Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық саясаткер және судья (1804–1876)
Ирландиялық саясаткер
Irish politician and judge (1804–1876)
Irish politician
Джеймс Уайтсайд (12 тамыз 1804 – 25 қараша 1876) – ирландиялық саясаткер және судья.
James Whiteside (12 August 1804 – 25 November 1876) was an Irish politician and judge.
Өмірбаян және білім
Уайтсайд Виклоу округіндегі Дельганиде, Ирландия шіркеуінің пасторы Уильям Уайтсайдтың ұлы болып дүниеге келді. Әкесі Ратминес приходына ауыстырылды, бірақ ұлы екі жаста болғанда қайтыс болып, әйелін қиын жағдайда қалдырды. Ол балалық шағында ұлын өзі оқытқан деседі. Ол Дублин Тринити колледжінде білім алды, Миддл Темплге қабылданды және 1830 жылы ирландиялық адвокат ретінде практика жасауға лицензия алды.
Whiteside was born at Delgany, County Wicklow, the son of William Whiteside, a clergyman of the Church of Ireland. His father was transferred to the parish of Rathmines, but died when his son was only two, leaving his widow in straitened circumstances. She is said to have schooled her son personally in his early years. He was educated at Trinity College Dublin, entered the Middle Temple, and was called to the Irish bar in 1830.
Заңгерлік және сот қызметі
Уайтсайд өте жылдам түрде үлкен тәжірибе жинады, ал 1842 жылы адвокаттық тәжірибесін жоғары деңгейге көтергеннен кейін, ол барлық замандастарынан шебер сөйлеу өнерімен ерекшеленіп, 18 ғасырдың ең танымал заңгерлерімен де теңесті. Ол 1843 жылы Даниель О’Коннеллді, ал 1848 жылы Уильям Смит О’Брайенді қорғады; оның ең үлкен жетістігі 1861 жылғы Ельвертон ісі болды. 1851 жылы Эннискиллен округінен парламент депутаты болып сайланды, ал 1859 жылы Дублин университетінен сайланды. Парламентте ол спикер ретінде де, адвокат ретінде де табысқа жетті, 1852 жылы Дерби графының алғашқы үкіметінде Ирландияның бас солиситоры болып тағайындалды, 1858 жылы Ирландияның бас прокуроры болды, және 1866 жылы қайтадан осы лауазымға тағайындалды. Сол жылы ол Корольдік соттың бас судьясы болып тағайындалды, бұрынғыда төменгі судьялық қызметке ұсынылғанды қабылдамайды. Оның судья ретіндегі беделі адвокаттық беделіне жете алмады, бірақ ол халыққа өте танымал болды. 1848 жылы Италияға сапардан оралғаннан кейін «19 ғасырдағы Италия» атты еңбегін жариялады, ал 1870 жылы көп жылдар бұрын мерзімді басылымдарға жариялаған мақалаларын «Ең белгілі тұлғалардың алғашқы эскиздері» деген атпен жинап қайта басылымға шығарды.
Whiteside very rapidly acquired a large practice, and after taking silk in 1842 he gained a reputation for forensic oratory surpassing that of all his contemporaries, and rivalling that of his most famous predecessors of the 18th century. He defended Daniel O'Connell in the state trial of 1843, and William Smith O'Brien in 1848; and his greatest triumph was in the Yelverton case in 1861. He was elected member for Enniskillen in 1851, and in 1859 became member for Dublin University. In Parliament, he was no less successful as a speaker than at the bar, and in 1852 was appointed Solicitor General for Ireland in the first administration of the Earl of Derby, becoming Attorney General for Ireland in 1858, and again in 1866. In the same year he was appointed Lord Chief Justice of the Queen's Bench, having previously turned down offers of a junior judgeship. His reputation as a judge did not equal his reputation as an advocate, although he retained his great popularity. In 1848, after a visit to Italy, he published Italy in the Nineteenth Century; and in 1870 he collected and republished some papers contributed many years before to periodicals, under the title Early Sketches of Eminent Persons.
Жеке өмір
1833 жылдың шілдесінде Уайтсайд Уильям мен Розетта Нейпирдің қызы Розеттаға үйленді, ол Ирландияның лорд-канцлері сэр Джозеф Нейпирдің де қарындасы еді. Ол 1876 жылдың 25 қарашасында Суссекс қаласының Брайтон жерінде қайтыс болды. Ол барлық жағынан жақсы көрінетін, сүйкімділігімен, білімімен және юмор сезімімен ерекшеленетін адам еді. Оның алдында іс жүргізген адвокаттар оның сүйкімділігінің, әдептілігінің және әзілдерінің үздіксіз ағынының арқасында оның сотына келу өте жағымды тәжірибе болғанын айтты. Кейінірек одан суық қарым-қатынаста болған күйеу ағасы Нейпир оның өліміне терең қайғыдан құлазып, жерлеу рәсімінде денсаулығы нашарлап құлдырап қалды. Ол қайын інісі Джозеф Нейпир сияқты Ирландия шіркеуіне берілгендігімен және оның таратылуына қарсы күшті ұстаныммен ерекшеленді.
In July 1833 Whiteside married Rosetta, daughter of William and Rosetta Napier, and sister of Sir Joseph Napier, Lord Chancellor of Ireland. He died on 25 November 1876 in Brighton, Sussex. He was universally well liked, being noted for charm, erudition and a sense of humour. Barristers who practised before him said that his charm, courtesy and constant flow of jokes made appearing in his Court a delightful experience. His brother in law Napier, from whom he was estranged in later years, was overcome with grief at his death, and collapsed at the funeral. Like his brother in law Joseph Napier, he was devoted to the Church of Ireland and strongly opposed its disestablishment.