Хэндбридж: Дева өзені жағасындағы тарих және дамуы
Handbridge
Хэндбридж, Честер: тарихы, географиясы, білім беру орталықтары. Темір дәуірінен бастау алатын аудан, Ди өзенінің жағасында орналасқан. Мектептер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хандбридж – Англияның Честер қаласында, Ди өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан аудан. Бұл жерде темір дәуірінен бері елді мекен болған, бірақ Римнің Британияны басып алуы күйреген кезде, қала қабырғаларына тым ірі болғандықтан, бұл жерде үлкен даму орын алды. Алғашқыда бұл аймақ Честер қаласының көп бөлігі салынған қызыл құмтас карьері болды, бірақ кейін Ди өзенінде лосось балық аулау орталығына айналды. Бұл аймақ үздіксіз Куинс-паркке жалғасады. Хандбридж ауданында бастауыш мектеп – Оверли Сент-Мэри, және екі орта мектеп: Честер католик орта мектебі мен Куинс Парк орта мектебі орналасқан. Сонымен қатар, Чешир колледжі – Оңтүстік және Батыс (бұрын Батыс Чешир колледжі) және Халықаралық бакалавриатты қоса алғанда, түрлі курстар ұсынатын Честер халықаралық мектебі (CIS) де бар.
Handbridge is a district of Chester, England on the south bank of the River Dee. A settlement has existed on the site since the Iron Age , but the site saw major expansion during the collapse of the Roman occupation of Britain, as the city grew too large for its walls. The site was originally mainly a quarry for the abundant red sandstone that much Chester is built from, but in later years became a centre for salmon fishing in the Dee. The area runs continuously into Queens Park. Within Handbridge there is a primary school, Overleigh St Mary's, and two secondary schools: Chester Catholic High School and Queens Park High School. There are also colleges, Cheshire College South and West, formerly known as West Cheshire College and Chester International School (CIS) that provides a range of courses including International Baccalaureate.
Рим дәуірі
Темір дәуірінен бері осы аумақта қандай да бір қызмет болғанымен, алғашқы елді мекен 74 жылы, қазіргі Честер қаласының орталығындағы Дева бекінісі салынғаннан кейін көп ұзамай салынды. Бұл орын карьер ретінде қолданылған; Хандбридж үлкен құмтасқа орналасқан, одан қала қабырғалары мен ғимараттар салуға материал алынған, алайда карьер IV ғасырдың соңында өндірісті тоқтатқан.
Although there has been some activity on the site since the Iron Age, the first settlement on the site was built around 74 CE shortly after the foundation of the fort at Deva, now the Chester city centre. The site was used as a quarry; Handbridge is built on a large sandstone outcrop, material from which was used to construct the city walls and buildings, although the quarry ceased production at the end of the fourth century CE.
Римнен кейінгі кезең
Римдіктер Британиядан кеткеннен кейін, қала құлдырап, тозығы жетті. Осы кезеңде Хандбридж туралы көп мәлімет қалмаған, себебі Честерді викингтердің шабуылдары жиі мазалады, сол себепті бір зерттеуші оны «Вирралдағы қараусыз қалған қала» деп сипаттаған. Бірақ, «Domesday Book» жазылған кезде, бұл жер үш имениеге бөлінуге жеткілікті кеңейді: Оверли, Незерли және Роял Хандбридж. Кітапта сондай-ақ, сол жердегі өзен арқылы өтетін көпірдің үнемі жөндеуден өтуі керектігі айтылған – бұл аталған Олд Ди көпірінің кейіннен пайда болуының алғашқы жазбасы. Орта ғасырларда Домсдей кітабында көрсетілген көпір орнына, су тасқынынан жоғалған басқа өткелдерді алмастыру үшін бірнеше өзен арқылы өтетін көпірлер салынды. Қазіргі Олд Ди көпірі 1353 жылы салынған, бірақ осы жерде одан бұрын кем дегенде төрт көпір болған. Көпір Уэльс шабуылдарының бағытын бақылауға мүмкіндік берді, сондықтан көпірдің екі шетіне күзетшілер орналастырылды. Көпір сол кездегі жалғыз өткел болғанымен, тұрғындар көпірді жөндеуге құлшынбады, нәтижесінде Англияның Ричард II-і 1374 жылы көпір қирағаннан бері Ди өзенінде көп адам суға батып кеткенін ескере отырып, өткелді қалпына келтіруге қаржы бөлді. Көпір қайтадан салынғанда, оған үлкен мұнаралар мен көтергіш көпір қосылды, бұл Уэльс шабуылдарын одан әрі болдырмауға бағытталған шара еді. 1645 жылдың жазында, қоршау тым жақын болмаған кезде, Роялист қорғаушылары Ди көпіріне жақын жолдарды қорғау үшін Хандбриджде жаңа бекініс салды. Қыркүйек айында қоршауға алған Парламент күштері Ди өзенінің екі жағындағы өз позицияларын Ди-Лейннен Хандбридждегі графтың көзіне дейін («Уэльс жағы») қайық көпірлерімен байланыстырды, олардың оңтүстік жағын қару-жарақ орналасқан жерлер қорғады.
After the Romans left Britain, the city fell into disrepair. Little is known of Handbridge from this time, as Chester was repeatedly attacked by Viking raiders, leading one commentator to describe it as "an abandoned city on The Wirral". Nevertheless, by the time of the Domesday Book, the site had grown large enough to be divided into three manors: Overleigh, Netherleigh and Royal Handbridge. The book also tells of the constant repairs that had to be made to the river crossing there, the first written record of what would eventually become known as the Old Dee Bridge. During the medieval period, multiple river crossings were built on the site of the bridge noted in the Domesday Book to replace others lost to flooding; the current Old Dee Bridge dates from 1353, but at least four other bridges existed on the site beforehand. The bridge became a choke point in Welsh invasions, leading to both ends of the bridge being fitted with sentry posts. Although the bridge formed the only crossing at that point, residents were reluctant to repair the bridge, leading Richard II of England to pay for the crossing to be restored in 1374 "for consideration that as many have been drowned in the water of the Dee since the bridge has been destroyed and broken", being rebuilt with large towers and a drawbridge to further deter Welsh raids. In the summer of 1645, with the siege less close, the Royalist defenders built a new fort at Handbridge to protect the approaches to the Dee Bridge. By September, the besieging Parliamentarian forces had closed in and linked their positions on either side of the River Dee with a bridge of boats from Dee Lane to the Earl's Eye in Handbridge (the "Welsh side"), protected by gun emplacements at the south end.
Виктория дәуірі
Виктория дәуірінде өзен бойындағы көптеген жүгері диірмендері жабылып, олардың орнына қаланың өсіп келе жатқан қажеттілігін қамтамасыз ету үшін гидроэлектр станциялары салынды. Дегенмен, аталған маңның өзі кедей аудан саналды, сол замандас сарапшы Джон Хемингуэй бұл жерді "көбінесе төменгі топтардың мекендейтін жері" деп сипаттады. Халықтың көп бөлігі – Честерді қоршаған көптеген фабрикаларда, соның ішінде Ди өзенінің жағасындағы бірнеше темекі фабрикаларында және көршілес Салтни ауданында жұмыс істейтін өнеркәсіп жұмысшылары еді. Алайда, Хандбридждің шығысында, Куинс Паркке қарайғы үлкен үйлердің көпшілігі өзен жағасындағы әдемі мүліктерді қалаған орта және жоғарғы тапқа жататын тұрғындарға тиесілі болды. Хандбридждің батыс жағында, Уэльске қарай бағытталатын басты жолдармен қаланы байланыстыратын Гросвенор көпірі Томас Харрисонмен салынды және 1833 жылдың қараша айында королева Виктория қолданысқа енгізілді. Бұл Холихед және Ирландия порттарына апаратын ірі сауда жолының бір бөлігі болды. 61 метр (200 фут) ұзындығы және 18 метр (60 фут) биіктігі бар бұл көпір 1864 жылға дейін 30 жыл бойы әлемдегі ең үлкен бір құрылымды көпір болып саналды.
During the Victorian era many of the corn mills which lined the river closed down, to be replaced with hydroelectric power stations to provide electricity to the growing city. However, the suburb itself was considered a poor area, with one contemporary commentator, John Hemingway, describing the area as "almost exclusively inhabited by the lower orders". The population were primarily industrial workers who worked in the many factories that surrounded Chester, including several tobacco works on the Dee banks, and the neighbouring area of Saltney. However, many of the larger properties in the east of Handbridge, towards Queens Park, were middle and upper class residents who desired attractive riverside properties. In the extreme west of Handbridge, the Grosvenor Bridge, connecting the city to the main roads to Wales, was built by Thomas Harrison and opened by Queen Victoria in November 1833, as part of a larger trade route to Holyhead and the Irish ports. At 200 feet (61 m) long and 60 feet (18 m) tall, it was the largest single span bridge in the world for 30 years until 1864.
Ұлыбритания Парламенті
Хандбридж Честер қалалық парламенттік округінде орналасқан және Лейборист партиясынан Саманта Диксон өкілдік етеді. Ол 2022 жылы өткен қосымша сайлауда көпшілік дауысын арттырып, орынды сақтап қалды.
Handbridge is in the City of Chester parliamentary constituency and is represented by Samantha Dixon of the Labour Party, who held the seat in a by election in 2022 with an increased majority.