Кіріспе

Берлин психоаналитика институты (кейіннен Геринг институты) 1920 жылы Берлинде психоанализ ғылымын дамыту үшін құрылды. Оның құрылтайшы мүшелері Карл Абрахам және Макс Эйтингон болды. Институттағы ғалымдар Зигмунд Фрейдтің жұмысын алға жылжытты, бірақ оның көптеген идеяларына қарсы болды.

Тарих

Берлин психоаналитика институты 1920 жылы ақпанда құрылған психоаналитикалық емханадан (психоаналитическая поликлиника) пайда болды. Поликлиникада аз қамтылған пациенттерге психоанализ жасауға рұқсат етілді. Оның табысының тек 10%-ы науқастардың ақысынан, қалған бөлігін Max Eitingon жеке өзі қамтамасыз етті. Ол аналитиктерді оқытудың үш бағандық немесе "Eitingon" моделін енгізді (теориялық курстар, жеке талдау, бірінші пациенттер қадағалаумен), кейіннен оны басқа да оқу орталықтарының көпшілігі қабылдады. 1925 жылы Эйтингон Халықаралық психоаналитикалық қауымдастықтың жаңа Халықаралық оқыту комитетінің төрағасы болды. Эйтингон үлгісі бүгінгі күні де стандарт болып қала береді. Берлин психоаналитика институтының өзі 1923 жылы құрылған. Институтта жұмыс істеген көптеген психоаналитиктердің арасында Эрнст Симмель, Ханнс Сакс, Франц Александр, Сандор Радо, Карен Хорни, Зигфрид Бернфельд, Отто Фенихель, Теодор Рейк, Вильгельм Райх және Мелани Клейн болды. 1933 жылы нацистер билікке келгеннен кейін Ейтингонның еврей ретінде жағдайы нашарлай бастады. Фрейдтің кітаптары Берлинде өртелді. Сол кезде кейбір мүшелері Берлиннен Америка Құрама Штаттарына кеткен болатын. 1933 жылы тамызда Эйтинг отставкаға кетті; кейін Палестинаға көшіп барып, 1934 жылы Иерусалимде Палестина психоаналитикалық қауымдастығын құрды. Палестина қауымдастығы өзін Берлин институтының мұрагері ретінде көрді; тіпті Берлин институтының жиһаздары Иерусалимде аяқталды. 1933 жылы 23 тамызда Зигмунд Фрейд Эрнест Джонсқа "Берлин жоғалды" деп жазды. Эдит Джейкобсонды нацистер 1935 жылы тұтқындады; оның бір пациенті белгілі коммунист болды. Ейтингтон кеткеннен кейін институтты басқаратын басқа яһудилермен бірге Феликс Боем (психоаналитик) Джейкобсонның атынан араласудан бас тартты, өйткені ол коммунизммен байланысып, институттың өмір сүруіне қауіп төндірді. 1936 жылы институт "Неміс психологиялық зерттеулер және психотерапия институты" (Геринг институты) деп аталды. Оның директоры Матиас Геринг фельдмаршал Герман Герингтің туысы болды. Геринг, Боем және Мюллер Брауншвейг бірнеше жыл бойы ынтымақтасты; жаңа институтта он төрт еврей емес неміс психоаналитигі жұмыс істей берді. Фрейдтің еңбектерінің қалған бір данасы "улы шкаф" деп аталатын құлыпталған шкафта сақталған. Институт гомосексуалистік бейімділіктері бар ер адамдарға Гитлер жастары мен басқа да нацистік ұйымдар жіберген кезде ем көрсетті. 1938 жылы ол 500 науқастың 341-інде жыныстық бейімділікті өзгертті деп мәлімдеді, ал 1944 жылы 500-ден астам емделді. Институт кейбір жағдайларда жазаны қысқартуға да араласты. СС-тер концлагерден босатылғаннан кейін бірнеше адамды сол жерге жіберді. Институтқа қатысқан дәрігер және психоаналитик, нацизмге қарсы күрескер Джон Риттмайстерге 1943 жылдың мамырында өлім жазасы тағайындалып, жазасын өткерді.

Неміс тілі

Berlin Psychoanalytical Institute (Poliklinik und Lehranstalt) / Hrsg. v. d. Dt. Психоаналитик. Қоғам. Мит е. Вору. v. Зигмунд Фрейд, Вена: Интернат. Психоаналитик. Верл, 1930 жыл. Баннах, Х. Ж.: "Ескі Берлин психоаналитикалық институттарының ғылыми мәні" In: Psyche 23, 1969, pp. 242254. Реджин Локо, Эриннерн және Дюрюрзаверн: Националсоциализмдегі психоанализ және психотерапия тарихы үшін, Майн қаласының Франкфурты: Фишер Тасченбух Verlag, 1985.

Француз тілі

Франция үшін баспа коллективы. : Алан де Мийолла: " Ici, la vie continue d'une manière fort surprenante " . Германиядағы психоанализ тарихындағы үлесі, баспа. : Халықаралық психоанализ тарихы қауымдастығы, 1987,