Кіріспе
Périclès et son siècle Платон Гегель La philosophie des professeurs Histoire de la philosophie Une histoire de la raison "Классикалық Грекия, Ақыл және Мемлекет" ерекше идеялар = Философия тарихы Философия саясаты Мемлекет Периклдік демократия Антикантизм Антиплатонизм Шательле сонымен қатар ықпалды француз саяси философиясы журналының – "Аргументтер" – негізін қалаушы болды. Орта білім алу үшін Лилль қаласына көшіп келді. 1943 жылы бакалавриатты бітіргеннен кейін Парижге оралып, Сорбоннаға түсті, онда философ Гастон Бачелардтың студенті болды. Осы кезеңде ол Карл Маркс және вьетнамдық марксистік философ, феноменолог Тран Дүк Таоның еңбектерімен танысты. Жан-Поль Сартрдың "Қиял" туындысынан шабыттанған Шательле өзін "Гегело-марксистік экзистенциалист" деп атады. Оқыған лицейлерінде афишалар мен үнқағаздарды таратты, олардың кейбіреулері троцкистік идеяларды қамтыды. Франция Коммунистік партиясының мүшесі болған ол, 1956 жылы Кеңес Одағының Венгрияға басып кіруіне жауап ретінде партиядан шықты және Магрибтің отаршылдықтан азатуы үшін белсенді түрде күресті, сол жерде сабақ берген кезінде. Мишель Фуко және Жиль Делезбен бірге ол 1968 жылғы мамыр айындағы студенттік наразылықтардың нәтижесінде құрылған Париж университетінің (Винсенн) философия факультетінің негізін қалаушылардың бірі болды, кейіннен ол Винсенннен Париждің солтүстік аймағындағы Сен-Дени коммунасына көшірілді. Жан-Пьер Вернантпен бірге ол 1971 жылы Сан-Паулу университетінің философия факультетіне Бразилияның әскери үкіметінің факультеттің көп бөлігін түрмеге қамауына наразылық ретінде қосылды. 1983 жылы ол "Collège international de philosophie" (Халықаралық философия колледжі) құрылысына қатысты, ол "жауынгерлік және белсенді сыншыл ойлаудың алдыңғы қатарында" деп сипатталады және "философияны ғылым, саясат, психоанализ, өнер мен әдебиет, құқықтану және экономиканың қиылысында орналастыруға" ұмтылды. Шательле философиясы ой мен іс-қимылды байланыстырады, ол өзінің замандастарымен үздірмейтін күреске түседі. Ол өмірі бойы жоғары мектептерде және университетке дейінгі сыныптарда сабақ берді, сондай-ақ жақын досы болған Жиль Делездің семинарларына қатысты. 2023 жылы оның еңбегі алғаш рет ағылшын тіліне аударылды, Адам Э. Фостердің "Классикалық Грекия, Ақыл және Мемлекет" аудармасы Parrhesia: A Journal of Critical Philosophy журналының 38-томында жарияланды.
Platon
Hegel
La philosophie des professeurs
Histoire de la philosophie
Une histoire de la raison
"Classical Greece, Reason, and the State"
| notable ideas =
History of philosophy
Politics of Philosophy
The State
Periclean Democracy
Anti Kantianism
Anti Platonism Châtelet was also a co founder of the influential French political philosophy journal Arguments. he relocated to Lille to complete his secondary studies. After graduating with his Baccalauréat in 1943, he returned to Paris to enroll at the Sorbonne, where he was a student of the philosopher Gaston Bachelard. It was during this time that he became acquainted with the works of Karl Marx, and the Vietnamese Marxist philosopher and phenomenologist Tran Duc Thao. Finding further inspiration in Jean Paul Sartre's L'Imaginaire, Châtelet entered a period of what he referred to as "Hegelo Marxist Existentialism." putting up posters and distributing leaflets – some of which had Trotskyist undertones – around the Lycées at which he studied. A member of the Communist Party of France, he withdrew from the party in 1956 in response to the Soviet invasion of Hungary, and actively campaigned for the decolonization of the Maghreb during his time teaching there. Along with Michel Foucault and Gilles Deleuze, he is one of the founders of the department of philosophy at the The University of Paris, Vincennes, which was established in the aftermath of the May, 1968 student protests across France, and was later relocated from Vincennes to the northern Parisian commune of Saint Denis. Along with Jean Pierre Vernant, he and joined the department of philosophy at the University of São Paulo in 1971 as a form of protest to Brazilian military government's imprisonment of most of the department's faculty. In 1983, he co founded the Collège international de philosophie (International College of Philosophy), which is described as being at “the forefront of militant and engaged critical thinking,” and has sought to “relocate philosophy at the intersection of science, politics, psychoanalysis, art and literature, jurisprudence, and economy.” Châtelet's philosophy links thought and action, engaging in a restless combat with his contemporaries. He also taught in high schools and pre university classes throughout his career, and occasionally participated in the seminars of Gilles Deleuze, with whom he was close friends. In 2023, his work appeared in English translation for the first time with a translation of his "Classical Greece, Reason, and the State" by Adam E. Foster in volume 38 of Parrhesia: A Journal of Critical Philosophy.
Жеке өмір
Франсуа Шатель 1948 жылы Оранда тұрып жатқанда өзінің алғашқы әйелі Жанин Мари Матонмен үйленді. Олар 1957 жылдың маусым айында ажырасты. 1968 жылдың желтоқсанында ол Ноэль Жоспенге үйленді, оның інісі Лионель Жоспен 1997 және 2002 жылдар аралығында Жак Ширак президенттігі кезінде Франция премьер-министрі қызметін атқарды. Екеуі Шательдің өмірінің соңына дейін бірге өмір сүрді. Олардың Антуан есімді ұлы болды.
Ағылшынша аудармалар
"Классикалық Грекия, Ақыл және Мемлекет", аударған Адам Э. Фостер, Парресия: Сынақ философиясы журналы 38 (2023): 21-43.
Бірлескен авторлық шығармалары
La Révolution sans modèle (Үлгісіз революция) (1974), Жиль Лапуж және Оливер Револь д'Алонеспен бірге. Les marxistes et la politique (Марксистер және саясат) (1975), Эвелин Пизие мен Жан Мари Винсентпен бірге. Chronique des idées perdues (Жоғалған идеялар туралы жылнама) (1977), Андре Акунмен бірге. Les conceptions politiques du xxe siècle (XX ғасырдың саяси концепциялары) (1982), Эвелин Пизиермен бірге. Histoire des conceptions politiques (Саяси концепциялар тарихы) (1982), Эвелин Пизие және Оливье Духамельмен бірге. Dictionnaire des œuvres politiques (Саяси туындылар сөздігі) (1986), Эвелин Пизие және Оливье Духамельмен бірге.