Поунолл Бастард Пеллеу: 2-ші Экзмут виконтының өмірі мен қызметі
Pownoll Pellew, 2nd Viscount Exmouth
Поунолл Бастард Пеллев (1786-1833) – британдық теңізші, адмирал Э.Пеллевтің ұлы. Корольдік теңіз күштерінде қызмет етіп, капитан шеніне жеткен. Теңізшілік мансабында айқын жетістіктерге қол жеткізбеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық саясаткер (1786–1833)
British politician (1786–1833)
Поунолл Бастард Пеллеу, 2-ші Виконт Эксмаут (1 шілде 1786 – 3 желтоқсан 1833) – ағылшын пэрі және Корольдік теңіз күштерінің офицері.
Pownoll Bastard Pellew, 2nd Viscount Exmouth (1 July 1786 – 3 December 1833) was an English peer and officer of the Royal Navy.
Өмір
Ол Эдвард Пеллоудың, 1-ші виконт Эксмұттың және оның әйелі Сьюзан Пеллоудың (туған тегі Фроуд) үлкен ұлы болды. Әкесі мен кіші інісі Флитвуд Пеллев сияқты, ол Корольдік теңіз флотында қызмет етіп, 1806 жылы пост-капитан шеніне жетті. Әкесінің беделіне қарамастан, ол теңіз флотында үлкен жетістіктерге қол жеткізе алмады. Пеллев алғаш рет 1798 жылы әкесі, сэр Эдвард Пеллевтің басшылығымен Impétueux желілік кемесінде (74 зеңбірек) мичман болып қызмет етті. Осы кезде әкесі оны "епті де жылдам, бірақ салғыр және басқаруға қиын" деп сипаттады. Бұл Спайтхед пен Нор бүліктерінен кейін болды, кеме экипажы әлі де алаңдаулы болды. Көтеріліс басылды, оған қатысқандар әскери сотқа беріліп, Порт-Махондағы кемелердің арасында дарға асылды немесе сауаттандырылды. Пеллеу теңізде міндетті жеті жыл қызмет етпестен бұрын лейтенант болды, себебі сэр Эдвардтың билік органдарына зор ықпалы болды. Парламенттегі қолдаулар Пауноллдың он жеті жасында командирлікке тағайындалуына мүмкіндік берді. Оның алғашқы командасы Батыс Үндістанда адмирал Дакрес басшылығымен 18 зеңбірекке ие болды. Айынышты жағдай, 1805 жылы Fly рифте қаза тапты, бірақ экипаж құтқарылды. Пеллеу кемесін жоғалтқаны үшін әскери сотқа тартылды және кінәлі емес деп танылды. Ол енді Мадраста әкесіне қосылды. Адмирал Пеллев осы кезде Шығыс Үндістандағы Теңіз күштерінің Бас қолбасшысы болды. Поунолл дереу фрегаттың капитандық қызметін атқарып, 1806 жылы әкесі оны жоғары шенге көтергеннен кейін тағайындалды. Әкесі де, ұлы да Шығыс Үндістанда жеңіс сыйлықтарының есебінен байыды. 1808 жылы бірінші некесінен кейін Пеллев Англияға оралып, Девондағы Канонтейн отбасылық резиденциясын салуға кірісті. Ол теңіз қызметінде қалған жоқ, саясатқа қатысып, 1812 жылдан 1830 жылға дейін Лансестон округінен Парламент депутаты болды. Оның әкесінің Нортумберленд герцогымен болған достығы оның орын алуына көмектесті. Оның әкесі 1814 жылы лорд Экмут, ал 1816 жылы виконт Экмут атанды. 1833 жылдың қаңтарында қайтыс болғаннан кейін Паунолл Екзмуттың екінші виконты болды, ол бұл атаққа бар болғаны он бір ай ғана ие болды. Ол 47 жасында қайтыс болды, оның орнын үлкен ұлы Эдвард Пеллев басты. Ол Кристоу шіркеуіне Томас Гаффин жасаған ескерткішпен бірге жерленген.
He was the eldest son of Edward Pellew, 1st Viscount Exmouth and his wife Susan Pellew (nee Frowde). Like his father, and his younger brother Fleetwood Pellew, he served in the Royal Navy and attained the rank of Post Captain in 1806. He did not achieve great success in the Navy despite the influence of his father. Pellew first served as a midshipman in 1798 under his father, Sir Edward Pellew, in the 74 gun ship of the line Impétueux. He was described at this time by his father as "clever and quick, but idle and unmanageable." This was just after the Spithead and Nore mutinies and the ship's company was still restive. A mutiny was put down and the participants were court martialled and hanged at the yard arm or flogged round the fleet in Port Mahon. Pellew was made a lieutenant well before he had served the mandatory seven years at sea, as Sir Edward had considerable influence with the authorities. Favours in parliament ensured Pownoll's promotion to commander at the very early age of seventeen. His first command was the 18 gun in the West Indies under Admiral Dacres. Unfortunately Fly was lost on a reef in 1805, though the crew were saved. Pellew underwent the mandatory court martial for the loss of his ship and was found not guilty of negligence. He rejoined his father now at Madras. Admiral Pellew was by this time Commander in Chief of the Navy in the East Indies. Pownoll was immediately made acting captain of the frigate , and was given upon his father promoting him to post rank in 1806. Both father and son were becoming wealthy with the prize money to be won in the East Indies. After his first marriage in 1808, Pellew returned to England and started building the new family seat of Canonteign in Devon. He did not stay in the Navy but became involved in politics, serving as Member of Parliament for Launceston from 1812 to 1830. His father's friendship with the Duke of Northumberland was important in his gaining the seat. His father became Lord Exmouth in 1814 and Viscount Exmouth in 1816. When he died in January 1833, Pownoll became the second Viscount Exmouth, a title he enjoyed for just eleven months. He died at age 47 and was succeeded by his eldest son Edward Pellew. He is buried in Christow church with a monument by Thomas Gaffin.