Кіріспе
Солтүстік-батыс Англиядағы көпір – Ранкорн теміржол көпірі, Этельфледа көпірі немесе Британия көпірі – Англияның Чешир графтығындағы Ранкорн мен Виднес қалалары арасындағы Ранкорн шатқалында Мерси өзенін кесіп өтеді. Көпір Күміс мерекелік көпірдің (Silver Jubilee Bridge) қасында орналасқан. Көпір Англияның Ұлттық мұра тізіміне II* санаттағы ескерткіш ретінде енгізілген. 1861 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы (LNWR) Мерси өзенін кесіп өтетін теміржол құрылысына Парламенттен мақұлдау алды. Көпір және виадуктардың жобасын компанияның бас инженері Уильям Бейкер жасады. 1863 жылы көпір мен жақын орналасқан виадуктарды салуға дайындық жұмыстары басталды. Көпір 1868 жылы аяқталып, 10 қазанда қозғалысқа ашылды. Алғашқы жүк пойызы 1869 жылдың 1 ақпанында, ал алғашқы жолаушылар пойызы 1 сәуірде көпірден өтті. Көпірге көптеген өзгерістер енгізілмеген. 1965 жылы теміржол бойындағы жаяу жолы жұртшылыққа жабылды, бірақ техникалық қызмет көрсету үшін сақталды. Көпір Батыс жағалау магистральдық теміржолының Ливерпуль тармағындағы пойыз қатынасы үшін пайдаланылады. Желілер электрлендіріліп, 25 кВ тұрақты ток желілері орнатылды. 2010 жылдардан бастап көпірдің қызмет ету мерзімін тағы 150 жылға ұзартатын ұзақ мерзімді күтім бағдарламасы жүргізілуде.
The Runcorn Railway Bridge, Ethelfleda Bridge or Britannia Bridge crosses the River Mersey at Runcorn Gap between Runcorn and Widnes in Cheshire, England. It is alongside the Silver Jubilee Bridge. The bridge is recorded in the National Heritage List for England as a Grade II* Listed building. In 1861, Parliamentary approval for a railway crossing the Mersey was obtained by the London and North Western Railway (LNWR). The design for a bridge and viaducts was produced by William Baker, the company's chief engineer. In 1863, preparatory work for the bridge and approach viaducts commenced. The bridge was completed in 1868 and was opened for traffic on 10 October. The first goods traffic crossed the bridge on 1 February 1869 and the first passenger train on 1 April. The bridge has received few alterations. In 1965, the pedestrian footway alongside the railway was closed to the public but retained for maintenance access. The bridge is used by rail traffic on the Liverpool branch of the West Coast Main Line. The lines are electrified and 25 kV AC overhead lines installed. Starting in the 2010s, the bridge has undergone a lengthy maintenance programme that will extend its life for another 150 years.
Тарих
1846 жылы Grand Junction Railway Ранкорн Gap-те Мерси өзенінің үстінен көпір салуға уәкілеттік беретін Парламент актісін алды. Жеті жылдық мерзім белгіленді. Grand Junction Railway бірнеше компаниямен бірігіп, Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолын (LNWR) құрды. Жеті жыл ішінде құрылыс басталмады және актімен берілген өкілеттіктер жойылды. 1861 жылы LNWR Мерси өзенінен Астоннан (Ранкорнның оңтүстік-шығысынан) Криуден Уоррингтонға дейінгі бағытқа қосылатын желіні салуға Парламент мақұлдауын алды, бұл қосылу Уиднестің батысындағы Уивер-Джанкшн арқылы жасалды. Желінің ұзындығы 14 км болды және Ливерпуль Лайм-стрит пен Уивер өзенінің оңтүстігіндегі станциялар арасындағы қашықтықты 13 км-ден астамға қысқартты. Ранкорн Gap-тегі көпірге жауапкершілік LNWR бас инженері Уильям Бейкерге жүктелді. 1863 жылы Ранкорнда дайындық жұмыстары басталды және алғашқы тас 1864 жылы қаланды. Көпірге жақын виадуктар маңызды құрылымдар болды. Көпір 10 қазанда қозғалысқа ашылды. Бірінші жүк пойызы 1869 жылғы 1 ақпанда, ал алғашқы жолаушылар пойызы 1 сәуірде көпірден өтті. 1890 жылдардың басында Манчестер кеме каналы теміржол көпірінің астынан салынды. 1880 және 1890 жылдары кәсіби суға секіруші Томми Бернс көрермендердің алдында немесе сын ретінде теміржол көпірінен секіріп кеткені мәлім болды. 1965 жылы жаяу өткел жабылды, бірақ теміржол қызметкерлерінің қолжетімділігінде қалды және Виднес пен Ранкорн арасында 11 кВ электр кабелі орналасқан. Солтүстік порталдағы тас тақташада бас мердігердің Brassey & Ogilvie екені және темір конструкцияларын Cochrane Grove & Co. өндіргені көрсетілген. Бастапқы темір конструкцияларының көп бөлігі қалпына келтірілді немесе жаңа құймалармен ауыстырылды. Виадук тіректері, көпір тіректері және көпірдің орталық тіректері құмтастан, ал виадук аркалары кірпіштен салынған. Көпір сонымен қатар Британия көпірі деп те аталады. Көпірдің тарихи англосаксондық Мерсия патшалығының билеушісі Этельфледаның құрметіне аталғаны айтылады, және көпірдің оңтүстік тіректері мен орталық тірегі оның 915 жылы салған саксондық бекінісінің орнында салынған. Жаяу өткелдің үстінде үш қалқан орналасқан: оңтүстік жағынан – Лондон қаласының гербі, ал орталық және Виднес жағынан – Британия (теміржол компаниясының гербінен). Гербінің болуына байланысты көпір Британия теміржол көпірі деп те аталады.