Кіріспе

Метахондроматоз - бұл сүйектердің өсуіне әсер ететін аутосомалық доминантты, толық енбейді генетикалық ауру, ол негізінен қол мен аяқтардың экзостоздарына, сондай-ақ ұзын сүйек метафизалары мен илиялық қыртыстардың энхондромаларына әкеледі. Бұл синдром негізінен түтікше тәрізді сүйектерге әсер етеді, бірақ омыртқалар, кіші буындар мен жалпақ сүйектерге де әсер етуі мүмкін. Ауру PTPN11 генінің 4- экзонына әсер етеді деп есептеледі. Бес ауыратын отбасының бақылауы аурудың аутосомалық доминантты екенін анықтауға әкелді. Метахондроматоздың белгілері төмендегідей:

Энхондромдар

Энхондрома - сүйектің ішкі жағында пайда болатын игі ісіктер. Метахондроматоз кезінде энхондромалар илиялық қыртыстар мен ұзын сүйектердің метафиздерін, көбінесе жақын жамбас сүйегін қамтиды. Әдетте бұл ісіктер ауыртпайтын, бірақ қол мен аяқта немесе бірнеше зақымда кездеседі, бұл әдеттегідей сүйектің деформациясын тудырады.

Генетика

Метахондроматоз аутосомалық доминантты түрде мұраланады, бұзылуды тудыратын ақаулы геннің тек бір көшірмесі қажет. Бұл өшіру фрейм ауысуына әкеледі, нәтижесінде ертерек тоқтаған кодонмен мағынасыз мутация пайда болады. Бұл геннің ақуыз өніміндегі шикізаттық фосфатаза SHP 2- дің ауыр қысқартылуын және функциясының жоғалуын тудырады, бұл хондроциттердегі (қотыршық ұлпасындағы мамандандырылған жасушалар) дифференциациямен байланысты. Метахондроматозбен ауыратын адамдарда, әдетте, ісіктің өсуіне себепші деп саналатын IHH экспрессиясының жоғары деңгейі байқалады. Рентгенографиялық әдістерді қолдану арқылы остеохондромаларды қол мен аяқ сияқты қысқа түтікше тәрізді сүйектердің метафизінде, буындарға қарай қарай көруге болады. Энхондромалар остеохондромалармен бірге көрінеді. Дифференциалдық диагнозға тұқым қуалайтын бірнеше остеохондромалар жатады. Бұл ауруда негізінен ұзын сүйектер зардап шегеді, ал зақымданулар буындардан немесе өсу пластинасынан алыстайды. Бұл сондай-ақ зардап шеккен сүйектердің қысқаруына немесе деформациялануына әкелуі мүмкін.

Емдеу

Остеохондромалар әдетте ауыртпайтын ауру, көп жағдайда олар өмірдің бірінші немесе екінші онжылдықтарынан кейін өздігінен қалпына келеді. Пациенттердің көпшілігі симптомсыз, сондықтан медициналық араласудың қажеті жоқ. Алайда, саусақтар мен аяқтардың қатты дұрыс орналаспауы сияқты өте ауыр жағдайларда остеохондроманы алып тастау үшін хирургиялық операцияны қолдануға болады.