Ли Хой Чан: Корея саяхатшысы және саяси өмірі

Кіріспе

Ли Хойчан (Lee Hoi chang; 1935 жылғы 2 маусымда туған) – Оңтүстік Корея саяхатшысы және заңгер, 1993 жылдан 1994 жылға дейін Оңтүстік Кореяның 26-шы премьер-министрі қызметін атқарған. Ол Оңтүстік Кореяның 15-ші, 16-шы және 17-ші президенттік сайлауларында президенттікке үміткер болды. Президенттік науқанына дейін Ли Корея Жоғарғы Сотының судьясы болды.

Ерте өмір және білім

Ли Сеухун Хвангаеде (қазіргі Солтүстік Кореяның бір бөлігі) әулетті отбасында дүниеге келді, бірақ әкесі Ли Хонггю, мемлекеттік прокурор, жаңа қызметке тағайындалғаннан кейін Оңтүстікте өсті. Ли Сеул ұлттық университетінде құқық білімін оқыды. 1960 жылдан 1980 жылға дейін судья болып жұмыс істеді, осылайша 46 жасында елдің ең жас Жоғарғы сот судьясы атанды. Ли сол жылы өтетін президенттік сайлауда партиясының президенттік үміткері болып сайланды. Бастапқыда жарысқа фаворит ретінде қарастырылды, алайда қыркүйек айында оның екі ұлының денсаулығына байланысты әскери қызметтен босатылғаны жарияланғаннан кейін, қоғамдық пікірдегі көрсеткіші төмендеді – олар алғашқы медициналық тексеруде әрқайсысы 22 фунт салмақтан айырылған еді. Азия экономикалық дағдарысының кезінде Ли Ким Дэ Чжонға жеңіліп қалды. 2002 жылы Ли президенттікке қайта үміткерлік етіп, биліктегі «Мыңжылдық демократиялық партиясынан» Рох Му Хёнмен бақ сынасты. Биліктегі үкіметтің сыбайлас жемқорлыққа қатысты дауларына қарамастан, Лидің сайлау кампаниясы Янджу тас жолындағы оқиғаға байланысты Кореядағы Америкаға қарсы толқынға тап болды. Лидің АҚШ-қа жақын және Джордж Буш әкімшілігінің Вашингтондағы таңдаулы үміткері ретінде қарастырылуы салдарынан оның беделі төмендеді. 2002 жылғы желтоқсандағы сайлауда Рохтан 2% айырмамен жеңілгеннен кейін, Ли саясаттан кететінін мәлімдеді. 2007 жылдың 7 қарашасында Ли «Халық күші» партиясынан шыққаннан кейін тәуелсіз үміткер ретінде үшінші рет Оңтүстік Корея президентігіне үміткерлігін жариялады. Сайлауға екі ай қалғанда кампаниясын бастаған Ли «Халық күші» партиясынан Ли Мён Бак, БҰҰ дамыту бағдарламасынан Чунг Донг Ён және Мун Кук Хёнмен бірге бақ сынасты. Ли қарсыластарынан оң жаққа қарай позиция алып, Солтүстік Кореяға көрсетілетін сыртқы көмекті сынға алды, мұндай бағдарламалар қаржылық жағынан салмақты және Солтүстік Корея ядролық қару жасауды жалғастырып жатқанда орынсыз екенін айтты. Оның президенттік үміткерлігі солшыл үкіметтің он жылдық билігінен кейін президенттікке қайта оралуға асыққан консерваторлар үшін алаңдаушылық тудырды, себебі Лидің үміткерлігі консервативтік дауысты бөліп жібереді деп қауіптенді; алайда, Ли Мён Бак желтоқсандағы сайлауда 48,7% дауыспен жеңіске жетті, ал Ли Хой Чан шамамен 15% дауыспен үшінші орынға шықты. 2007 жылғы сайлаудан кейін Ли «Азаттық жолы» партиясын құрды.

Lee was born to an elite family in Seoheung, Hwanghae (part of what is now North Korea), but grew up in the South after his father, Lee Hong gyu, a public prosecutor, was appointed to a new post. Lee studied law at Seoul National University. Lee served as a judge from 1960 to 1980, when he became the country's youngest ever Supreme Court Justice at the age of 46. Lee was elected as his party's presidential candidate for the presidential election scheduled for that same year. Lee was initially considered the frontrunner in the race, although his performance in public polling took a hit amid revelations in September that two of his sons had been excused from mandatory military service for reporting for duty underweight, having each lost 22 pounds since their initial physical examinations. Lee ultimately lost to Kim Dae Jung in the midst of the Asian economic crisis. Lee again campaigned to win the presidency in 2002, running against Roh Moo hyun of the incumbent Millennium Democratic Party. Although corruption scandals marred the incumbent government, Lee's campaign suffered from the wave of Anti American sentiment in Korea generated by the Yangju highway incident. Public opinion of Lee, who was widely seen as being both pro U. S. and the preferred candidate of the George W. Bush Administration in Washington, D. C., suffered. After losing to Roh by 2% in the December 2002 elections, Lee subsequently announced his retirement from politics. On November 7, 2007, Lee officially announced his third campaign for the South Korean presidency as an unaligned candidate after quitting the GNP. Launching his campaign late in the race, some two months prior to the election, Lee joined GNP candidate Lee Myung bak, UNDP contender Chung Dong young, and Moon Kook hyun. Running to the right of his opponents, Lee criticized foreign aid to North Korea, arguing that such programs were fiscally burdensome and inappropriate while North Korea continued to pursue the development of nuclear weapons. His presidential bid posed a concern to the conservatives who were eager to regain the presidency after a decade of leftist rule, as it was feared Lee's candidacy would divide the conservative vote; however, Lee Myung Bak won the December elections with 48.7% of the vote, while Lee Hoi chang came in third, with approximately 15%. After his 2007 election bid, Lee founded the Liberty Forward Party.

Саяси ұстанымдар

Ли Оңтүстік Корея саясатында бекем консерватор ретінде сипатталған. Оның ұстанымдарына коммунизмге қарсылық, еркін нарықтық капитализмді қолдау және Солтүстік Кореяға қатысты қатал позиция кіреді. Ли Ким Дэ Чжунның Солтүстік Кореямен қарым-қатынас және ширалу саясаты болған "Күн сәулесі саясатын" бірнеше рет сынап, Солтүстік Корея ядролық қаруларын жойғанға дейін шетелдік көмекті тоқтату қажет екенін айтты. Ли заңсыз ереуілдерге қарсы күш қолдануды және үкіметтік лауазымдарға көбірек әйелдерді тағайындауды ұсынды.