Кіріспе
П. Сачиданандан (1936 жылы туған), Ананд атты псевдонимді қолданатын үнді жазушысы, негізгі жұмыстарын малаялам тілінде жазады. Ол – Үндістандағы белгілі зиялылардың бірі. Оның шығармалары философиялық тереңдігімен, тарихи контекстімен және адамгершілікке құрметпен ерекшеленеді. Ол Сахитья Академиясы сыйлығының және үш Керала Сахитья Академиясы сыйлығының (әңгіме, роман және ғылыми әдебиет) иегері. Сонымен қатар, ол Эжутачан Пураскарам, Ваялар сыйлығы, Одакужал сыйлығы, Муттату Варкей сыйлығы, Валлатол сыйлығы және Яшпал сыйлығымен марапатталған. Бірақ ол Яшпал сыйлығын және Керала Сахитья Академиясының романы үшін берілген сыйлығын қабылдамады.
P. Sachidanandan (born 1936), who uses the pseudonym Anand, is an Indian writer, writing primarily in Malayalam. He is one of the known living intellectuals in India. His works are noted for their philosophical flavor, historical context and their humanism. He is a recipient of the Sahitya Akademi Award and three Kerala Sahitya Akademi Awards (story, novel, and scholarly literature). He is also a recipient of Ezhuthachan Puraskaram, Vayalar Award, Odakkuzhal Award, Muttathu Varkey Award, Vallathol Award and Yashpal Award. He did not accept the Yashpal Award and the Kerala Sahitya Akademi Award for Novel.
Өмір
Сачидандан 1936 жылы Керала штатының Тришур ауданындағы Иринджалакуда бастауыш мектеп мұғалімінің отбасында дүниеге келген. 1958 жылы Тривендрум инженерлік колледжін азаматтық инженер мамандығы бойынша бітірген. Ол Орталық су комиссиясының жоспарлау директоры лауазымынан зейнеткерлікке шықты, оның мансабында Гуджарат, Мумбаи және Бенгалда ұзақ уақыт жұмыс істеген. 1960-1964 жылдары төрт жыл бойы қысқа мерзімді әскери қызметте (Солтүстік-Шығыс шекаралық агенттік) қызмет еткен. Ананд Делиде тұрады.
Жазу
Анандтың "Алққоотам" атты тұңғыш романын жарыққа шығаруға белгілі сыншы М. Говиндан көмектесті. 34 жасында бұл оның басылып шыққан алғашқы туындысы болды. Бұл кітап малаялы оқырмандары үшін жаңа тәжірибе болды және кітапқа жоғары баға да, өткір сын да айтылды. "Алққоотам" (Көпшілік) романынан кейін ол тағы үш абстрактілі роман жазды: "Маранасертификат" (Өлім куәлігі), "Абхаяртикал" (Босқындар) және "Утарянам". Осы кітаптар Анандты малаялам тіліндегі беделді жазушы ретінде қалыптастырды. Бірақ Ананд 80-жылдардың соңы мен 90-жылдардың басында "Марубхумикал Ундакунатху" және "Говардананте Яатракал" атты тағы екі романын жариялап, малаялам әдебиетіндегі көрнекті тұлғаға айналды. Заманауи малаялам жазушысы М. Мукундан Анандтың стилі туралы былай деді: Ананд – бүгінгі Кераладағы ең айқын дауыс, ол саясаттың моральдық негіздеріне күмән келтіреді және, ең бастысы, индуистік фундаментализмге қарсы тұрады. Оның эсселері мен романдары қарсылықтың айқын метафорасын ұсынады. Анандтың романдарының прозасы тығыз, онда ешқашан ай тумайды, гүлдер гүлдемейді және өзен желдері соқпайды. Оның тілі, сүйекке дейін тазартылған, кейде оқырманды оны түсінуге шақырады. Ананд көптеген әңгімелер мен мақалалардың авторы, олардың көпшілігі билік иелері тарапынан қанаған қарапайым халықтың тағдырына арналған. Оның кейіпкерлері міндетті түрде малаялылар емес, және ол көбінесе өзінің туындыларына тарихи элементтерді енгізеді. Көбінесе олар Кераладан тыс жерлерде де оқиғасы өрбиді. Ол сонымен қатар, көптеген эсселердің авторы. Ол кейде өлеңдер де жазады.
Сындар
Анандтың жазуындағы "абстракциялықтығы" сынға түскен, себебі оның нақты адамдар мен ұйымдарды атамай, тіпті саяси эсселерінде де тарихи және абстрактты баяндауға сүйенетіні айтылған. Малаялам тіліндегі белгілі ақын Балачандран Чулликаду бірде Анандты ҮЕҰ-лардың (Үкіметтік емес ұйымдардың) мессиясы деп атаған.