Кіріспе
Зерттеу психометриясы. Интегративті күрделілік – ойлау және мінездемелердің бірнеше перспективалар мен мүмкіндіктерді, сондай-ақ олардың өзара байланысты шарттарын тану және біріктіру деңгейін көрсететін зерттеу психометриясы. Интегративті күрделілік – жеке адамдар немесе топтар ақпаратты өңдеу, мәселелерді шешу және шешімдер қабылдау кезінде қолданатын интеллектуалды стильдің өлшемі. Күрделілік адамның ойларының құрылымын қарастырады, ал мазмұнына мән бермейді. Бұл өлшемді жазбаша материалдардың кез келген түрінен – кітаптар, мақалалар, хаттар, транскрипттер сияқты – сондай-ақ аудиовизуалды материалдардан бағалауға болады. Интегративті күрделілікті өлшеудің екі компоненті бар: дифференциация және интеграция. Дифференциация – мәселені қарастырғанда әртүрлі өлшемдерді қабылдау. Интеграция – бұл дифференциацияланған өлшемдер немесе перспективалар арасындағы танымдық байланыстарды тану. 1988 жылғы зерттеуде интегративті күрделіліктегі өзгерістер халықаралық зорлық-зомбылықты болжауда қолданылуы мүмкін екені көрсетілді. Бұл тұжырымдар 1995 жылы Карен Гуттиэри, Майкл Уоллес және Питер Суедфельдтің Куба ракеталық дағдарысы туралы мақаласында қайтадан расталды.
Integrative complexity is a research psychometric that refers to the degree to which thinking and reasoning involve the recognition and integration of multiple perspectives and possibilities and their interrelated contingencies. Integrative complexity is a measure of the intellectual style used by individuals or groups in processing information, problem solving, and decision making. Complexity looks at the structure of one's thoughts, while ignoring the contents. It is scorable from almost any verbal materials: written materials, such as books, articles, letters, and transcript; as well as audio visual material. The measure of integrative complexity has two components: differentiation and integration. Differentiation refers to the perception of different dimensions when considering an issue. Integration refers to the recognition of cognitive connections among differentiated dimensions or perspectives. In a 1988 study it was demonstrated that changes in integrative complexity could be potentially used in international violence prediction. These findings were seen again in a 1995 article by Karen Guttieri, Michael Wallace, and Peter Suedfeld looking at the Cuban Missile Crisis.
Бағалауды саралау
Бағалау арқылы жіктеу – ақылға қонымды адамдар кез келген оқиғаны әртүрлі бағалайтынын, ал шешім қабылдау заңды талаптардың барлық қарама-қарсы мүдделерін теңгерлеуді қамтиды дегенді мойындау. Ал бағалау бойынша жіктеме жасалмаған ойлау – қаталдыққа ұшырап, ешқандай ұсынысқа келіспеуді немесе балама нұсқаларды қарастырудан бас тартуды білдіреді.
Тұжырымдамалық интеграция
Тұжырымдамалық интеграция бұрынғы бағалаулық ажыратымдарға сүйенетін логикалық ойлауды пайдаланады. Ол көбінесе бұрынғы бағалаулық ажыратымдарға түсінік беруге көмектеседі. Мысалы, біреудің бір оқиғаны неге басқаша көруі мүмкін екенін немесе қарама-қайшы құндылықтар арасында қалай келісімге келуге болатынын түсіндіру үшін қолданылуы мүмкін.
Дау-жанжалдарды шешу
Интегративті күрделі ойлаушылар аралас мотивтерге негізделген ойындарда өзара пайдалы шешімдерге интегративті қарапайым ойлаушылардан гөрі жақсырақ жете алады. Дағдарыс кезінде дипломатиядағы интегративті күрделіліктің төмендеуі соғысқа бастаудың алғашқы белгісі болып табылады, ал интегративті күрделіліктің артуы соғыстың алдын алатын келісімдерге жетудің алғашқы белгісі болып табылады.
Танымдық ауытқу
Интегративті күрделі ойлау түрлі-түрлі қате бағалаулардың ықпалын азайтуға, тіпті жоюға мүмкіндік береді. Мұндай қателіктерге сенімділік табандылығы, себептерді дұрыс бағаламау және өз күшіне артық сену жатады.
Келесі жақтары
Интегративті күрделілік кемшіліктерге де алып келуі мүмкін. Мысалы, интегративті күрделі ойлау адамды сұйылу эффектісіне ұшырау қаупіне түсіреді. Интегративті күрделі ойлаушылар қиын шығын-пайда талдауларымен бетпе-бет келгенде, шешім қабылдауды басқаларға жүктеуге немесе кейінге шегеруге бейім. Бұған қоса, интегративті күрделі ойлаушылар ақылға келген оппоненттермен келіссөздер жүргізгенде өзара тиімді келісімге қол жеткізуі мүмкін, бірақ ақылға келмейтін оппоненттер оларды оңайша пайдалана алады.