Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
| ел = Жапония
| country = Japan
2 = 立憲政友会 (3 = Рикен Сейюкай) – Жапония империясының соғысқа дейінгі кезеңдегі маңызды саяси партияларының бірі. Ол жай ғана Сейюкай деп те аталатын. 1900 жылдың 15 қыркүйегінде Ито Хиробуми құрған Сейюкай бюрократтар мен Кенсейтоның бұрынғы мүшелерінен құралған, үкіметті қолдаған одақ болды. Сейюкай 1900-1921 жылдары Жапония диетасының Төменгі палатасындағы ең күшті саяси партия болып саналды және үлкен үкіметтік аппаратты және ірі мемлекеттік шығындарды жақтады. Өз мүшелері оны "либералды" деп атағанмен, қазіргі заманғы анықтамалар бойынша ол консервативті партия болып есептелді. Ол көбінесе әлеуметтік реформаларға қарсы тұрды және дауыс жинау үшін бюрократиялық бақылау мен милитаризмді қолдады. Риккен Минсейто оның басты қарсыласы саналды. Сейюкай 1900 жылдың қазан айында төртінші Ито үкіметінің кезінде билікке келді. Екінші жетекшісі Сайонджи Кинмочи тұсында 1912-1913 жылдары Конституциялық үкіметті қорғау қозғалысына қатысты. 1913-1914 жылдары премьер-министр Ямамото Гоннохёе кезінде билікте болды. Кабинет министрі (кейіннен партияның төртінші президенті) Такахаси Корекио заибацумен, әсіресе Мицуидің қаржылық мүдделерімен байланысын нығайтуға көмектесті. Үшінші партия президенті Хара Такаси 1918 жылдың қыркүйегінде премьер-министр болып тағайындалды және әр кабинет лауазымын Сейюкай мүшелеріне берді, тек армия министрі, теңіз министрі және сыртқы істер министрінің лауазымдары бос қалды. 1920 жылдары партия өзінің танымалдылығының шыңына жетті. 1921 жылы Хараның қазасынан кейін партия мүшелерінің көп бөлігі 1924 жылғы жалпы сайлауда Сейюхонто партиясын құру үшін жаңа партияға өтті; алайда, Сейюкай бесінші партия президенті, генерал Танака Гиичидің 1927-1929 жылдардағы кабинетіне үстемдік ету үшін жеткілікті орындарды сақтап қалды. Премьер-министр Хамагучи Осачи басқарған Минсейто үкіметі кезінде оппозицияда болған Сейюкай 1930 жылғы Лондондық теңіз келісімін ратификациялауға қарсылық көрсетті, оны Мэйдзи Конституциясының 11-бабына қайшы деп есептеді, аталған баб әскерилердің азаматтық бақылаудан тәуелсіздігін бекіткен. 1932 жылғы жалпы сайлауда Инукай Цуёши жеңіске жеткеннен кейін Сейюкай кабинет құрып, йеннің бағамын еркін қалқымалы валюта ретінде бекітті және экономиканы жандандыру саясатын жүргізді. Алайда, 1932 жылғы 15 мамыр оқиғасы кезінде Инукайдың қазасынан кейін партия ішіндегі фракциялардың арасындағы тартыс оның тиімділігін шектеді. 1940 жылы партия Фумимаро Коноэдің бір партиялық мемлекет құруға бағытталған күш-жігерінің аясында Императорлық басқаруға көмек көрсету қауымдастығына қосылып, таратылды және одан кейін өмір сүруін тоқтатты. Өкілдер палатасының Сейюкай мүшесі болған Ичиро Хатояма 1945 жылы Либералдық партияға бірқатар бұрынғы партия мүшелерін жетектеп әкелді.
The 2=立憲政友会 (3=Rikken Seiyūkai) was one of the main political parties in the pre war Empire of Japan. It was also known simply as the Seiyūkai. Founded on September 15, 1900, by Itō Hirobumi, the Seiyūkai was a pro government alliance of bureaucrats and former members of the Kenseitō. The Seiyūkai was the most powerful political party in the Lower House of the Diet of Japan from 1900 to 1921, and it promoted big government and large scale public spending. Though labeled "liberal" by its own members, it was generally conservative by modern definitions. It often opposed social reforms and it supported bureaucratic control and militarism for the purpose of winning votes. It viewed the Rikken Minseitō as its main rival. The Seiyūkai came into power in October 1900 under the 4th Itō administration. Under its second leader, Saionji Kinmochi, it participated in the Movement to Protect Constitutional Government from 1912 to 1913. It was the ruling party under the Prime Minister Yamamoto Gonnohyōe from 1913 to 1914. Cabinet minister (and later 4th party president) Takahashi Korekiyo helped reinforce its ties with the zaibatsu, especially the Mitsui financial interests. The 3rd party president, Hara Takashi, became Prime Minister in September 1918, and assigned every cabinet post except for the Army Minister, Navy Minister and Minister of Foreign Affairs to members of the Seiyūkai. In the 1920, the party reached the peak of its popularity. After Hara's assassination in 1921, a large block of party members defected to form the Seiyūhontō in the 1924 General Election; however, the Seiyūkai retained enough seats to dominate the cabinet of its 5th party president, General Tanaka Giichi from 1927 to 1929. While in the opposition during the Minseitō dominated cabinet of Prime Minister Hamaguchi Osachi, the Seiyūkai attacked the ratification of the London Naval Treaty of 1930 as against Article 11 of the Meiji Constitution, which stipulated the independence of the military from civilian control. After winning the 1932 General Election under Inukai Tsuyoshi, Seiyūkai formed a cabinet, floated the yen and conducted policies to revive the economy. However, after Inukai’s assassination in the May 15 Incident of 1932, factionism within the party limited its effectiveness. In 1940, it voted to dissolve itself into the Imperial Rule Assistance Association as part of Fumimaro Konoe's efforts to create a one party state, and thereafter ceased to exist. Ichirō Hatoyama, who had been a Seiyūkai member of the House of Representatives, led some former party members into the 1945 Liberal Party.