Шарль Дж. Сак: 18 ғасырдағы лондондық композитор және музыкант
Charles J. Suck
Чарльз Дж. Сак – 18 ғ. лондондық композитор, гобойші, флейтист. "German flute"-та шебер болған. Ең белгілі шығармасы – C мажордағы Trio №1. Тарихы аз зерттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чарльз Дж. Сак – 18 ғасырдағы композитор, гобойші және флейташы, 1780 жылдары Лондонда активті қызмет еткен. "Еуропалық журнал" оны "гобой мен неміс флейтасын шебер орындаушы" деп сипаттаған. Ол әсіресе До мажордағы №1 триосымен есімдеріне түскен.
Charles J. Suck was an 18th century composer, oboist, and flutist who was active in London during the 1780s. The European Magazine described him as "proficient on both the oboe and the German flute." He is particularly remembered for his Trio no. 1 in C major.
Өмірбаян
Суктың тегі туралы көп мәлімет жоқ, оның туған күні мен орны қазірге дейін белгісіз. Кейбір деректер оның Орталық Еуропадан шыққан болуы мүмкін екенін көрсетеді. Сук туралы ең алғашқы мәлімдемелердің бірі – 1781 жылғы 16 мамырда Иоганн Кристиан Фишер берген қайырымдылық концерті туралы хабарлама, онда Сук Фишердің «оқушысы» ретінде сипатталған. Сук пен Фишер 1780-ші жылдарда Лондонда бірнеше концертте бірге орындаған. 1784 жылы Сук әріптесі Фридрих Раммпен бірге екі скрипкалық концерт орындады, сондай-ақ сол жылдың мамыр және маусым айларында Вестминстер аббаттығы мен Пантеондағы Генделді еске алу іс-шараларында өнер көрсетті. Сол жылы оның алты триосы жарық көрді: әрқайсысы обой, флейта және скрипкаға, скрипка мен виолончельге арналған екі триодан. Әуенді әрі сапалы жасалған триолар, әсіресе біріншісі, 18-ші ғасырдың соңында камералық орындаулар ретінде танымал болды. Георг IV, сол кездегі Уэльс принці, осы шығармалардың белгілі жақтасы болды. Сук туралы соңғы мәлімет 1789 жылғы мамырдағы «Public Advertiser» газетінде жарияланған хабарламада кездеседі, онда Сук Hanover Square Rooms-та өтетін концертке қатыса алмайтыны айтылған. Ол сол айдың басында бір джентльменнің музыкалық кешінде оң қолын сындырып алғандықтан орындауға мүмкіндігі болмады. Осы оқиғадан кейін Сук орындаған немесе оның шығармалары туралы ешқандай мәлімет табылған жоқ. Ғалымдар оның Лондоннан көшіп кеткенін немесе оның жарақат алуы мансабының аяқталуына себеп болған болуы мүмкін деп болжайды.
Not much is known about Suck's background, with his date and place of birth currently unknown. Some evidence suggests that he may have been of central European descent. One of the earliest mentions of Suck was a notice for a benefit concert given by Johann Christian Fischer on 16 May 1781 which described Suck as a "scholar" of Fischer. Suck and Fischer played in several more London concerts together during the 1780s. In 1784 Suck performed a double concerto with fellow oboist Friedrich Ramm and in May and June of that year performed in the Handel Commemoration at Westminster Abbey and the Pantheon. It was also the year that his set of six trios was published; two each for oboe, flute and violin, with violin and cello. Melodious and well crafted, the trios, particularly the first one, became popular chamber performance pieces during the latter part of the 18th century. George IV, then the Prince of Wales, was notably an exponent of the pieces. The last known correspondence surrounding Suck is a May 1789 article in the Public Advertiser which stated that Suck was unable to appear at a concert (18 May 1789) at the Hanover Square Rooms where he was supposed to premiere an overture. He had apparently broken his right arm at a gentleman's musical party earlier that month and was unable to perform. After this point, no accounts of performances by Suck or compositions by Suck have been found. Scholars have speculated that he may have moved away from London or that his accident had something to do with the end of his career.