Кіріспе

Timken 1111, сондай-ақ Timken Four Aces деп аталады, 1930 жылы American Locomotive Company (Alco) компаниясы Timken Roller Bearing Company өндірген жаңа роликтік подшипниктер үшін демонстрациялық қондырғы ретінде салған 4 8 4 булы локомотив болды. Бұл жай подшипниктер немесе екеуінің үйлесімін емес, барлық бекітпелі ролик подшипниктерімен салынған алғашқы локомотив болды. Кейіннен оны Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы 2626 ретінде басқарып келді. Тимкен қозғалтқыштың мансабының соңында оны сақтау үшін Солтүстік Тынық мұхиты темір жолымен ынтымақтасуға тырысты және Солтүстік Тынық мұхиты қозғалтқышты сақтау үшін ынтымақтасуға дайын болса да, бұл әрекеті ақыр соңында сәтсіз аяқталды және қозғалтқыш 1958 жылы жойылды.

Дизайн және құрылыс

Тимкен компанияның роликтік подшипниктерін көрсетуге арналған 4 8 4 таңдады, сондықтан локомотив теміржол жұмыстарының барлық түрлерінде, әсіресе ауыр жүк және жылдам жолаушылар пойыздарында қолданылуы мүмкін. 52 өндіруші локомотивтің бөлшектерін локомотив 161,000 км-ден астам арақашықтықта жұмыс істегенге дейін "есепке" беруге келісті. Жеткізушілердің есімдері көрсетілім кезеңінде конкурсқа қоса берілген тақтаға қойылды. Ассамблея Alco-ның Schenectady, Нью-Йорк зауытында, бұрынғы Schenectady Locomotive Works-те өтті.

Қызметте көрсету

Локомотивтің алғашқы демонстрациялық жүрісі Нью-Йорк орталық теміржолында жүк тасу кезінде болды. Кейіннен ол басқа 13 ірі теміржолдарда, соның ішінде Чесапик және Огайо темір жолы, Нью-Хейвен темір жолы және Пенсильвания темір жолы (PRR) жүк және жолаушылар қызметінде қолданылды. PRR локомотивті жолаушылар пойызында қолданды, онда ол Аллегей таулары арқылы он екі жолаушылар вагонын жақсы тартты, сондықтан пойыз көмекшілерді пайдалануды қажет етпеді және мақсатына үш минут бұрын жетті. Локомотивтің демонстрациялық жүрісі кезінде кейбір станцияларда локомотивті үш адам (әрі Чикагода үш әйел) тартқан жарнамалық трюктер өткізілді. Актерлер ролик төсегіштердің аз сүрінуін көрсетті, сондықтан локомотивті қолмен оңай қозғалта алады. 1931 жылдың тамызына қарай локомотив 145,000 шақырымнан астам жол жүріп, оны Солтүстік Тынық мұхиты темір жолына жеткізді. Динамиметрлік вагондармен бірге, Солтүстік Тынық мұхиты локомотивті сағатына 142 км жылдамдықпен қозғалта алды, ал Солтүстік жағалаудағы жолаушылар пойызы Монтана штатындағы Уиллоу Крикке дейін созылып кетті. Алайда, Солтүстік Тынық мұхит аймағында қызмет ету кезінде 1111 қатты зақымдалды. Тимкен солтүстік пацификті оны жөндеуді талап етті, бірақ олар өздеріне тиесілі емес локомотивті жөндеуден бас тартты. Нәтижесінде жасалған келісім 1111-ті Солтүстік Тынық мұхитына сатуға әкелді.

Тұрақты пайдалану және жою

Солтүстік Тынық мұхиты 1111-ді Тимкеннен 1933 жылы 8 ақпанда сатып алды, ол 100000 мильді (160934 км) басып өткеннен кейін. Темір жол оны 2626 деп қайта нөмірледі, оны ішкі A1 класындағы локомотив ретінде жіктеді (бұл сыныптың жалғыз мүшесі), оны Сиэтл мен Якима, Вашингтон арасындағы жолаушылар қызметінде қолданды, содан кейін оны Сиэтл мен Миссула, Монтана арасындағы жолаушылар пойыздарына ауыстырды. Олар оны 23 жыл бойы жұмыс істеді, кейін зейнетке шықты. Соңғы рет 1957 жылы 4 тамызда Сиэтлден Кле-Элумға дейін жолаушылар пойызын тартқан. NP қызметінен шыққаннан кейін 2626 компаниясы 2,1 миллион шақырым қашықтықты басып өткенін және 80 000 тонна көмір, 9 миллион галлон мазут және 17,5 миллион галлоннан астам су тұтынылғанын хабарлады. Локомотивті сақтау үшін күш-жігер жұмсалды. Тимкен компаниясы тіпті оны сатып алып, компанияның Кантон штатындағы штаб-пәтеріне өз күшімен қайтаруға тырысты, бірақ Тимкен мен Солтүстік Тынық мұхиты келіссөздерін аяқтамай тұрып, ол жойылды.