Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрым қазушы — жерлеу рәсімінен бұрын қабір қазуға жауапты зират қызметкері.
Cemetery worker responsible for digging a grave
A gravedigger is a cemetery worker who is responsible for digging a grave prior to a funeral service.
Сипаттама
Егер қабір шіркеудің немесе басқа да діни ұйымның жеріндегі зиратта болса (шіркеудің бөлігі немесе шіркеу ауласы деп аталады), қабір қазушылар марқұмның отбасы мүшелері немесе ерікті діни қызметкерлер болуы мүмкін. Қабір қазу шіркеудің қызметшісінің дәстүрлі міндеттерінің бірі болған. Муниципалды және жекеменшік зираттарда қабір қазушылар аз төленетін, біліктілігі жоқ және уақытша жұмысшылар болуы мүмкін, немесе жақсы төленетін, оқытылған және кәсіби мамандығы бар жұмыскерлер болуы мүмкін, себебі олардың міндеттеріне абаттандыру жұмыстары және аза тұрушылармен және басқа келушілермен әдепті қарым-қатынас кіруі мүмкін. Кейбір елдерде жерлеу жұмыстарын жергілікті кеңес немесе жергілікті билік үшін көгалдандыру жұмыскерлері атқарады. Қабір қазушы өзінің негізгі жұмысын орындау үшін түрлі құралдарды пайдаланады. Қабір орналасатын жерге көбінесе белгілі бір өлшемдегі ағаштан жасалған қалып қойылады. Қабір қазушы қабірдің контурын белгілеу үшін шүмек немесе қашау қолданып, жоғарғы қабатты топырақтан тазартады. Қабырды қолмен қазу үшін әдетте қалақтар, темір қазықтар, балталар және/немесе басқа құралдар қажет. Өнеркәсіптік дамыған елдердің зираттарында экскаватор және басқа да ауыр техника болуы мүмкін, бұл қабір қазудың тиімділігін арттырады. Әдетте, қабір қазушылар – кем дегенде, батыс елдерінде – топырақты салу үшін ағаштан жасалған жәшік қолданады. Бұл жәшік бірнеше ірі ағаш бөліктерінен құралады және жәшік қабірдің жанында құрастырылады. Қабір қазылғаннан кейін және қабірден алынған топырақ жәшікке салынады, содан кейін жәшік әдетте брезент немесе осыған ұқсас материалмен жабылады. Топырақ қайта толтырылатын күнге дейін жәшікте қалады, сол күні жерлеу рәсімі өтеді және табыт түсірілгеннен кейін топырақ жәшіктен қабірге қайта салынады, содан кейін жәшік бөлшектеледі. Зираттардағы қабірлердің тығыз орналасуына байланысты (қазіргі Ұлыбритания зираттарында әр бас тастың ортасы арасындағы қашықтық 4 фут (1,20 м) болып табылады), ағаш жәшік көбінесе бір немесе бірнеше басқа қабірлердің алдына қойылады және қабірін толтыруға дайындалып жатқан қабірге бара жатқан адамдарға ыңғайсыздық тудырады. "Алты фут терең" деген сөз дәстүрлі түрде адамдарды қанша тереңдікке жерлейтінін білдірсе де, кем дегенде Ұлыбританияда жаңа қабірдің ең төменгі заңдық тереңдігі жеті фут (2,10 м) құрайды. Бұл бір қабірге ең көп үш табытты жерлеуге мүмкіндік береді, әдетте марқұмның отбасы мүшелері кейінірек жерленеді, бұл "қайта ашу" деп аталады. Қабір қазушылар қабірдің пропорцияларын дұрыс есептеуге көңіл болуы керек, себебі шұңқыр табытты түсіруге жеткілікті үлкен болуы керек. Сонымен қатар, қабырдың құлауын болдырмау үшін көбінесе тіреулер қолданылады. Қабір қазушылар табыт тіреу арқылы өте алатынына көз жеткізуі керек. Сонымен қатар, топырақты қайта толтыру күні мен жерлеу рәсімі кезінде, әдетте, табыт түсіріліп жатқанда қабірдің айналасына жасанды газон төселеді. Тарих бойында көптеген мәдениеттерде қабір қазушылар қоғамнан шеттетілген. Үндістанның дәстүрлі касталық жүйесінде зират жұмыстары ең төменгі касталардың міндеті болды, олар өліммен байланысты болғандықтан "таза емес" немесе "қолы тигізбеуге болатын" деп есептелді.
If the grave is in a cemetery on the property of a church or other religious organization (part of, or called, a churchyard), gravediggers may be members of the decedent's family or volunteer parishioners. Digging graves has also been one of the traditional duties of a church's sexton. In municipal and privately owned cemeteries, gravediggers may be low paid, unskilled and temporary labourers, or they may be well paid, trained and professional careerists, as their duties may include landscaping tasks and courteous interactions with mourners and other visitors. In some countries, gravedigging may be done by landscaping workers for the local council or local authority. A gravedigger implements a variety of tools to accomplish his primary task. A template, in the form of a wooden frame built to prescribed specifications, is often placed on the ground over the intended grave. The gravedigger may use a sod cutter or spade to cut the outline of the grave and remove the top layer of sod. Digging the grave by hand usually requires shovels, picks, mattocks and/or other tools. Cemeteries in industrialized countries may keep a backhoe loader and other heavy equipment, which greatly increases the efficiency of gravedigging. Typically, gravediggers – at least in most Western countries – will use a wooden box to put the soil in. This box consists of several large pieces of wood that fit together, and the box is assembled next to the grave. Once the grave has been dug and the soil from the grave has been placed in the box, the box will usually be covered with a piece of tarpaulin or similar material. The soil will then remain in the box until the day of the back fill, when the funeral takes place and the soil is emptied back into the grave after the coffin has been lowered, after which the box is disassembled. Due to the close proximity of graves in cemeteries (4 feet (1.20 m) between the centre of each headstone is common in modern UK cemeteries), the wooden box is often placed in front of one or more other graves, and is seen as a nuisance to those wishing to visit graves adjacent to a grave that is due to be filled. Although the expression "six feet under" refers to the depth at which people were traditionally buried, at least in the UK, the minimum legal depth for a new grave is seven feet (2.10 m). This allows a maximum of three coffins to be buried in the same grave, typically family members of the deceased who are buried at a later date – which is known as a re open. Gravediggers must take care to get the proportions of a grave right, as the hole needs to be big enough for the coffin to be lowered in. Additionally, shoring is often used to stop a grave from collapsing. Gravediggers must make sure that the coffin can fit through the shoring. Additionally, on the day of the back fill and for the funeral service, typically artificial turf will be placed around the grave whilst the coffin is being lowered. In many cultures throughout history, gravediggers have been highly marginalized by their societies. In the traditional caste system of India, cemetery work has been the responsibility of the lowest castes, considered "unclean" or "untouchable" for their association with death.
Фоссорлар
Фоссор (лат. fossorius, fodere – 'қазу') – Чемберс сөздігінде көне деп сипатталған термин, бірақ оны христиан дәуірінің алғашқы үш ғасырында Рим катакомбаларындағы қабір қазушыларды сипаттау үшін қолдануға болады. Христиан фоссорының міндеттері, жалпы алғанда, пұтқа табынушылардың веспиллондарының міндеттерімен үйлеседі, бірақ соңғылары пұтқа табынушы қоғамында ешқандай құрметке ие болмады (көптеген діндер мәйіттерді, тіпті оларға тиген адамдарды да діни тұрғыдан 'ласты' деп санайды), ал фоссорлар ерте заманнан бастап шіркеудің кіші дін қызметкерлерінің қатарына жатты.
Fossor (Latin fossorius, from the verb fodere 'to dig') is a term described in Chambers' dictionary as archaic, but can conveniently be revived to describe grave diggers in the Roman catacombs in the first three centuries of the Christian Era. The duties of the Christian fossor corresponded in a general way with those of the pagan vespillones, but whereas the latter were held in anything but esteem in pagan society (many religions consider corpses, and sometimes anyone who touches them, 'unclean' also in a religious sense), the fossors from an early date were ranked among the inferior clergy of the Church.
Әдебиеттегі қабір қазушылар
Барбара Полдың бір романы осы сахнаға сілтеме жасайтын "Бірінші қабір қазушы" деп аталды. Қабір қазу детективтік және қылмыстық әдебиетте тақырып ретінде пайдаланылған. Gravedigger Jones – Честер Хаймстің "Харлем циклы" романдарындағы екі қара нәсілдес детективтің бірі. Оның романдағы серігі – Коффин Эд Джонсон, және олар жиі зор қақтығыстарға қатысады. Бұл романдардың мәнері көбінесе ащы болады, ал жерлеу бюросының қызметкері – қайта-қайта келетін кейіпкер.
One of Barbara Paul's novels was titled First Gravedigger as an allusion to this scene. Gravedigging has been used as a theme in detective and crime fiction. Gravedigger Jones is one of two black detectives featured in the "Harlem cycle" of novels by Chester Himes. His partner in the novels is Coffin Ed Johnson and the pair are often involved in violent confrontations. The timbre of these novels is frequently mordant, and a funeral director is a recurring character.
Марксизм
Марксизм терминологиясында, бұрынғы билеуші тапты құлатып, оның орнын басуға тағдырланған, өсіп келе жатқан революциялық тап көбінесе сол бұрынғы таптың "қабір қазушысы" деп аталады. Осылайша, буржуазияның тарихи рөлі – "феодализмнің қабір қазушысы" болу еді, бірақ зор қанаушы жұмысшы класын құру арқылы, оның революцияны ұйымдастырып, көтеріліс жасауына әкеп соқты, буржуазия сөзсіз өзінің "қабір қазушысын" жаратты. Бұл метафоралық қолданыс Карл Маркс өзінің еңбектерінде бұрыннан белгілі, және Ленин, Сталин, Троцкий және көптеген басқа марксистік теоретиктер мен көшбасшылар тарапынан да сол мағынада жалғастырылды.
In the terminology of Marxism, a rising revolutionary class which is destined to overthrow and supplant an earlier ruling class is often referred to as that earlier class' "gravedigger". Thus, the bourgeoisie's historical role was to act as "the gravedigger of feudalism", but by creating a vast exploited working class which is bound to organize and stage a revolution, the bourgeoisie has inevitably created its own "gravedigger". This metaphorical use of gravedigger is already attested in Karl Marx's own writings, and was continued in the same sense by Lenin, Stalin, Trotsky and many other Marxist theoreticians and leaders.
Әлеуметтік жағдайы төмен
Әлемдегі бірнеше қоғамда қабір қазушылар көбінесе ең төменгі әлеуметтік топтан немесе кастадан шығып, олардың таза емес екені саналады. Үндістанда қабір қазушылар мен осымен байланысты кәсіптер дәстүрлі түрде "касалмалылар" саналған топтан алынған. Феодалдық Жапонияда қабір қазу Буракумин тобына тарихи түрде бөлінген "таза емес" кәсіптердің бірі болған. Мұндай мысалдар Ежелгі Мысыр және басқа да елдерде де кездеседі.
In several societies worldwide, gravediggers are often drawn from the lowest social class or caste, and regarded as unclean. In India, gravediggers and related professions have traditionally been drawn from among the Untouchables. In feudal Japan, gravedigging was one of the "unclean" professions historically allotted to the Burakumin class. Other examples can be found in Ancient Egypt and elsewhere.