Кіріспе

Лондон, Брайтон және Оңтүстік Жағалау Темір жолының E4 класы - Роберт Биллинтон жобалаған 0-6-2T бортындағы су бактары бар булы локомотивтер класы. Олар 1897 жылы пайдалануға берілді және негізінен E3 класының үлкендеу нұсқасы болды. Оңтүстік темір жолында цилиндр диаметрі кішірейтілді.

Тарих

"Радиалды танк" E4 класы өз өлшеміне қарай қуатты болды және елу жылдан астам уақыт бойы жергілікті жолаушылар, жүк және тармақ жұмыстарының тірегі болды. Олар 1891 жылғы E3 танк локомотивтеріне өте ұқсас болды, бірақ басты айырмашылықтары – олардың жетек дөңгелектері 4 фут 6 дюймнен 5 футқа дейін үлкейтілді және қазандық қысымы 160 фунтқа дейін арттырылды. Бірнеше локомотивтер LB&SCR аймағындағы қалалардың, ауылдардың және географиялық нысандардың аттарымен аталып, мысалы, №469 Бичи-Хед аталды. Олардың кейбір аттары бірнеше жылдан кейін H2 Atlantic локомотивтеріне қайта қолданылды. Олардың жоғары табыстылығының арқасында, бастапқыда арналған жүк тасымалына қарағанда, жолаушылар пойыздарына жиі тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Теміржол Операциялық бөлімі сыныптың бірнеше локомотивтерін, соның ішінде №470, 481, 498, 504, 506, 518, 519, 562, 563, 564, 565, 577 және 580 Франциядағы жұмыстар үшін қабылдады. Олар алғаш рет 1917 жылдың қараша айында Франциядағы Одрик қаласындағы оқ-дәрі қоймасында жұмыс істеді, ал кейін 1918 жылдың ақпанында Аррас аймағына жіберілді. Олардың барлығы 1919 жылы Англияға қайтарылды. Біріктіруден кейін олар негізінен Оңтүстік Теміржолының Орталық бөлімінде орналасқан, ал кейбіреулері дәстүрлі бағыттарынан Уотерлоо, Истли және Тонбридж сияқты жерлерге ауысты. 1897 жылдың желтоқсаны мен 1903 жылдың қыркүйегі аралығында Брайтон зауытында осы кластың 75 локомотиві салынды. Кластың барлық локомотивтері 1923 жылы Оңтүстік Теміржолының меншігіне өтті. Мысалы, №2483 Хеллингли 1942 жылы Люфтваффе жасаған әуе шабуылы кезінде Истборн локомотив депосына шабуыл жасауының салдарынан қирады, бұл шабуыл "Бадекер Блиц" деп аталды. Хеллингли 1944 жылдың шілдесінде жаратылды. Бір локомотив, №2510, 1947 жылы Уайт аралының теміржолдарында сынақтан өтті, бірақ нәтижесі сәтсіз болды. Оңтүстік Теміржолы 1948 жылы Британ Теміржолының бір бөлігі ретінде мемлекеттендірілгеннен кейін, осы кластың локомотивтері тұрақты түрде пайдаланыла берді. Алайда, дизельдік пойыздардың пайда болуы және 1963 жылы Британ Теміржолының қайта құрылуынан кейін тармақ желілерінің қысқартылуына байланысты локомотивтер бірте-бірте қажетсіз болып қалды және 1955 жылы оларды шығару басталды. Кластың көп бөлігі 1958 және 1964 жылдар аралығында шығарылды.

Апаттар мен оқиғалар

Локомотив № 32468 1963 жылдың 12 қаңтарында Брайттон, Шығыс Сассекс станциясындағы буферлерге соқтығысты.

Операциялар

E4 класы бастапқыда жергілікті жолаушылар және жүк тасымалы қызметтерінде, сондай-ақ тармақтық желілерде қолданылды. Британдық теміржолдарының кейінгі жылдарында бірнеше локомотивтер жаңа мақсатқа ие болды, ең танымалдары Лондон Уотерлоо станциясында болды, онда олар Клэпхэм Джанкшн станциясының аулаларынан бос вагон тіркемелерін станцияға кіргізді. Олар сондай-ақ жергілікті түрғындар арасында кеңінен танымал болған «Лансинг Белл» сияқты қызметтерде де пайдаланылды, ол Брайтоннан Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолының Лансинг вагондар жөндеу шеберханасына дейін қатынайтын және көбінесе осы кластың немесе ірі E6 класының локомотивтерімен жұптастырылатын.

Нөмірлеу

Британдық темір жолы (BR) нөмірлері: 32463, 32520, 32556, 32566 және 32577, 32582.

E4X класы

1909 жылы Д. Э. Марш төрт локомотивті үлкен қазандықтармен қайта жаңартып, E4X деп белгіледі. Олар 32466, 32477, 32478 және 32489 BR нөмірлерімен тіркелді.

Сақтау

1963 жылы тірі қалған соңғы локомотивтердің бірі – No. 32473 саны болды. Оны қорғаушылар тобы сатып алып, Шығыс Сассекстегі Блюбелл темір жолына жеткізді, ол сол кезден бері сол жерде қалды, тек Северн аңғары темір жолы және Уайт аралының бу темір жолы сияқты басқа жолдарға жасаған сапарлардан басқа. 1971 жылы локомотив пайдаланудан шығарылып, жартылай бөлшектелді. Бірақ, толық жөндеу жұмыстары 1980 жылдары ғана басталды. Ұзақ және күрделі жөндеуден кейін, ол 1997 жылы қозғалысқа оралды, ал 1998 жылы құрылғанының 100 жылдығы тойланды. 1912 жылдан кейін компанияның әріптері резервуарларға боялған түпнұсқа LB&SCR ливреясында қысқа ғана уақыт жұмыс істегеннен кейін, олар бұрынғы LB&SCR атауы – Birch Grove деп қайта жазылды. 2005 жылы локомотив Британ темір жолының қара және аралас мақсаттағы ливреясына боялды. 2008 жылдың мамыр айында қызметтен алынғаннан кейін, локомотив тез арада Блюбелл шеберханасына тез жөндеуге жіберілді, оның ішінде 1920 жылдардағы Оңтүстік темір жолының жасыл түсіне бояу жұмыстары да болды, бұл жолдың көптеген вагондарының түсімен сәйкес келеді. Жөндеу жұмысы 2010 жылдың қаңтарында аяқталды, ал локомотив 2010 жылдың 30 қаңтарында қайта іске қосылды. 32473 – Уильям Стродли жобалаған жалғыз сақталған LB&SCR локомотиві емес.

Модельдер

Bachmann Branchline компаниясы E4 танкісінің бірнеше дайын OO өлшемі модельдерін шығарды, оның ішінде SR зәйтүн жасыл, BR қара және LBSCR Marsh қоңыр түсті киімдері бар үлгілері де болды.