Кіріспе

Ашанти империясының 2-ші Ашанти ханы

Опоку Варе I – Ашанти империясын басқарған Ойоко тегінің 2-ші Ашанти ханы. 1718 және 1722 жылдар аралығында Опоку Варе, 1-ші Ашанти ханның қайтысынан кейін туған азаматтық тәртіпсіздік кезеңінде Ашанти ханы болды. 1720-1721 жылдары Опоку өкіметін орнатты. Өмір сүрген кезеңінде Опоку Гана және Шығыс Сабалы Аймаққа дейін Ашанти империясын кеңейткен бірнеше жорықтарды жүргізді. Ішкі саясатта Ашанти ханы өнеркәсіп пен өндірісті қолдады. Сондай-ақ, ол мемлекеттік басқару үшін жаңа лауазымдар құруды қамтитын мемлекеттік реформалар жүргізді. Өкіметтің соңғы кезеңінде Опоку Варе империяның провинцияларын басқаратын басшылардың билігін шектеу үшін реформа жасады. Бұл реформа Ашанти ханына қарсы қастандыққа әкелді, бірақ ол оны жоққа шығарды. Опоку Варе 1750 жылы реформаны аяқтай алмай қайтыс болды. Оның орнын Куси Ободом басты.

Көтерілу

Opoku Ware-дің алдыңғы тәж иесі Осей Кофи Туту I-нің қайтысы туралы мәліметтер әртүрлі. Уилкс, Финн және Боэн сияқты ғалымдар Осей Кофи Тутудың 1712 немесе 1717 жылдары қайтыс болғанын айтады. Маргарет, Уилкс және Боэнді қоса алғандағы ғалымдар мен тарихшылар Осей Кофи Туту I-нің Акимға қарсы жорық кезінде көз жұмғанын мәлімдейді. Opoku Ware 1718 және 1722 жылдар аралығында Осей Кофи Туту I-нің қайтысынан кейін туған азаматтық келіспеушіліктерден кейін таққа отырды. 18 ғасырдың басында Аовин патшасы Эбриморо Кумасиге шабуыл жасады, Opoku Ware-дің анасы да бар Ашанти патшалық отбасының мүшелері тұтқынға алынып немесе қырылып өлтірілді. 1723-24 жылдары Opoku Боно мемлекетінің басып алынуын қадағалады, осы арқылы Боно империяның бір бөлігіне айналды. Бұл, Wassa патшасы Нцифул I-ні 19 ғасырға дейін өзінің астанасын жағалауға жақын орналасқан Абрадеге көшіруге мәжбүр етті. Осы процесте Ашанти Аккраны және оның шығысындағы жағалау қалаларын басып алды. Оңтүстік-шығыс жазықтардың Га Адангбе халқы, Аккра билеушісі Тете Ахене Аква арқылы өкілдік етілді, Ашанти билігін қабылдады, бірақ Га халқы салық төлеуден босатылу туралы келісімге келді. 1742 жылы Аким мемлекеттерін бағындырғаннан кейін голландтар Ашантиге сауда тауарлары үшін тұрақты сыйақы төледі, бұл Аккрадағы 17 ғасырдан қалған бекініс пен жерді пайдалану құны болды. Шығыс Гонджа 1744 жылға дейін мемлекет құрамына енді.

Өзінің билігінің соңына қарай Ашанти Гананың солтүстік бөлігін, сондай-ақ Кот-д'Ивуардың солтүстік-шығыс бөлігін қамтыды. 1740 жылдары Ашанти Гананың барлық жағалауын, Кейп-Кост маңындағы Фанте халқының ықпалындағы аймақтарды қоспағанда, бақылауда ұстады.

Инфрақұрылым

1760 жылы Л. Ф. Рёмер патша өзінің билігі кезінде Кумасиде дистилляция зауытын салу үшін төрт голландты жалдаған. Даниялық агент Ног 18 ғасырдың ортасында Опоку Вэренің сарайына барып, Асантехеннің қолөнер кәсібін қолдағанын байқады. Ног патша құрған бұл мақта фабрикасын көрді. Оның бірқатар халқы мақта иіріп, үш саусақтың енінен тоқылған жолақтар жасады. Он екі ұзын жолақты тігіп біріктіргенде, ол "пантье" немесе белдік болды. Бір жолақ ақ, екіншісі көк, ал кейде олардың арасында қызыл түс те болатын. [Асантехен] Опоку [Ware] жібек тафту және түрлі-түсті маталар сатып алды. Шеберлер оларды жіпке айналдырып, қайта өңдеді. 1749 жылы Ашанти жолының V (а) бағыты көлік қозғалысына ашылды.

Реформалар

Опоку Варе өлім салығын енгізу арқылы Ашанти кіріс инфрақұрылымында реформалар жүргізді. Рейндорфтың сөзінше, Опоку Варе 18-ғасырдың басында Ашанти Техман мемлекетін басып алғаннан кейін Техман патшасының нұсқауымен алтынды өлшеу үшін стандартты салмақтар бойынша есеп жүйесін қабылдады. Асантелер Техиман патшалығының барлық қазынасын тартып алды, бұл жеңіс олардың күшін күрт арттырды. Амо Яудың [Техман патшасы] кеңесімен Асанте үкіметі мен әлеуметтік жағдайы жақсартылды. Ол Опокуға алтын мен күміс салмақтарын жасауға, қайтыс болған басшының немесе генералдың мүлкін иеленуге, сондай-ақ өкіметін күшейту және қарапайым халықтың ықпалын азайту үшін заң бұзушыларға айыппұл салу заңдарын қабылдауға үйретті. 1819 жылы Боудич Ашанти провинциялық округтерін сипаттап, «әрбір тәуелді мемлекет Ашанти басшысының тікелей қамқорлығында болды, басшы әдетте астанада тұратын, оған сирек баратын, бірақ жергілікті билеушіден салық жинап, оның әрекеттеріне жауапкершілік тартатын» деді. 1820 жылдары Жозеф Дюпуи Опоку Варе билігінің соңғы кезеңінде Ашантидегі саяси дүрбелең туралы жазды. Жуабенде Опоку Варе одақтас басшылардың қолдауын жинап, көтерілісшілерді жеңіп, Кумасиді қайта басып алды. Көтерілісшілер патша тарапынан жеңілгеннен кейін, Опоку Варенің провинциялық басшылардың билігін шектеу саясатын құрмет ету шартымен кешірілді. Опоку Варе 1750 жылы қайтыс болды және бұл саясатты жүзеге асыра алмады. Хаган Опоку Варенің аристократияның ықпалын азайтуға жасаған тынысы Асантехен Осей Квадвоның бюрократиялық реформаларына үлгі болғанын айтады.