Томас Александр Скотт: Америкалық теміржол саяхатшысы және кәсіпкері
Thomas A. Scott
Томас Скотт: Американдық теміржолшы, кәсіпкер, Азамат соғысындағы рөлі, Pennsylvania Railroad президенті, 1877 жылғы ереуіл мен Компромисс 1877 туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теміржол басшысы және кәсіпкер
American railroad executive and businessperson
Томас Александр Скотт (28 желтоқсан 1823 – 21 мамыр 1881) – американдық кәсіпкер, теміржол басшысы және өнеркәсіпші. 1861 жылы президент Авраам Линкольн оны АҚШ соғыс министрінің көмекшісі қызметіне тағайындады, ал Азамат соғысы кезінде оның басқаруындағы теміржолдар соғысқа үлкен үлес қосты. Ол Пенсильвания темір жолының (1874–1880) төртінші президенті болды, ол әлемдегі ең ірі акционерлік корпорацияға айналды және 1877 жылғы Ұлы теміржол ереуіліндегі және «қарақшы барон» ретіндегі әрекеттері үшін көп сынға ұшырады. Скотт 1877 жылғы Республикалық партия мен Демократиялық партияның келісімін жасауға көмектесті; бұл келісім 1876 жылғы даулы президенттік сайлауды Рутерфорд Б. Хейздің пайдасына шешті, ал федералдық үкімет оңтүстіктен әскерін шығарып алып, Қайта құру дәуірін аяқтады. Өмірінің соңғы жылдарында Скотт Пенсильвания университетіне көп мөлшерде қаржы жұмсады.
Thomas Alexander Scott (December 28, 1823 – May 21, 1881) was an American businessman, railroad executive, and industrialist. In 1861, President Abraham Lincoln appointed him to serve as U. S. Assistant Secretary of War, and during the American Civil War railroads under his leadership played a major role in the war effort. He became the fourth president of the Pennsylvania Railroad (1874–1880), which became the largest publicly traded corporation in the world and received much criticism for his conduct in the Great Railroad Strike of 1877 and as a "robber baron." Scott helped negotiate the Republican Party's Compromise of 1877 with the Democratic Party; it settled the disputed presidential election of 1876 in favor of Rutherford B. Hayes in exchange for the federal government pulling out its military forces from the South and ending the Reconstruction era. In his final years, Scott made large donations to the University of Pennsylvania.
Ерте өмір
Скотт 1823 жылдың 28 желтоқсанында Пенсильвания штатының Франклин округіндегі Форт-Лаудонға жақын Питерс қаласында дүниеге келді. Ол отыз бірінші балалардың жетіншісі болған.
Scott was born on December 28, 1823, in Peters Township near Fort Loudoun, in Franklin County, Pennsylvania. He was the 7th of eleven children.
Темір жолдар
Скотт 1850 жылы Пенсильвания темір жолына станса агенті болып орналасты, ал 1858 жылы бас басқарушы болды. Скоттты Герман Хаупт қызметтен жоғарылатуға ұсынған, кейіннен ол Эндрю Карнеги сияқты жас теміржол қызметкерлеріне жетекшілік етуге ерекше қызығушылық танытты (Карнеги 16 жасында Питтсбург телеграф кеңсесіне жұмысқа тұрып, Скотттың жеке хатшысы және телеграфшысы болды). 1846 жылғы Пенсильвания темір жолының мемлекеттік жарғысы компания ішіндегі билікті жеке тұлғаларға емес, акционерлерге бағынышты комитетке беру арқылы бөліп берді. Алайда, 1870 жылдары Дж. Эдгар Томсон (1852 жылдан 1874 жылы қайтыс болғанға дейін Пенсильвания темір жолының президенті) және Скотттың басшылығымен басшылар билікті орталықтандырды. Тарихшылар Томас Скотт пен Дж. Эдгар Томсонның табысты серіктестігін олардың қарама-қарсы мінездерінің үйлесуімен түсіндіреді: Томсон – инженер, сабырлы, ойлы және жабық; ал Скотт – қаржыгер, батыл, жан-жақты және танымалдылықты ұнататын. Олардың ортақ тәжірибесі мен құндылықтары, қаржылық сәттің маңыздылығы туралы келісім, олардың серіктестігі кезеңінде Пенсильвания темір жолының қаржылық тұрақтылығы және Дж. Эдгар Томсонның әкедей қамқорлығы да осы серіктестіктің табысына ықпал етті. 1860 жылы Скотт Пенсильвания темір жолының бірінші вице-президенті болған кезде, компания 1840 және 1850 жылдардағы Пенсильваниядағы теміржол желілерінен көлік империясына айналды (ол 1860 жылдардан бастап оның басшылығымен одан әрі кеңейді).
Scott joined the Pennsylvania Railroad in 1850 as a station agent, and by 1858 was general superintendent. Scott had been recommended for promotion by Herman Haupt and later took a special interest in mentoring aspiring railroad employees, such as Andrew Carnegie (who joined the Pittsburgh telegraph office at age 16 and became Scott's private secretary and telegrapher). The 1846 state charter to the Pennsylvania Railroad diffused power within the company, by giving executive authority to a committee responsible to stockholders, and not to individuals. By the 1870s, however, officers directed by J. Edgar Thomson (the Pennsylvania Railroad's President from 1852 until his death in 1874) and Scott had centralized power. Historians have explained the successful partnership of Thomas Scott and J. Edgar Thomson by the melding of their opposing personality traits: Thomson was the engineer, cool, deliberate, and introverted; Scott was the financier, daring, versatile, and a publicity seeker. In addition, they had common experiences and values, agreement on the importance of financial success, the financial stability of the Pennsylvania Railroad throughout their partnership, and J. Edgar Thomson's paternalism. By 1860, when Scott became the first Vice President of the Pennsylvania Railroad, it had expanded from a company of railway lines within Pennsylvania through the 1840s and 1850s, to a transportation empire (which it would continue to expand under his guidance from the 1860s onward).
Азаматтық соғыс
Абрахам Линкольн сайланғаннан кейін Скотт оның инаугурациясына дейін Солтүстік штаттар арқылы арнайы пойызды ұйымдастырған теміржолшылардың бірі болды. Скотт президент Линкольнге Конфедерацияның тыңшылары мен қаскөйлерінен қашу үшін теміржолмен құпия сапар жасауға кеңес берді. Америка Азамат соғысы басталғанда Пенсильвания губернаторы Эндрю Кертин штаттың теміржол және көлік жүйелері туралы терең білімі үшін Скоттқа жүгінді. 1861 жылдың мамыр айында Скотт еріктілер полковнигі шеніне ие болды және Одақ армиясы қолданған теміржол және телеграф желілеріне басшылық етті. Оның досы, соғыс министрі Саймон Кэмерон 1861 жылдың тамызында оны соғыс министрінің орынбасары етіп тағайындады және Вашингтон қаласы арқылы Оранж және Александрия теміржолын солтүстік теміржолдарымен байланыстыруға жауапкершілік жүктеді. Скотт сонымен қатар көлік және телеграф бюроларын құруға және тәжірибелі азаматтық механиктер мен локомотив жүргізушілеріне әскерге шақырудан босатуды ұйымдастыруға кеңес берді, себебі қажетті әскери теміржол операциялары тәжірибелі теміржолшыларды жоғалтудан шектелді. Келесі жылы Кэмеронның орнын Эдвин М. Стентон басса да, Скотт Пенсильвания штатының Альтуна қаласында Лоялдық соғыс губернаторларының конференциясын ұйымдастыруға көмектесті. Кейін Скотт Одақтың соғыс күшін жабдықтау үшін маңызды әскери күштерді жинау міндетін алды. Ол үкіметтік теміржолдар мен басқа да көлік желілерін бақылауға алды. Ол Одақ атынан соғыс күшін қамтамасыз ету үшін жабдықтар мен әскерлердің тасымалын тиімдірек және нәтижелірек етті. Бір рет ол 24 сағат ішінде 25 000 әскерді Нэшвилль (Теннесси штаты) қаласынан Чаттанугаға жеткізіп, шайқастың бағытын Одақтың жеңісіне бұрды.
After the election of Abraham Lincoln, Scott was one of number of railroad men who coordinated a special train for him through the Northern states prior to his inauguration. Scott advised President Lincoln to travel covertly by rail to avoid Confederate spies and assassins. At the outburst of the American Civil War, Pennsylvania Governor Andrew Curtin called on Scott for his extensive knowledge of the rail and transportation systems of the state. In May 1861, Scott received a commission as Colonel of Volunteers and placed in command of railroad and telegraph lines used by the Union armies. His friend, Secretary of War Simon Cameron in August 1861 appointed him Assistant Secretary of War, and gave him responsibility for building a railroad through Washington D. C. to connect the Orange and Alexandria Railroad with northern railroads. Scott also advised creating transportation and telegraph bureaus and arranging draft exemptions for experienced civilian mechanics and locomotive engineers, for needed military railroad operations were compromised by the loss of experienced railroad men. The next year, despite Cameron's replacement by Edwin M. Stanton, Scott helped organize the Loyal War Governors' Conference in Altoona, Pennsylvania. Later on, Scott took on the task of equipping a substantial military force for the Union war effort. He assumed supervision of government railroads and other transportation lines. He made the movement of supplies and troops more efficient and effective for the war effort on behalf of the Union. In one instance, he engineered the movement of 25,000 troops in 24 hours from Nashville, Tennessee, to Chattanooga, turning the tide of battle to a Union victory.
Қайта құру дәуірі
Скотт Калифорния штатының Охай ауданындағы мұнайды барлауға инвестиция жасады және Бенджамин Силлиман көрсеткен мұнай шығатын жерлерді бұрғылау үшін племянникі Томас Бардты жіберді. Бард 1867 жылы Калифорниядағы алғашқы мұнай гейзерін аттырды. Азамат соғысынан кейінгі Американың қайта құру кезеңінде оңтүстік штаттары экономикасын және инфрақұрылымын жаңартпақ болды, сондай-ақ теміржолға қосымша инвестициялар қажет болды. Олар теміржол желілерінің ұзындығы бойынша солтүстікке қарағанда қалып қойды. Солтүстіктегі теміржол компаниялары оңтүстікте маршруттарды сатып алу және теміржол желілерін салу үшін бәсекелесті. Екі мүдделі топ та федералдық көмек сұрады, бірақ 1872 жылы «Crédit Mobilier of America» скандалы бұл мәселені қиындатты. Конгресс АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы теміржол компанияларына жер беруге құлықсыз болды. Досы Кэмеронға тағылған сыбайлас жемқорлық айыптауларын ескере отырып, Скотт өзінің іскерлік мәмілелері туралы құпия сақтады, көптеген мәмілелерді жеке хаттар арқылы жүргізді және серіктестеріне оқылғаннан кейін хаттарды жоюды бұйырды. Азамат соғысынан кейін Скотт Техасқа қарай өсіп келе жатқан Миссисипи өзенінен арғы жаққа инвестициялар жасады, сондай-ақ оңтүстік штаттары мен Калифорнияны байланыстыратын оңтүстік трансконтиненталдық теміржол желісін салудың ұзақ мерзімді жоспарларын жасады. 1871-1872 жылдары Скотт қысқа мерзімге «Union Pacific Railroad» президенті болды, содан кейін алғашқы трансконтиненталдық теміржолдың иесі атанды. Ол серіктесі Томсонның қайтысынан кейін 1874 жылдан 1880 жылға дейін Пенсильвания теміржолының президенті болды. 1873 жылғы қаржылық дағдарыс және одан кейінгі экономикалық төмендеу Скотттың оңтүстік трансконтиненталдық теміржол жоспарларын қаржыландыруды мүмкінсіз етті. 1870-ші жылдардың соңындағы «Скотт жоспары» бойынша, көбінесе демократтардан құралған оңтүстік штаттарының саясаткерлері Конгресте және штаттық заң шығарушы органдарда түрлі инфрақұрылымдық жақсартуларға, әсіресе Скотт басқарған Техас және Тынық мұхиты теміржолына федералдық үкіметтен субсидия алу үшін дауыс беруге келісетін еді. Скотт Гренвилл Доджтың тәжірибесін пайдаланып, газет редакторларының және түрлі саясаткерлердің қолдауын сатып алып, субсидияларға халықтың қолдауын арттырды. «Скотт жоспары» 1877 жылғы келісімнің бір бөлігіне айналды, бұл 1876 жылғы даулы президенттік сайлауды шешкен бейресми және жазбаша емес келісім болды. Алайда, ол ешқашан іске асырылмады. 1873 жылғы қаржылық дағдарыстан кейін оңтүстікте теміржол құрылысы баяулады.
Scott invested in oil exploration around the Ojai, California, area, sending his nephew Thomas Bard to drill oil seeps noted by Benjamin Silliman. Bard produced California's first oil gusher in 1867. During the American Reconstruction in the aftermath of the Civil War, the Southern states needed their economy and infrastructure restored, and more investment in railroads. They had lagged behind the North in railroad miles. The Northern based railroads competed to acquire routes and construct rail lines in the South. Federal assistance was sought by both special interest groups, but the Crédit Mobilier of America scandal made this difficult in 1872. Congress became unwilling to grant railroad companies land grants in the Southwestern United States. Mindful of the corruption allegations which had dogged his friend Cameron, Scott was notoriously secretive about his business dealings, conducting most of his business in private letters, and instructing his business partners to destroy these letters after they were read. After the Civil War, Scott was heavily involved in investments in the fast growing trans Mississippi River route into Texas, with long term plans for a southern transcontinental railway line connecting the Southern states and California. From 1871 to 1872, Scott was briefly the president of the Union Pacific Railroad, then the first transcontinental railroad owner. He was the president of the Pennsylvania Railroad from 1874, upon the death of his partner Thomson, until 1880. The financial Panic of 1873 and subsequent economic depression made it impossible to finance Scott's southern transcontinental railroad plans. In his "Scott Plan" of the later 1870s, Scott proposed that the largely Democratic Southern politicians would give their votes in Congress and state legislatures for federal government subsidies to various infrastructure improvements, including in particular the Texas and Pacific Railway, which Scott headed. Scott employed the expertise of Grenville Dodge in buying the support of newspaper editors as well as various politicians to build public support for the subsidies. The Scott Plan became part of the Compromise of 1877, an informal and unwritten deal which settled the disputed Presidential election of 1876. However, it was never implemented. Railroad construction in the South remained at a low level after 1873 and its financial panic.
1877 жылғы теміржолдар ереуілі
Скотттың бар күш-жігеріне қарамастан, Пенсильвания темір жолы 1870 жылдары қаржылық шығындарды тоқтатуға қол жеткізе алмады. Мұнай магнаты Джон Д. Рокфеллер Standard Oil компаниясының өнімдерін тасымалдаудың көп бөлігін өз құбырларына көшірді, бұл теміржол индустриясы үшін ауыр проблема тудырды. Скотт әлі де Питтсбургке дейінгі темір жол желісін бақылап отырды, онда Рокфеллердің құбырлары жетпеді, бірақ екі адам тасымалдау құны туралы келісімге келе алмады. Жауап ретінде Рокфеллер Питтсбургтегі өндіріс орындарын жапты, бұл Скоттты жұмысшылардың жалақысын күрт қысқартуға мәжбүр етті. Бұған жауап ретінде теміржол қызметкерлері жұмыстан бас тартып, Питтсбургте тәртіпсіздік тудырды; қала 1877 жылғы Ұлы теміржол ереуілі кезінде елдегі ең қатты зорлық-зомбылық ошағы болды. Скотт, алтын ғасырдың алғашқы қарапайым тонаушыларының бірі ретінде танымал, ереуілшілерге "бірнеше күнге мылтықпен тамақтандырып, олардың осы түйіршік нанды қалай жейтінін көру керек" деген пікір білдірген. Тарихшы Хизер Кокс Ричардсонның сөзіне сүйенсек, Скотт президент Хейзді ереуілді тоқтату үшін федералдық әскерді пайдалануға көндірді, бұл 1878 жылғы Posse Comitatus заңының қабылдануына түрткіс болды.
Despite Scott's best efforts, the Pennsylvania Railroad continued to lose money through the 1870s. Oil magnate John D. Rockefeller had shifted much of his transportation of product for Standard Oil to his pipelines, causing severe problems for the rail industry. Scott still controlled the railway to Pittsburgh, where the pipelines of Rockefeller did not extend, but the two men were unable to come to terms on transportation costs. In response, Rockefeller closed his plants in Pittsburgh, forcing Scott to enact aggressive pay deductions of workers. In reaction, railroad workers went off the job and rioted in Pittsburgh; the city was the epicenter of the worst violence in the nation during the Great Railroad Strike of 1877. Scott, often referred to as one of the first robber barons of the Gilded Age, was quoted as saying that the strikers should be given "a rifle diet for a few days and see how they like that kind of bread." According to historian Heather Cox Richardson, Scott convinced President Hayes to use federal troops to end the strike, providing motivation for the Posse Comitatus Act of 1878.
Өлім және мұра
Балтимор және Огайо темір жолының Джон Уорк Гарретт сияқты, Скотт 1877 жылғы ереуілден ешқашан қалпына келмеді. Скоттың маңызды серіктесі Джон Эдгар Томсон 1874 жылы қайтыс болды. Скотт 1878 жылы инсульт алды, бұл оның жұмыс істеу мүмкіндігін шектеді. Ол 1881 жылдың 21 мамырында қайтыс болды және Филадельфиядағы Вудлендс зиратында жерленді. АҚШ-тың темір жолға негізделген экономикасын мұнай өрбуі басып кетті. Скотт тәрбиелеген Эндрю Карнеги кейін Рокфеллердің мұнай монополиясына қарсы шықты, болат өнеркәсібіндегі басымдығы арқасында. Темір жол экономикасы мұнайға жол бергендей, мұнай да болат экономикасының үстемдігіне тап болды. Американдық Азамат соғысы кезінде Одақ Скоттты құрметтеп, бу кемесіне Thomas A. Scott деп ат қойды. Айырықша жағдай, президент Линкольннің қатысушыларына көмектескен доктор Сэмюэл Мадд Флорида штатындағы Форт-Джефферсоннан қашуға тырысқанда осы кемені пайдаланды. Білім беру және денсаулық сақтауға қызығушылық танытқан Скотт Пенсильвания университетіндегі бірнеше лауазымдарды қаржылады. Оның әйелі де Пенсильвания университетінде оның атынан түрлі қаржылық көмектер жасады, оның ішінде:
Like his counterpart John Work Garrett of the Baltimore and Ohio Railroad, Scott never recovered from the 1877 strike. Scott's crucial business partner, John Edgar Thomson, had died in 1874. Scott suffered a stroke in 1878, limiting his ability to work. He died on May 21, 1881, and was buried at Woodlands Cemetery in Philadelphia. The railroad based economy of the United States was overtaken by the oil boom. Scott's protege Andrew Carnegie later challenged the Rockefeller monopoly in petroleum from his dominance of the steel industry. Just as the economy of railroads gave way to that of oil, oil in turn would face the emerging dominance of steel. During the American Civil War, the Union named a steam transport Thomas A. Scott to honor Scott. Ironically, Dr. Samuel Mudd, who had assisted President Lincoln's assassins, used it during his attempted escape from Fort Jefferson, Florida. Interested in education and health, Scott endowed certain positions at the University of Pennsylvania. His widow also made a variety of endowments in his name at the University of Pennsylvania, including:
Томас А. Скотт гигиена саласындағы стипендиясы
Томас А. Скотт математика профессоры
Университет ауруханасы: созылмалы аурулары бар науқастарға арналған төсек-орындар.
Thomas A. Scott Fellowship in Hygiene
Thomas A. Scott Professorship of Mathematics
University Hospital: endowed beds for patients with chronic diseases.