Түгендеу құны – активті қазіргі бағамен алмастыруға қажетті сома. Сақтандыруда маңызды, нарықтық құннан өзгеше, тозуды ескермейді. Жаңадан салу шарттары қарастырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қайталану құны немесе алмастыру құны дегені – бір ұйымның активті қазіргі уақытта оның ағымдағы құнына сәйкес алмастыру үшін төлеуге тиіс соманы білдіреді. Сақтандыру саласында "алмастыру құны" немесе "алмастыру құны шамасы" – сақтандырылған заттың құнын анықтаудың бірнеше әдістерінің бірі. Алмастыру құны – заттың немесе құрылымның жойылғанға дейінгі жағдайына келтіруге кеткен нақты шығын. Бұл заттың "нарықтық құнынан" өзгеше болуы мүмкін және әдетте тозуды ескере отырып төленетін "нақты ақшалай құннан" ажыратылады. Мүлікті сақтандыру шарты бойынша, жоғалған активті алмастыру немесе жөндеу жұмыстарын жүргізу алдында ғана алмастыру құны төленеді деген шарт кең таралған. Бұл артық сақтандырудың алдын алады, ол өртке және сақтандыру алаяқтығына ықпал етеді. Алмастыру құны бойынша сақтандыру полистері 20 ғасырдың ортасында пайда болды; оған дейін артық сақтандыру туралы алаңдаушылық олардың қолжетімділігін шектеді. Мысалы: егер теледидар алмастыру құны бойынша сақтандырылған болса, осыған ұқсас теледидардың бүгін сатып алуға болатын құны – сол зат үшін төленетін өтемақы сомасын анықтайды. Бұл саясат нақты ақшалай құн бойынша саясаттан қымбат, онда полис иесіне жойылған заттың тозуы үшін өтемақы төленбейді. Сақтандыру компаниясы талап бойынша төлейтін жалпы сомаға басқа факторлар да, мысалы, бірлескен сақтандыру немесе шегерімдер де қатысуы мүмкін. Алмастыру құны әдісінің жақтаушыларының бірі – бизнес экономикасының голланд профессоры Теодор Лимперг болды.
The term replacement cost or replacement value refers to the amount that an entity would have to pay to replace an asset at the present time, according to its current worth. In the insurance industry, "replacement cost" or "replacement cost value" is one of several methods of determining the value of an insured item. Replacement cost is the actual cost to replace an item or structure at its pre loss condition. This may not be the "market value" of the item, and is typically distinguished from the "actual cash value" payment which includes a deduction for depreciation. For insurance policies for property insurance, a contractual stipulation that the lost asset must be actually repaired or replaced before the replacement cost can be paid is common. This prevents overinsurance, which contributes to arson and insurance fraud. Replacement cost policies emerged in the mid 20th century; prior to that concern about overinsurance restricted their availability. For example: when a television is covered by a replacement cost value policy, the cost of a similar television which can be purchased today determines the compensation amount for that item. This kind of policy is more expensive than an Actual Cash Value policy, where the policyholder will not be compensated for the depreciation of an item that was destroyed. The total amount paid by an insurance company on a claim may also involve other factors such as co insurance or deductibles. One of the champions of the replacement cost method was the Dutch professor in Business economics Théodore Limperg.
Сатушылар
Сақтандырушылар алмастыру құнының бағалауларын сатып алады. Ірі бағалау компанияларына CoreLogic еншілес компаниясы Marshall Swift Boeckh, Verisk Analytics PropertyProfile, Bluebook International және E2Value кіреді. Тұтынушыларға арналған құралдарға AccuCoverage және Home Smart Reports жатады.
Insurers purchase estimations on replacement cost. Major estimation companies include CoreLogic subsidiary Marshall Swift Boeckh, Verisk Analytics PropertyProfile, Bluebook International, and E2Value. Consumer focused tools include AccuCoverage and Home Smart Reports.
АҚШ-тағы үйді сақтандыру
Егер үйді қайта жаңарту үшін жеткіліксіз сақтандыру алынса, сақтандырылған тұлға сақтандырылмаған айтарлықтай шығындарды өз қаражатынан төлеуге мәжбүр болуы мүмкін. 2013 жылы жасалған сауалнама көрсеткендей, үйлердің шамамен 60 пайызының ауыстыру құны бағасы 17 пайызға жуық төмен бағаланған. Кей жағдайларда, апаттан кейін "сұраныстың күрт өсуіне" байланысты бағалау тым төмен болуы мүмкін. Бұрын тұтынушылар "кепілдік берілген ауыстыру құны" сақтандыруын сатып ала алатын, ол бағалау жеткіліксіз болған жағдайда жеткілікті соманы қамтамасыз ететін, бірақ 1991 жылғы Окленд өрт дауылдары, Лагуна Бич өрттері және 1994 жылғы Нортридж жер сілкінісі сияқты бірнеше Калифорниядағы апаттардан кейін мұндай сақтандыру "іс жүзінде жойылды".
If insufficient coverage is purchased to rebuild the home, the insured may have to pay substantial uninsured costs out of their own pocket. In 2013, a survey found that about 60% of homes have replacement cost estimates which are too low by an estimated 17 percent. In some cases, estimates can be too low because of "demand surge" after a catastrophe. Historically, consumers could purchase "guaranteed replacement cost" coverage which ensure sufficient limits if the estimate was too low, but these became "virtually extinct" after several California disasters including the Oakland firestorm of 1991, the Laguna Beach fires, and the 1994 Northridge earthquake.
Кепілдіктің төмендігі
Сақтандыру мәселесі мемлекеттік деңгейде шешілсе де, көптеген штаттар біршама ұқсас тәжірибелерді ұстанады. Калифорния және Техас штаттарында сақтандырылған тұлға сақтандыру сомасын дұрыс анықтауға жауапты. Дегенмен, бір зерттеу көрсеткендей, тұтынушылардың шамамен жартысы бұл жауапкершілікті сақтандыру компаниясының мойнында деп санайды. Тұтынушылар сақтандыру компаниясының жүйесі арқылы осы қорытындыға келуі мүмкін, ал бір заңгердің пікірінше, бұл жағдай сақтандырудан "қолдау күтуге" негіз болады. Бұл кейбір штаттарда қабылданған даулы сақтандыру құқығының қағидасы. Калифорнияда 2007 жылғы Everett vs. State Farm General Insurance Company ісі Калифорнияның Сақтандыру департаменті мен Біріккен полис иелерінің сақтандыру ұйымының істі жарияламау туралы сұранысын қабылдамады.
Although insurance is decided at the state level, most states follow similar practices. In California and Texas, the insured is responsible for determining the proper amount of insurance. However, one survey found that about half of consumers believe it is insurer's responsibility, and consumers may come to this conclusion through the insurer's processes, which one legal scholar argues creates a "reasonable expectation" of coverage, which is a controversial insurance law doctrine adopted in certain states. In California, the 2007 case on the issue, Everett vs. State Farm General Insurance Company, provoked an unsuccessful request by the California Department of Insurance and insurance nonprofit United Policyholders to depublish the case.