Кіріспе
Үнді жазушысы Гаура Пант (17 қазан 1923 – 21 наурыз 2003), Шивани есімімен әйгілі, 20-шы ғасырдың хинди тілінде жазатын жазушысы және үнді әйелдеріне арналған көркем әдебиет жанрын дамытушының алғашқыларының бірі болды. 1982 жылы хинди әдебиетіне қосқан үлесі үшін "Падма Шри" орденімен марапатталды. Ол өзінің шығармалары арқылы Үндістандағы хинди тілінде сөйлейтін оқырмандарға Кумаон мәдениетін таныстырды. Оның "Карие Чима" романы фильмге түсірілді, ал "Сурангма", "Ративилап", "Мера Бета" және "Тисра Бета" сияқты басқа романдары телесериалдарға бейімделді.
Gaura Pant (17 October 1923 – 21 March 2003), better known as Shivani, was a Hindi writer of the 20th century and a pioneer in writing Indian women centric fiction. She was awarded the Padma Shri for her contribution to Hindi literature in 1982. Through her writings, she also made the culture of Kumaon known to the Hindi speakers in India. Her novel Kariye Chima was made into a film, while her other novels including Surangma, Rativilaap, Mera Beta, and Teesra Beta have been turned into television serials.
Ерте өмір
Гаура Пант 'Шивани' 1923 жылғы 17 қазанда Гуджарат штатының Раджкот қаласында Виджая Дасами күні дүниеге келді. Оның әкесі Ашвини Кумар Панде Раджкот князьдік мемлекетінде мұғалім болып жұмыс істеген. Ол Кумаони брахманы болған. Анасы санскриттің шебері және Лакхнау әйелдер университетінің (Махила Видьялая) алғашқы студенті болды. Кейін әкесі Рампур навабының диуаны және Вице-корольдің адвокаттық кеңесінің мүшесі болды, одан кейін отбасы Орча князьдік мемлекетіне көшті, онда әкесі маңызды лауазымды атқарды. Осылайша Шиванидің балалық шағы осы алуан түрлі орындардың ықпалында өтті, сонымен қатар ол өзінің көптеген туындыларында көрсеткен, әлеуметтік жағдайы жақсы әйелдер туралы түсінігі де қалыптасты. Лакхнауда ол жергілікті Лакхнау әйелдер университетінің алғашқы студенті болды. 1935 жылы Шиванидің алғашқы әңгімесі он екі жасында хинди тіліндегі «Натхат» балалар журналында жарияланды. Осы кезде үш бауыр Рабиндранат Тагордың Шантиникетандағы Вишва-Бхарати университетінде оқуға жіберілді. Шивани Шантиникетанда тағы 9 жыл оқып, 1943 жылы бітірді. Оның шығармашылық жолы Шантиникетанда жүрген жылдары басталды. Осы кезеңде ол жазуға толыққанды берілді, бұл оның шығармашылығына зор әсер етті, және ол бұл жылдарды «Амадер Шантиникетан» кітабында еске алады.
Отбасы
Шивани Шүк Део Пантқа үйленген, ол Уттар-Прадеш штатының Білім министрлігінде мұғалім болып жұмыс істеген. Осының салдарынан отбасы Аллахабад және Наиниталдағы Приори Лоджа сияқты әртүрлі жерлерге саяхат жасап, соңында Лакхнауда қоныстанды, және ол өмірінің соңына дейін сонда тұрды.
Өлім және мұра
Оның қайтысынан кейін Баспасөз ақпарат бюросы "Хинди әдебиеті әлемі белгілі және көрнекті романистінен айырылды, оның орнын толтыру қиын" деді. 2005 жылы оның қызы, хинди жазушысы Ира Панде, Шивани өміріне арналған "Дидди – Анамыздың дауысы" атты мемуар жариялады. "Дидди" кумаони тілінде "үлкен қарындас" деген мағынаны білдіреді, және оның балалары оны осылай шақыратын, себебі ол оларға шынайы дос еді.
Ағылшын тіліндегі аудармалары
Сенім және басқа да әңгімелер. Калькутта: Жазушылар шеберханасы, 1985. Кришнакали және басқа да әңгімелер. Масума Али аудармасы. Калькутта: Rupa & Co., 1995.