтеріліп, 1944 жылдың мамырында Филиппинге көшірілді. Бұл аймақ одақтастардың шабуылына ұшырағанда, ол француз Индоқыстайындағы Сайгон қаласына шегінді. Жапонияның Бірманы жоғалтқаны туралы хабарды алғаннан кейін көп ұзамай, 1945 жылдың 10 мамырында инсульт алды. Тынық мұхитындағы соғыс аяқталар кезде, британдық барлау қызметінің байланыс офицері, майор Ричард Холбрук Макгрегор, адмирал Маунтбеттеннің тапсырмасымен Сайгонға граф Тераучинің ауруханада жатқанын және RAF Mingaladon әуежайына жеке ұшып барып, атысты тоқтату шарттарын талқылай алмайтынын растау үшін жіберілді. Оның орнына, Оңтүстік-Шығыс Азиядағы қалған 680 000 жапон әскері 1945 жылдың 12 қыркүйегінде Сингапурда генерал Сейсиро Итагаки арқылы капитуляциялады. Тераучи 1945 жылдың 30 қарашасында Сайгонда Маунтбеттенге жеке бас иді. 1946 жылдың 12 маусымында Малайядағы Джохор Бахру қаласындағы Ренггамда тағы бір инсульт алды, сол кезде ол әскери тұтқын лагеріне ауыстырылып жатқан еді. Ол Сингапурдағы жапон зиратына жерленді. Екінші граф Тераучи 1945 жылы Сайгонда сол кездегі Лорд Луи Маунтбеттенге отбасылық мұрасы – вакизаши қысқа қылышын тапсырды. Бұл қылыш 1413 жылы жасалған және қазір Виндзор сарайында сақталады. 1980 жылдардың ортасында бұл қылыш дипломатиялық даудың тууына себеп болды, өйткені Королева Ана Елизавета оны Жапонияның Нарухито ханзадасы құрметіне өткізілетін кешкі ас кезінде маңызды орынға қоюды қалады. Алайда, оның қызы Елизавета II бұл идеяны қабылдамады.
In February 1937, Terauchi was appointed head of the Inspectorate General of Military Training, the third most prestigious post in the military. With the outbreak of the Second Sino Japanese War, Terauchi was assigned combat duty and was given command of the North China Area Army in August 1937. He was awarded the Grand Cordon of the Order of the Rising Sun in 1938. In November 1941, Terauchi was transferred to command of the Southern Expeditionary Army Group and soon afterward began coordinating war plans with Admiral Yamamoto Isoroku for the Pacific War. After leading the conquest of Southeast Asia, Terauchi established his headquarters in Singapore. He received the Order of the Golden Kite, 1st class, in March 1942. Promoted to Gensui (Field Marshal) on 6 June 1943, he relocated to the Philippines in May 1944. When this area came under threat from the Allied attack, he retreated to Saigon in French Indochina. Soon after receiving word of the loss of Burma by Japan, he suffered a stroke on 10 May 1945. As the war in the Pacific drew to a close, a British Intelligence Liaison Officer, Major Richard Holbrook McGregor, was sent by Admiral Mountbatten to Saigon to verify that Count Terauchi was indeed in a hospital and unable to make the flight to RAF Mingaladon Airfield to personally discuss terms of a cease fire. Instead, the remaining 680,000 Japanese soldiers in Southeast Asia were surrendered on his behalf in Singapore on 12 September 1945 by General Seishirō Itagaki. Terauchi personally surrendered to Mountbatten on 30 November 1945 in Saigon. On 12 June 1946, he suffered from another stroke at Renggam, Johor Bahru, Malaya while being transferred to a prisoner of war camp and died. He was buried at the Japanese cemetery in Singapore. The 2nd Count Terauchi surrendered his family heirloom wakizashi short sword to the then Lord Louis Mountbatten in Saigon in 1945. The sword dates from 1413, and is now kept at Windsor Castle. It was almost the subject of a diplomatic incident in the mid 1980s, when Queen Elizabeth The Queen Mother wanted to place it on prominent display during a dinner held for Crown Prince Naruhito of Japan. However, her daughter, Queen Elizabeth II, vetoed the idea.
Соғыс қылмыстары
Тераучиге Тынық мұхиты соғысының жапондық шабуылына жауапты Оңтүстік экспедициялық армиясының басшылығы берілді. Ол Масахару Хомманы филиппиндерге тым "мейірімді" болғаны үшін, ал Хитоси Имамураны Индонезияның тәуелсіздік қозғалысына тым төзімді болғаны үшін сынады. Тераучидің көзқарасы, әлдебір себеппен Хомманың кейін қызметтен босатылуына және зейнеткерлікке шығуына ықпал еткен болуы мүмкін. Тераучи армияның саясаттан тыс қалуын қалаған, яғни саясаткерлердің әскерге араласпауы керектігін білдірген. Басқа жағынан, ол әдеттегідей қатыгез жапон армия офицері еді. Оны американдықтар да, оның әріптестері де көп бағаламады, бірақ оның штабы осындай бай адамның осыншалықты қарапайым өмір сүруін таң қалдырды. Ямашита олай ойлаған жоқ, ол күнделігінде: "Сол дөңгелек Тераучи Сайгонда зәулім өмір сүреді, ыңғайлы төсекте ұйықтайды, дәмді тамақ жеп, шёги ойнайды" деп жазды. Ямашита былай қосты: Егер бір нәрсені істеудің екі жолы болса, Оңтүстік армияның дұрыс емес жолды таңдайтынына сеніңіз. Тераучидің денсаулығының нашар екенін және Сингапурдағы капитуляциялау рәсіміне қатыса алмайтынын естіген Маунтбеттен оны тексеру үшін өз дәрігерін жіберді. Дәрігер оның нашар денсаулығын растады, содан кейін Маунтбеттен оны 1946 жылдың наурыз айында Малайядағы коттеджге көшірді. 1946 жылдың 11 маусымында Тераучи, жапондық соғыс қылмыстарын одақтастарға ашумен қорқытқан Кемпейтай подполковнигінің есебінен ашуға ілігіп, екінші рет ауыр инсульт алды және ертесіне таңертең қайтыс болды. Осының салдарынан ол Бирма-Сиам теміржолындағы жұмысшыларға жасалған зұлпым үшін және Жапонияға шабуыл жасалған жағдайда өзінің басқару аймағындағы барлық одақтас әскери тұтқындарды өлтіруге берген бұйрығы сияқты соғыс қылмыстары үшін сотталған жоқ.
Terauchi was given command of Southern Expeditionary Army, responsible for the opening Japanese offensive of the Pacific War. He was critical of Masaharu Homma for being too "soft" on Filipinos and of Hitoshi Imamura for being too lenient to the Indonesian independence movement. Terauchi's attitude likely played a role in Homma's subsequent relief and retirement. Terauchi thought the army should stay out of politics, by which he probably meant that the politicians should keep their hands off the army. In other respects he was a typically ruthless Japanese Army officer. Neither the Americans nor his own peers thought much of him, but his staff were impressed by the fact that such a wealthy man chose to live so frugally. Yamashita felt otherwise, writing in his diary that " that damn Terauchi lives in luxury in Saigon, sleeps in a comfortable bed, eats good food and plays shogi". Yamashita added that: If there are two ways of doing something, trust Southern Army to pick the wrong one. When told that Terauchi was in too poor health to attend the surrender ceremony at Singapore, Mountbatten sent his own doctor to examine Terauchi. The doctor confirmed his fragile health, and Mountbatten had him transferred to a bungalow in Malaya in March 1946. On 11 June 1946, Terauchi became angered by a report of a Kempeitai lieutenant colonel who had threatened to disclose Japanese war crimes to the Allies, and he suffered a second massive stroke and died early the next morning. As a consequence, he never stood trial for war crimes, such as his responsibility for mistreatment of laborers on the Burma Siam Railroad and his order that all Allied prisoners of war in his command area were to be massacred if Japan was invaded.