Луи Висконти: Итальян-француз архитектор және дизайнер

Кіріспе

Итальяндық-француз архитектор және дизайнер Луи Туллиус Йоахим Висконти (Рим, 11 ақпан 1791 – 29 желтоқсан 1853) – Италияда туған француз архитектор және дизайнер.

Өмір

Италиялық археолог және өнер тарихшысы Эннио Кирино Висконтидің ұлы, Висконти көптеген париждік тұрғын үйлерді, қоғамдық ғимараттар мен алаңдарды, соның ішінде Сен-Сулпис алаңы мен Мольер фонтанының жалпы дизайнын жобалады. Ол Наполеон III кезінде Лувр мұражайының ресми архитекторы болды. Ол ең көп танылғаны 1842 жылы Ле Инвалидеде Наполеонның қабірін жобалауымен. Оның шәкірттерінің ішінде Брюссельдегі Әділет сарайын жобалаушы Джозеф Пуалер бар. Луи Висконти атақты археологтар отбасынан шыққан. Оның атасы Джанбаттиста Антонио Висконти (1722–1784) Ватикан мұражайларын құрған, ал әкесі Эннио Кирино Висконти (1751–1818) – куратор болған. Эннио мен оның отбасы 1798 жылы Парижге көшіп келді және 1799 жылы француз азаматтары ретінде тіркелді, ал Эннио Лувр мұражайындағы көнеліктер мен картиналардың кураторы болды. 1808 және 1817 жылдар аралығында Луи Париждегі Эколь де Бё-Артта Шарль Персьеден оқыды. Ол сондай-ақ суретші Франсуа Андре Винсенттен де сабақ алды. Рим сыйлығының архитектура бөлімінде (1814) және Эколь де Бё-Арттың архитектура кафедрасының сыйлығын жеңіп алғаннан кейін, ол 1826 жылы Париждің 3-ші және 8-ші округтерінің архитекторы, 1832 жылы Париждегі қоғамдық ескерткіштердің 8-ші бөлімінің кураторы (Bibliothèque royale, Place des Victoires ескерткіштері, Porte Saint Martin, Saint Denis және colonne Vendôme) тағайындалды, 1848 жылы бөлімдік сәулетші, 1849 жылы үкіметтік сәулетші болды. 1840 жылы ол Париждің Наполеонның денесін және оның қабірін Инвалидтер үйіне қайтару рәсімі үшін әшекейлемелерді жобалады. 1848 жылдың мамырында Эмиль Трелатпен бірлесіп Лувр корольдік кітапханасын қайта құру жұмысына қатысып, Лувр сарайын аяқтау үшін алғашқы жобаны жасады. Ол 7 шілде 1852 жылы Туильри сарайының, ал 16 ақпан 1853 жылы Наполеон III-нің сәулетшісі болып тағайындалды және Лувр сарайы мен Туильри сарайын байланыстыру жұмысын басқарды – бұл жоба «Жаңа Лувр» деп аталды және кейін Гектор Мартин Лефуэльмен аяқталды. 1852 жылы ол Société Centrale des Architectes-тің президенті болды. Висконти 1853 жылы, Сәндік өнер академиясына сайланған жылы, жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Париждегі Пэр-Лашез зиратында жерленген, қабірінде оның толық бойында жатқан мүсіні орнатылған.

Son of the Italian archaeologist and art historian Ennio Quirino Visconti, Visconti designed many Parisian residences, public buildings and squares, including the Place Saint Sulpice and the overall design of the Fontaine Molière, and was briefly the official architect for the Louvre under Napoleon III. He is probably most famed for designing the 1842 tomb of Napoleon at Les Invalides. His students include Joseph Poelaert, designer of the Palais de justice de Bruxelles. Louis Visconti came from a famous family of archaeologists his grandfather Giambattista Antonio Visconti (1722–1784) had founded the Vatican Museums and his father, Ennio Quirino Visconti (1751–1818), was a curator. Ennio and his family moved to Paris in 1798 and were naturalised as French citizens in 1799, with Ennio becoming a curator of antiquities and paintings at the Musée du Louvre. Between 1808 and 1817 Louis studied at Paris's École des Beaux Arts under Charles Percier. He also studied under the painter François André Vincent. After winning second prize in the architecture section of the prix de Rome (1814) and the architecture department prize at the École des Beaux Arts (1817), he was made architecte voyer to the 3rd and 8th arrondissements of Paris in 1826, curator of the 8th section of public monuments in Paris (made up of the Bibliothèque royale, the monument on place des Victoires, Porte Saint Martin, Saint Denis and the colonne Vendôme) in 1832, divisional architect in 1848, and government architect in 1849. In the meantime, in 1840, he designed Paris's decorations for the return of Napoleon's remains and Napoleon's tomb at the Invalides. Collaborating with Émile Trélat in the works to rebuild the Bibliothèque royale du Louvre in May 1848, he produced a first draft design for completing the Palais du Louvre. He was made architect to the palais des Tuileries on 7 July 1852 and architect to Napoléon III on 16 February 1853, and was put in charge of connecting the Palais du Louvre and the Palais des Tuileries, a project known as Nouveau Louvre and only completed later by Hector Martin Lefuel. He was also made president of the Société Centrale des Architectes in 1852. Visconti died of a heart attack in 1853, the year of his election to the Académie des Beaux Arts. He is buried in Pere Lachaise Cemetery in Paris with a full size reclining figure of himself on the tomb.