Кіріспе

Нелоре немесе Неллоре ірі қарасы тұқымы бастапқыда Үндістаннан Бразилияға әкелінген Онголе ірі қарасынан (Bos indicus) шыққан. Олар Үндістанның Андхра-Прадеш штатындағы Неллоре ауданының атымен аталады. Нелоренің иығы мен мойнының үстінде ерекше үлкен дөңес болады. Олардың ұзын аяқтары суда жүруге және жайылымда мал өсіруге көмектеседі. Нелоре барлық климатқа, тек өте суық климатқа емес, бейімделе алады. Олар жоғары температураға төзімді және түрлі паразиттер мен ауруларға табиғи қарсылыққа ие. Бразилия Нелоренің ең ірі өсірушісі болып табылады. Нелоренің құлақтары Bos indicus тұқымдарының арасында ең қысқа болып келеді. Бұл тұқымның табиғи мүйізсіз нұсқасы да бар.

Тұқым тарихы

Оңголь сиырларының алғашқы жұбы 1868 жылы кемемен Бразилияға, Сальвадор (Баия) қаласына жетті. Рио-де-Жанейро зообағынан Маноэль Убельхарт Лемгрюбер 1878 жылы Гамбург зообағынан тағы екеуін сатып алды. Үндістаннан соңғы импорт 1960 жылдары жүз малмен жасалды. Нелоре тұқымдық кітабы 1975 жылы құрылды. ХХ ғасырдың басында Бразилиядағы зебу тұқымдарының ең танымал түрі Индубразил немесе Индо-Бразилиялық болды, бірақ 1960 жылдардан бастап Нелоре өздің мықтылығымен, ыстыққа төзімділігімен және нашар сапалы шөпте де жақсы өсуімен, сондай-ақ оңай көбейіп, бұзауларының тірі қалуы үшін адамның көмегіне сирек мұқтаж болуымен Бразилиядағы малдың басты тұқымына айналды. Қазіргі таңда Бразилиядағы еттік малдың 80% астамы (шамамен 167 000 000 бас) таза немесе будандастырылған Нелоре тұқымынан тұрады, осылайша олар Бразилиядағы басым тұқымға айналды. Осы тұқымның бұқалары соңғы онжылдықтарда АҚШ және Венесуэла сияқты Батыс жарты шардың көптеген елдеріне экспортталды.

Бразилиядағы негізгі тұқымдар

Бүгінде өсірілген нелорелердің басым көпшілігі 1950-60 жылдары Үндістаннан Бразилияға әкелінген тектік желілерден шыққан. Бұл тектік желілер: Карварди, Тадж-Махал, Голиас, Годхавари, Растан, Акасаму және Паду (4).