Кіріспе

Metropolitan Railway E Class – 0-4-4T булы локомотивтер класы. 1896 және 1901 жылдар аралығында Metropolitan Railway үшін барлығы жеті локомотив салынды: үшеуі темір жолдың Neasden Works шеберханасында, ал төртеуі Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Hawthorn Leslie and Company компаниясында.

Шолу

Бір локомотив Метрополитендік теміржолдың No.1 локомотивіне айналды және апаттан кейін жойылған No.1 A классының (4-4-0T) орнын басты. Қалған локомотивтер 77-ден 82-ге дейін нөмірленді. No.77 конденсациялық құрылғымен жабдықталғаны белгілі. Конденсациялық құрылғы бастапқыда бүкіл классқа орнатылған, бірақ кейін алынып тасталған болуы мүмкін.

Көшіру

E класы локомотивтері 1920 жылы 4-4-4T H класымен негізгі жолаушылар пойыздарынан ығыстырылып, Чешам тармағындағы пойыздар, жүк пойыздары және инженерлік жұмыстар сияқты екінші дәрежелі жұмыстарға көшірілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, бір E класы локомотиві Рикмансворт станциясына тұрақты түрде орналастырылды, бұл нүктеден солтүстікке қарай Метрополитен желісі пойыздарында жұмыс істейтін LNER локомотивтерінің бұзылу жағдайларын жабу үшін.

Лондон көлігі

Бірінші локомотив 1935 жылы Лондон көлігінің жаңа нөмірін алуға үлкермей, мақұлдауға жіберілді, мұндай мүмкіндік тек төрт локомотивке ғана берілді. No.1 L44 нөмірін алды, ал 77, 80 және 81 нөмірлері L46–L48 болып өзгерді.

Сақтау

L44 (No. 1) 1961 жылы соңғы бумен жүргізілген LT жолаушылар пойзы болып жұмыс істеді және 1965 жылға дейін пайдаланылды; қазір Букингемшир теміржол орталығында сақтаулы. L44-ті 19 жастағы Лондон көлік машина жасау инженерінің шәкірті Джим Стрингер сақтап қалды, ол 1962 жылы Met Tank Appeal Fund-ын құрды. Бастапқы мақсат – Лондон көлік паркіндегі жалғыз қалған 0-6-2T ‘F’ класты локомотивті, L52 нөмірімен сақтау болды. Лондон көлігі осы локомотивті оған 500 фунт стерлингке ұсынды. Met Tank Appeal Fund 1000 фунт стерлингтен астам ақша жинады, бірақ Стрингер чек тапсыруға барғанда, тексеру нәтижесінде негізгі құрылымының жарылғаны анықталды, сондықтан локомотивті енді бумен іске қосу мүмкін емес, демек сақтауға жарамсыз болды. Алайда, оған орнына L44 локомотиві 450 фунт стерлингке ұсынылды. Стрингерге Лондон теміржолын сақтау қоғамы комитетінің мүшелері және Джеральд Фицджеральд есімді локомотив жөндеушісі көмектесті. LRPS локомотивті Bishops Stortford-та, ал кейін Luton-да сақтады, бірақ Quainton Railway Society Бэкингемширдегі жаңадан ашылған мұражайда оған қауіпсіз және тұрақты орын ұсынды. L44 (қазір Met Loco No. 1 деп дұрыс аталады) 1960 жылдардың ортасында осы жерге көшірілді. No. 1 негізгі желіде сақталып тұрды және 1989 мен 2000 жылдар аралығында өткен "Steam on the Met" іс-шаралары кезінде өз ескі жолдарында жүрді. 2001 жылы толық жөндеуден өтті. 2007 жылы No. 1 2001 жылғы күрделі жөндеуден кейін алғаш рет Букингемшир теміржол орталығынан тысқары жерге, "Bluebell 125" мерекесіне қатысу үшін 24 шілдеде Bluebell темір жолына келді. Ол жерде Bluebell қалпына келтірген төрт түпнұсқа Метрополитен теміржол вагондарымен біріктірілді. 2008 жылдың тамызында Барроу Хиллге, ал 2008 жылдың қазанында мұралық шараларға қатысу үшін Лланголенге барды. 2010 жылы No. 1 локомотивін қалпына келтіруге және келесі он жыл бойы күтімін қамтамасыз етуге қаржы жинау үшін қайырымдалық шарасы ұйымдастырылды, бұл оның болашақ мұралық шараларға қатысуына мүмкіндік береді. 2013 жылы Лондон метрополитенінің 150 жылдығына орай No. 1 сол жылдың қаңтар айында бірнеше демалыс күндері Edgware Road арқылы Олимпия мен Мургейт арасында бірнеше рейс жасады, бұл 1863 жылғы 9 қаңтардағы Паддингтоннан (Бишоп жолынан) Фаррингтонға жасалған алғашқы жерасты сапарының мерейтойын құрметтеу үшін жасалды. Пойыз Metropolitan Locomotive No. 1, Metropolitan Railway Milk Van No. 4 және Metropolitan Railway Jubilee Carriage 353 (1892 жылғы ең көне сақталған операциялық түтікше вагоны) құрамында болды, екеуі де Лондон көлік мұражайының меншігі. Оған қоса, 1898 жылғы төрт "Ashbury" вагоны (бұрынғы Чешем шатл вагондары 387, 412, 394 және 368, Bluebell теміржолынан алынған) және Лондон метрополитеніне тиесілі 12-ші номерлі Сара Сиддонс локомотиві қосылды. Шараға қатысу үшін жылжымалы құрамды ұсынуға немесе қалпына келтіруге бірнеше сақтау ұйымдары қатысты, ал операцияға Лондонның сол кездегі мэрі Борис Джонсон және оның Лондон көлік комиссары сэр Питер Хенди CBE, өзі көлік ентузиастысы, ынталы қолдау көрсетті. Келесі жылы No. 1 Сара Сиддонспен бірге Хаммерсмит және Сити теміржолының ашылуының 150 жылдығын атап өту үшін тамыз айының бірнеше демалыс күндері Хаммерсмит және Сити желісінің бағыты бойынша ұқсас вагондарды тартты. 2019 жылғы 22-23 маусымда No. 1 1868 жылы Аудандық теміржолдың ашылуының 150 жылдығын мерекелеу аясында Аудандық желісінің бір бөлігімен жүрді. Пайдаланылған жылжымалы құрамға Метрополитен Аудандық теміржолының бұрынғы No. 100 вагоны кірді. Бұл шара, желіде жаңа сигнал беру жүйесі орнатылатындықтан, мұралық бу поездының Лондонның орталық бөлігіндегі метрода соңғы рет көрінуі мүмкін екені туралы хабарланды.