Кіріспе
Уэльсте, Пуис графтығындағы Понтроберт приходы – 1854 жылдың қыркүйегінде құрылған діни приход. Оған Тейртреф және Мейфод приходының Нантимейхиад бөлігі, Ллангинью приходының Синхинфа бөлігі, сондай-ақ Ланфихангель приходының Фахвел, Ллаетблуч және Кадонфа елді мекендерінің бөліктері кіреді. Бұл приходтың жалпы ауданы 5000 акрды құрайды. Осылайша, Понтроберт қазіргі Мейфод, Ллангинев және Маудви қауымдық кеңестерінің арасында бөлінген. Понтроберт Монтгомеришир тарихи округының құрамында болды, қазір Поуистің бір бөлігі. Понтроберт атауы шамамен 1700 жылы Вырнуй өзені үстінен көпір салған Сихинфалық Роберт ап Оливерден шыққан. Понтроберттің уэльс тіліндегі тағы бір атауы – Понт и Ддолфейн.
Pontrobert is an ecclesiastical parish that was formed in September 1854. It comprises the townships of Teirtref and part of Nantymeichiaid in the parish Meifod, a portion of Cynhinfa which was in the parish of Llangynyw and portions of the townships of Fachwel, Llaethbwlch and Cadwnfa which were in the parish of Llanfihangel. The total area of this parish is 5,000 acres. As a result of this arrangement, Pont Robert is now divided between the present day Community Councils of Meifod, Llangyniew and Mawddwy. Pontrobert was within the historic county of Montgomeryshire, now forming part of Powys. The name Pontrobert is derived from Robert ap Oliver of Cyhinfa, who built the original bridge over the River Vyrnwy around 1700. An alternative Welsh name for Pontrobert is Pont y ddolfeiniog.
Иоанн евангелист шіркеуі
Шіркеу 1853 жылы Рихард Керк Пенсонның жобасы бойынша, жаңа приход құрылғаннан кейін салынды. Шіркеу Сейриенион деканатында, Монтгомери архидиакониясында және Сент-Асаф епархиясында орналасқан. Шіркеудің пропорционалды габельдік қабырғалары және қабырғалармен тікелей жанасатын шатыр жабын тастары бар. Батыс жағында қоңырау мұнарасы бар қарапайым ерте ағылшын стиліндегі және ішкі кеңістігінде құрылымдық бөліністер жоқ. Шатырдың құрылымы төменгі тіреулерге орналасқан доға тәрізді тіректерден тұрады.
Шатырлар
Ген Гапел Джон Хьюз. Ортасында үлкен жалюзилі терезелері бар шағын ғибадатхана, екі үйдің шатырлары біріктірілген. 1800 жылы салынған және ұзақ жылдар бойы шеберхана ретінде пайдаланылғаннан кейін 1995 жылы қайта жаңартылған. Пастор Джон Хьюз 1814 жылдан 1854 жылы қайтыс болғанға дейін белгілі гимн жазушы және кальвинистік методист рухани қызметкері болды. Оның қызы – Уэльс ақыны Джейн Хьюз. Оның 1835 жылғы мінбері, дөңгелек ойыс бұрыштармен әшекейленген, сақталған. 1984 жылы ғибадатхана мен үйді қалпына келтіру үшін жергілікті науқан басталды, ал он бір жылдан кейін жұмыс аяқталып, ғибадатхана христиандық бірлік пен жаңарудың конфессиялық емес орталығы ретінде қайта ашылды. Үйді күзетші алып жатыр. Бұл ғибадатхана CADW-нің II* санаттық тізіміне енген. Капель Серриг. 1875 жылы ескі ғибадатхананың орнына салынған бұрынғы кальвинистік методист ғибадатханасы. Жасыл тастан жасалған қарапайым үшбұрышты алдыңғы жағы; дөңгелек аркалы терезелер. Ливерпульдік сәулетші Ричард Оуэнстің жобасы бойынша салынған. Пресвитериандық ғибадатхана. 1871 жылы түрлі түсті кірпіштен салынған. Порштің екі жағында готикалық терезелер және үстінде кішкентай рауза тәрізді терезе бар. Бұл жоба да Ричард Оуэнсқа тиесілі болуы мүмкін. Сион тәуелсіз ғибадатханасы. 1891 жылы түрлі түсті кірпіштен салынған.
Долобрандағы квакерлер жиналатын үй
Долобран квакерлер жиналатын үйі. Бір шатырдың астында екі бөлімді үйі бар шағын, усақ-түйек орналасқан шіркеу, бірақ Глиндŵр жолының ұзақ қашықтықты жаяу жүру жолына өте жақын. 1701 жылы Долобрандық Чарльз Ллойд үшін салынған. Монтгомериширдегі кірпіштен салынған ең алғашқы мысалдардың бірі саналатын бұл ғимарат ІІ санатқа жатады. Қызыл кірпіштен салынған, иісті терезелердің үстінде су тамшылайтын жолдары бар. Квакерлер жиналысына Долобраннан Ллойд отбасының мүшелері де қатысқан. Жиналыстар 1828 жылы тоқтатылып, 1970 жылдары квакерлермен қайта жаңартылды.
Көпірлер
Понтроберт көпірі, осы қауымға атын берген, 1838 жылы Монтгомеришир округінің инженері Томас Пенсон салдырған. Ол тастан салынған, ал Вырнви өзені екі аркадан өтеді. Понт-и-Ффатри шамамен 1830 жылы салынған. Екі сегмент тәрізді арка, әрқайсысы 12 метрге дейін созылған. Кілт тастардың үстінде жиек жолағы бар.
Долобрандық қылыс
1719 жылы салынған бұл көмір өртетін пеш Вырнуй өзенінің жанында орналасқан. Оны 1727 жылы банкрот болғандықтан Чарльз Ллойд жапқан, бірақ оның ұлы оны қайта ашқан. 1789 жылы ол жүн немесе фланель фабрикасына айналдырылған. Осы жерде үйдің және коттедждің қираған қалдықтары бар.
Үйлер
Понтробертте Долобран, квакер Ллойд отбасының отбасылық үйі, оның ішінде Ллойдс банкіне негізін қалаушы Самсон Ллойд II бар, ерте үйлердің елеулі тобы бар. Долобранның Ллойдтары 17 ғасырда квакерлерге айналды. Олар Mathrafal көміртегін өндіру арқылы темір өнеркәсібіндегі пионерлер болды, Долобран ұстаханасын салды және 1719 жылы Бершамда (Врексем) кокс пешін салуға қатысты. Осының салдарынан 1728 жылы банкротқа ұшырады. Долобран. 1486 жылдан 1780 жылға дейін Ллойдтардың үйі болған үйдің фрагменті, үш бөліктен тұратын кірпіш үй, төменгі қабатында Уильям мен Мэри панельдері бар кішкентай қанаты және 17 ғасырдың соңында жасалған ерекше сыртқы кірпіш түтін мұржасы бар. Бұл 1830 жылдар шамасында салынған үйдің бөлігіне жалғасқан. Долобран 18 ғасырдың соңында Джозеф Джонсқа сатылды. Ол 1873 жылы Генри Ллойд ескі қоныстың бір бөлігін (Долобран Фах) сатып алғанда қайта сатып алынды. 1878 жылы Самсон Сэмюэл Ллойд (1820-1899) қоныстың қалған бөлігін сатып алды. Сэмюэл Льюэллин Ллойд (1907 ж.т.) 1969 жылы әлі де Долобранда тұрды. Нейдд Синхинфа. Пост және панельдік жабық құрылыммен салынған. Монтгомерширде осы типтегі құрылымның жалғыз мысалы – Трелистан шіркеуі, онда Ваттл мен Дауб орнына бағаналар арасында ағаш панельдер орналасқан. Бұл жоғары мәртебелі үй, дендрохронологиялық зерттеулер (ағаш сақиналарын анықтау) бойынша 1507 жылы салынған. Көп бөлігі таспен қайта салынған, бәлкім, 1630 жылдары едендер мен мұржа орнатылған кезде. Бастапқы құрылымның бір бөлігі қалпына келтірілді, ал залға 17 ғасырлық салондық қанатты қосу бұрынғы сыртқы қабырғаны бөлік ретінде сақтап қалды. Зал мен ішкі бөлмелерді әдемі бағаналы бөліктер бөліп тұрады. Ішкі бөлмелер бастапқыда төбесімен жабылған. Үйдің шатыры үлкен, залының қабырғасы қисайған және иілген тіреулермен, жоғары жағында әсем өрнектермен безендірілген. Синхинафа. Крук ағаштан жасалған зал үйі. 17 ғасырда үлкен ағаштан жасалған қанат қосылып, едендер орнатылды. Ескі үш бөліктен тұратын қатар таспен қайта салынған, бірақ жақсы бағаналы бөліктері сақталған. Гарт Фавр. Бұл 16 ғасырға жататын крук ағаштан жасалған шаруа үйі. Cadw агенттігі оны II* санатқа енгізген. 1982 жылы сатылып кеткенге дейін Долобран қонысының бір бөлігі болды. Үйге жоғарғы қабат және осьтік мұржа, шамамен 16 ғасырдың соңында немесе 17 ғасырдың басында қосылды, осылайша оны Северн аңғары типіндегі вестибюльді кіреберіспен үйге айналдырды. Солтүстік-батысқа қосымша бөлік салынды, оның бір бөлігі астық сақтауға арналған қойма болған болуы мүмкін.
Ллойдтар отбасы тарихы
Анна Ллойд (Брейтуэйт) Томас (1924). Уэльстің квакер ізденушілері: Долобранның Ллойдтарының тарихы. Ллойд Х (1975, 2006 жылғы қайта басылымы), Өнеркәсіптік революциядағы квакер Ллойдтар, 1660-1860, Routledge. Lewys Dunn (1846), Уэльстің және Маркалардың бір бөлігіне жасалған геральдикалық сапарлар, 1-том, 294-бет. Лоу Р. Дж., (1883) Ферма және оның тұрғындары, Долобран Ллойдтары туралы бірнеше мәліметтермен бірге, Лондон. (Ферма – Бірмингем қаласының Спаркбрук ауданындағы үй). Рис Т. М. (1925), Уэльстегі квакерлер тарихы және олардың Солтүстік Америкаға көшіп кетуі.