Бенедикт Джозеф Фенвик: Американ діншісі және білім берушісі
Benedict Joseph Fenwick
Бенедикт Джозеф Фенвик (1782-1846) – американдық католик епископы, еңбек еткен оқу орындары, Холи Кросс колледжінің негізін қалаушысы. Тарих, білім беру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық католик епискобы (1782–1846)
American Catholic bishop (1782–1846)
Бенедикт Джозеф Фенвик (3 қыркүйек 1782 – 11 тамыз 1846) – американдық католик дін қызметкері, иезуит және педагог, 1825 жылдан 1846 жылы қайтыс болғанға дейін Бостон епископы қызметін атқарды. 1843 жылы ол Вустерде (Массачусетс штаты) «Қасиетті Крест» колледжін құрды. Бұрын ол екі рет Джорджтаун колледжінің президенті болды және Нью-Йорк пен Бостонда бірнеше білім беру мекемелерін ашты. Мэриленд штатында туған Фенвик Иса қоғамына қосылып, 1809 жылы Нью-Йорктегі Санкт-Петер шіркеуінің қосымша пасторы ретінде қызметін бастады. Кейін ол алғашқы Сент-Патрик соборының пасторы болды, содан кейін Нью-Йорк епархиясының бас викарі және епархиялық әкімшісі қызметтерін атқарды. 1817 жылы Фенвик Джорджтаун колледжінің президенті болды, Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласындағы Сент-Мария шіркеуіндегі ұзақ жылдар бойы сақталған дауды шешуге жіберілгенге дейін бірнеше ай қызмет етті. 1822 жылға дейін Балтимор архиепископтығының бас викарі ретінде қалада қалды, содан кейін Джорджтаунға президент міндетін атқарушы ретінде оралды. 1825 жылы Фенвик Бостон епископы болды, бұл қаладағы католик халқының үлкен ирланд иммиграциясының нәтижесінде қарқынды өсімді бастан өткерген кезең еді. Сонымен қатар, католиктер қатаң нативизм және католиктерге қарсылыққа тап болды, бұл 1834 жылы Урсулин монастырының өртелуіне, Фенвик өміріне жасалған қауіп-қорқытуларға және Монтгомери гвардиясының құрылуына әкелді. Фенвик сонымен қатар, шіркеулер арасындағы жанжалдарды шешті, нәтижесінде Бостон шіркеуіне тыйым салынды. Ол бүкіл Жаңа Англияны қамтитын епархияда шіркеулер, мектептер, қайырымдылық ұйымдары мен газеттер құрды. Олардың арасында «Пилот» газеті және «Қасиетті Крест» колледжі болды.
Benedict Joseph Fenwick (September 3, 1782 – August 11, 1846) was an American Catholic prelate, Jesuit, and educator who served as the Bishop of Boston from 1825 until his death in 1846. In 1843, he founded the College of the Holy Cross in Worcester, Massachusetts. Prior to that, he was twice the president of Georgetown College and established several educational institutions in New York City and Boston. Born in Maryland, Fenwick entered the Society of Jesus and began his ministry in New York City in 1809 as the co pastor of St. Peter's Church. He then became pastor of the original St. Patrick's Cathedral and later the vicar general and diocesan administrator of the Diocese of New York. In 1817, Fenwick became the president of Georgetown College, remaining just several months before he was tasked with resolving a longstanding schism at St. Mary's Church in Charleston, South Carolina. He remained in the city as vicar general for the Archdiocese of Baltimore until 1822, when he returned to Georgetown as acting president. Fenwick became the Bishop of Boston in 1825, during a period of rapid growth of the city's Catholic population due to massive Irish immigration. At the same time, Catholics faced intense nativism and anti Catholicism, culminating in the burning of the Ursuline Convent in 1834, threats against Fenwick's life, and the formation of the Montgomery Guards. Fenwick also addressed parochial conflict, ultimately placing a Boston church under interdict. He established churches, schools, charitable institutions, and newspapers throughout the diocese, which encompassed all of New England. Among these were The Pilot newspaper and the College of the Holy Cross.
Ерте өмір
Бенедикт Джозеф Фенвик 1782 жылдың 3 қыркүйегінде Мэриленд штатының Леонардтаун қаласындағы Бивердам сарайында Джордж Фенвик II, шаруа және геодезист, мен Маргарет Фенвик (құрметті аты – Медли) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі тарапынан шыққан ата-бабалары Солтүстік-Шығыс Англиядағы Нортумберлендтен келген. Бенедикттің бес буын бұрынғы атасы Кэтберт Фенвик 1633 жылы «Кеме мен Көгершін» экспедициясымен Америкаға көшіп келді және Мэриленд британдық провинциясының алғашқы католик қоныс салушыларының бірі болды. Бенедикттің үлкен ағасы – Енох Фенвик, ол да белгілі иезуит болды, ал туысы – Эдвард Фенвик, ол доминикан және Цинциннати епископы болды. Фенвик отбасы Леонардтауннан Колумбия округінің Джорджтаун қаласына көшкен кезде, Фенвик 1793 жылы Джорджтаун колледжіне түсті және 1805 жылға дейін онда сабақ берді. Сондықтан ол ағасымен бірге 1806 жылдың 10 қазанында жаңадан қайта құрылған иезуит новиатының алғашқы алты мүшесінің қатарына кірді. Фенвикті Энтони Кольманмен бірге Нью-Йорк қаласындағы католиктерге қызмет етуге жіберді, онда олар қаладағы жалғыз католик шіркеуі – Санкт-Петр шіркеуіне жауапты болды. Джорджтаун колледжінің филиалы ретінде институтта Джорджтауннан келген төрт иезуит шәкірті жұмыс істеді, ал Фенвик президент болды. Ол 1809 жылдың қыркүйегінде Бродвейге көшіп кетер алдында қысқа мерзімге ғана қалды, ал 1810 жылдың наурыз айында «қаладан алыс жердегі» жер теліміне көшіп, 1814 жылдың сәуірінде ресми түрде таратылды. Бірнеше дәрігерлердің көмегіне қол жеткізе алмаған Пейн дін қызметкерлеріне көмек сұрады. Олар оны өмір бойы христиан дінін сынаған жазбаларынан бас тартуға көндіруге тырысты, бірақ ол оларды ашуланып үйінен қуды. Фенвик Кольманмен бірге 1809 жылдан 1815 жылға дейін Ескі Сент-Патрик соборының пасторы болды. 1815 жылы Кольман Мэрилендке қайтарылғанда, ол өкілеттігі кезінде бүкіл епархияда жүздеген адамды католицизмге өткізуге сәттілік танытты. Ол сондай-ақ Нью-Йоркке келгеннен кейін салынатын жаңа Сент-Патрик соборының жобаларын жасады. Ол Кольманның орнын басып, Грассидің орнын басып, сондай-ақ Франсис Нилдің орнын иеленді. Оның қысқа мерзімінде колледж алғашқы дипломдарын тапсырды. Джорджтаунда оның орнын Энтони Кольман, ал Қасиетті Үштікте Теодор М. ДеТеукс басты. St. Mary's Church шіркеуінің мүшелері француз дін қызметкерін пастор ретінде қабылдаудан бас тартып, архиепископ Леонард Нилдің өз пасторын басқа шіркеуге ауыстыру туралы бұйрығына қарсы шықты. Шиеленіс ұзаққа созылғандықтан, француз және ағылшын тілдерінде сөйлейтін шіркеу мүшелері бір-бірінің тілінде өткізілетін қызметтерге қатысудан бас тартты. Фенвик дауды өзі уағыз айту арқылы шешті, ол француз және ағылшын тілдерін кезекпен қолданып, уағыздарын жеткізді. 1822 жылдың мамыр айында Фенвик Джорджтаун колледжінің дін қызметкері және АҚШ-тағы иезуиттердің прокуроры ретінде Вашингтонға оралды. Иезуит миссиясының жетекшісі Фрэнсис Дзирозински Фенвикті колледждің президенті және проректоры етіп тағайындады, өйткені қазіргі президент – оның ағасы Енох – Сент-Томас сарайына кеткеннен кейін колледжге қайта оралудан бас тартты. Оның президент міндетін атқарушы қызметі бірнеше айға ғана созылды, содан кейін оны Стивен Ларигуаделл Дюбуисон алмастырды. Содан кейін Фенвик Мэриленд штатының Порт-Тобако қаласындағы Кармел тауындағы монастырьдың рухани жетекшісі болды.
Benedict Joseph Fenwick was born on September 3, 1782, at Beaverdam Manor in Leonardtown, Maryland, to George Fenwick II, a planter and surveyor, and Margaret Fenwick, née Medley. His paternal ancestors hailed from Northumberland in North East England. Benedict's great great great grandfather, Cuthbert Fenwick, emigrated to America in the 1633 expedition of the Ark and the Dove, and was one of the original Catholic settlers of the British Province of Maryland. Benedict's elder brother was Enoch Fenwick, who would also become a prominent Jesuit, and his cousin was Edward Fenwick, who would become a Dominican and Bishop of Cincinnati. When Fenwick's family moved from Leonardtown to Georgetown in the District of Columbia, Fenwick was enrolled at Georgetown College in 1793. where he taught until 1805. Therefore, he and his brother became among the first six to enter the newly restored Jesuit novitiate on October 10, 1806. Fenwick was sent with Anthony Kohlmann to minister to the Catholics of New York City, where they were put in charge of St. Peter's Church, the only Catholic church in the city. As an offshoot of Georgetown College, the institution was staffed by four Jesuit scholastics from Georgetown, with Fenwick as president. It remained there only briefly, before relocating to Broadway in September 1809; it moved again in March 1810 to a plot of land "far out in the country," with it officially disbanding in April 1814. Having been unsuccessfully treated by several physicians, Paine sought priests to heal him. They attempted to convince him to renounce a lifetime of writings denouncing Christianity, to which he angrily dismissed them from his house. Fenwick served alongside Kohlmann as pastor of Old St. Patrick's Cathedral from 1809 to 1815. When Kohlmann was recalled to Maryland in 1815, He was successful in prompting hundreds of conversions to Catholicism throughout the diocese during his tenure. He also drew up designs for the new St. Patrick's Cathedral, the construction of which would be completed after he left New York. replacing Kohlmann, succeeding Grassi at the former, and Francis Neale at the latter. The college's first degrees were conferred during his brief term. He was replaced at Georgetown by Anthony Kohlmann, and at Holy Trinity by Theodore M. DeTheux. where the lay trustees at the predominantly Irish St. Mary's Church refused to accept a French priest as their pastor, and defied the orders of Archbishop Leonard Neale to have their desired pastor move to another parish. With tensions long standing, the French and English speaking parishioners refused to attend services said in the others' language. Fenwick resolved the dispute by preaching the sermons himself, in which he would alternate between French and English. In May 1822, Fenwick returned to Washington, D. C. as the minister of Georgetown College and the procurator of the Jesuits in the United States. the Jesuit mission superior, Francis Dzierozynski, again made Fenwick acting president of the college and vice rector, as the incumbent president—his brother, Enoch—refused to return to the college after leaving for St. Thomas Manor. His term as acting president lasted for just several months before he was replaced by Stephen Lariguadelle Dubuisson. Fenwick then briefly became the spiritual director of the Mount Carmel Monastery in Port Tobacco, Maryland.
Бостонның епискобы
Фенвик 1825 жылғы 10 мамырда Папа XII Лео тарапынан Бостонның екінші епископы болып тағайындалды, ол Жан Луи Лефевр де Шеверустің орнын басты. Оған тағайындалғаны туралы папалық бұйрық 1825 жылғы шілдеде келіп жетті, содан кейін ол сегіз күндік рухани ізгіліктің үзілісіне шықты. Амброзий Марешаль архиепископы бас құлшылық етуші болып қызмет етті, ал Джон Англия және Генри Конвелл епископтары бірлесіп құлшылық етушілер болды. Епархияның шіркеулік юрисдикциясы бүкіл Жаңа Англияны қамтыса да, епископ Фенвиктің қарамағында бар болғаны екі дін қызметкері болды, олар собордан басқа, Жаңа Англиядағы үш католик шіркеуінде қызмет етті: Бостондағы Сент-Огастин шіркеуі, Мэн штатының Ньюкасл қаласындағы Сент-Патрик шіркеуі және Нью-Гэмпшир штатының Клермонт қаласындағы шағын шіркеу. Жаңа Англияда шамамен 10 000 католик тұрды. Ирландиядан қоныс аударудың маңыздылығына байланысты, 1833 жылға қарай епархиядағы католиктердің саны кемінде 30 000-ға жетті. Бұл Мэн штатындағы Пенобскот және Пасамакуодди тайпаларын аралауды қамтыды, олар протестанттық уағыздаушылардың қарқынды діни үгіліне ұшырады. 1828 жылы Фенвик олар үшін Мэн штатының Ескі қаласындағы Сент-Анн шіркеуінің құрылысын тапсырды және олардың білім беру деңгейін жақсартуға тырысты. Фенвик 1829 жылы Балтиморда өткен бірінші провинциялық кеңеске қатысты. Ол өз епархиясындағы дін қызметкерлерінің жетіспеушілігін болдырмау үшін болашақ семинаристерді білім алу үшін Мэриленд пен Канадаға жіберді және басқа епархиялардан бірнеше дін қызметкерлерін қабылдады. Нәтижесінде, 1833 жылға қарай епархиядағы дін қызметкерлерінің саны 24-ке жетті. Сол уақытта Жаңа Англияның барлық аймағында көптеген жаңа приходтар құрылды. Оңтүстік Каролинадағыдай, Фенвик Бостон епархиясындағы діндарлық сенімгерлікке қарсы болды. Епархияда католиктердің саны тез өсіп келе жатқандықтан, 1843 жылы аймақтың бір бөлігі Хартфорд епархиясын құру үшін бөлініп алынды. Сол жылы Джон Бернард Фицпатрик Фенвиктің көмекші епископы болып тағайындалды және кейіннен Бостон епископы болып оның орнын басты. Фенвиктің епископтық қызметі аяқталған кезде Бостон епархиясындағы католиктердің саны (Хартфордты бөліп алғаннан кейін) 70 000-ға жетті, сонымен қатар 37 дін қызметкері және 44 шіркеу болды. Бостондағы Қасиетті Крест соборында жерленді. Жерлеуден кейін оның денесі Қасиетті Крест соборынан пойыз станциясына, содан кейін Қасиетті Крест колледжіне жеткізіліп, колледждің зиратына жерленді. 1959 жылы ашылған Массачусетс штатының Пибоди қаласындағы епископ Фенвик атындағы орта мектеп оның құрметіне аталды. Тарихи Бенедикт Фенвик мектебі 1912 жылдан 1981 жылға дейін жұмыс істеген Бостондағы мемлекеттік мектеп болды.
Fenwick was appointed the second Bishop of Boston by Pope Leo XII on May 10, 1825, succeeding Jean Louis Lefebvre de Cheverus. The papal bull notifying him of his appointment arrived in July 1825, and he embarked on an eight day spiritual retreat. Archbishop Ambrose Maréchal served as principal consecrator, while Bishops John England and Henry Conwell were co consecrators. Though the ecclesiastical jurisdiction of the diocese encompassed all of New England, Bishop Fenwick had only two priests under his charge, who served three Catholic churches, besides the cathedral, in all of New England: Saint Augustine's Chapel in Boston, St. Patrick's Church in Newcastle, Maine, and a small church in Claremont, New Hampshire. Throughout New England, there were approximately 10,000 Catholics. Due to significant Irish immigration, the Catholic population in the diocese grew to at least 30,000 by 1833. This included visiting Penobscot and Passamaquoddy tribes in Maine, and were the subject of intensive proselytism by Protestant evangelists. Fenwick ordered the construction of St. Anne's Church in Old Town, Maine, for them in 1828, and sought to improve their schools. Fenwick attended the First Provincial Council of Baltimore convened in 1829. He addressed a shortage of priests in his diocese by sending prospective seminarians to Maryland and Canada to be educated, and by incardinating several priests from other dioceses. As a result, the number of priests in the diocese had increased to 24 by 1833. At the same time, many new parishes were founded throughout New England. As in South Carolina, Fenwick was an ardent opponent of lay trusteeism in the Diocese of Boston. With a rapidly expanding Catholic population in the diocese, a portion of the territory was removed to form the Diocese of Hartford in 1843. That year, John Bernard Fitzpatrick was appointed as Fenwick's coadjutor bishop, and would later succeed him as Bishop of Boston. By the end of Fenwick's episcopate, the number of Catholics in the Diocese of Boston (after the removal of Hartford) had increased to 70,000, in addition to 37 priests, and 44 churches. at the Cathedral of the Holy Cross in Boston. After the funeral, his body was carried from the Cathedral of the Holy Cross to the train station, from where it was taken to the College of the Holy Cross and buried in the school's cemetery. Bishop Fenwick High School in Peabody, Massachusetts, which opened in 1959, was named in his honor. The historic Benedict Fenwick School was a public school in Boston that operated from 1912 to 1981.
Білім беру мекемелері
Фенвиктің басты міндеттерінің бірі Бостонда католиктік білім беру мекемелерін құру болды. Ол Қасиетті Крест соборында жексенбілік мектеп ашты, онда Фенвик өзі балалар мен олардың ата-аналарына катехизаторлық сабақтар берді. Содан кейін күндізгі білім беретін мектеп құрылды. 1832 жылы Фенвик Бостонға Мэриленд штатының Эмитсбург қаласынан Систерз-оф-Каритетті шақырды, олар қаланың иммигрант балаларын оқыту үшін келді. 1832 жылдың 2 мамырында үш қарындас келді және Массачусетс штатында алғашқы католиктік қайырымдылық мекемесін құрды, ол жетімдер үйінен, кедей қыздарға арналған мектептен және жексенбілік мектептен тұрды. Бұл мекеме 1843 жылы Сент-Винсент жетімдер үйі ретінде тіркелді және 1949 жылға дейін жұмыс істеді. 1830 жылға қарай католиктік колледж мен семинарияны құру Фенвик үшін ең маңызды міндетке айналды. Келесі жылдың сәуір айында ол Бостон соборының жанында жер сатып алды, онда колледж ашуды жоспарлады, бірақ жоба тоқтап қалды. Ол мектепті иезуиттер басқаруын қалады, бірақ 1835 жылы олар оның шақыруын қабылдамады, ал колледж жоспары кейінге шегерілді. АҚШ-тағы жалғасып жатқан жаңғырту қозғалысының рухында Фенвик 1835 жылы Мэн штатының Арустук округінде жер сатып алды. Бұл жер Бенедикта деп аталды, онда ағаш және диқаншылық диірмендер, сондай-ақ ауыл шаруашылығы жұмыстары басталды. Сондықтан Фенвик Ворстерде (Массачусетс штаты), жергілікті дін қызметкері Джеймс Фитонға тиесілі жерде колледж құруға шешім қабылдады. Фенвик 1842 жылы Фитоннан жерді сатып алып, жаңа мектепті Бостонның алғашқы соборының құрметіне Holy Cross колледжі деп атады. Бұл мүлік кейіннен толықтырылып, жалпы ауданы жетті, ал 1843 жылы Фенвик жаңа колледжді Джорджтаун колледжінен жіберілген иезуиттер тобына тапсырды. Бұл ғимарат кейіннен Фенвик залы деп аталды.
One of Fenwick's primary tasks was the creation of Catholic educational institutions in Boston. He established a Sunday school at the Cathedral of the Holy Cross, where Fenwick himself catechized both children and their parents. This was followed by the establishment of a co educational day school. Fenwick also invited the Sisters of Charity from Emmitsburg, Maryland, to Boston to educate the immigrant children of the city in 1832. Three sisters arrived on May 2, 1832, and founded the first Catholic charitable institution in Massachusetts, which consisted of an orphanage, a school for poor girls, and a Sunday school. This institution would be incorporated in 1843 as St. Vincent's Orphan Asylum, and operated until 1949. By 1830, the establishment of a Catholic college and seminary became Fenwick's highest priority. In April of the following year, he purchased land adjacent to the Boston cathedral, where he planned to open a college, but the project stalled. He desired to have the school run by the Jesuits, but in 1835, they declined his invitation, and his plan for a college was placed on hold. In the spirit of the ongoing Restoration Movement in the United States, Fenwick purchased in Aroostook County, Maine, in 1835. The compound became known as Benedicta, and on it, lumber and grist mills as well as agriculture were begun. Therefore, Fenwick instead decided to establish a college in Worcester, Massachusetts, on of land owned by the local priest, James Fitton. Fenwick purchased the land from Fitton in 1842, and named the new school the College of the Holy Cross, in honor of the original Boston cathedral. This property was then supplemented, bringing its total to , and in 1843, Fenwick entrusted the new college to a party of Jesuits sent from Georgetown College. which would later become known as Fenwick Hall.
Католиктік БАҚ
Фенвик епархияда бірнеше католик газеттерін құрды. Біріншісі – 1829 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласында құрылған және бес жыл бойы жарық көрген «Католик баспасөзі». Екіншісі – 1830 жылы жастарға арналған «The Expostulator» газеті, ол тек екі жыл ғана шықты. Фенвиктің ең ұзақ сақталған газеті – 1829 жылы Бостонда құрылған «The Jesuit» немесе «Catholic Sentinel» болды. Кейіннен ол «The Pilot» деп аталды, және бүгінде АҚШ-тағы ең көне католик газеті болып табылады. Ол сонымен қатар 1822 жылы Нью-Йорктің бас викариі Джон Пауэр жариялаған «Католик миряндарының анықтамалығын» редакциялауға көмектесті. Фенвик Бостон епархиясының құрылуынан бастап 1829 жылға дейінгі тарихын «Бостон епархиясының болашақ шіркеу тарихына арналған естеліктер» деп атап, жазды, бірақ ол өмірінде жарияланбады. Ол сонымен қатар епархия үшін көптеген католик тарихи кітаптарын қайта басып шығаруды ұйымдастырды. Жағдайлардың нашарлығына байланысты, Фенвик Шарльстаунда (қазіргі Шығыс Сомервиллде) монахиняларға жаңа мүлік сатып алды. Бұл сатып алу 1826 жылдың 17 шілдесінде жасалды.
Fenwick established several Catholic newspapers in the diocese. The first was The Catholic Press, which was founded in 1829 in Hartford, Connecticut, and survived for five years. Another was The Expostulator, which was established in 1830, and was written for young people; this publication survived for only two years. Fenwick's most enduring newspaper was The Jesuit, or Catholic Sentinel, which was founded in Boston in 1829. It later became known as The Pilot, which is today the oldest extant Catholic newspaper in the United States. He also assisted in editing the Catholic Laity's Directory, which was produced by John Power, the vicar general of New York, in 1822. Fenwick wrote a history of the Diocese of Boston from its founding to 1829, titled "Memoirs to Serve for the Future Ecclesiastical History of the Diocess of Boston," but this was never published during his lifetime. He also directed many historical Catholic books to be reprinted for the diocese. As their facilities were inadequate, Fenwick purchased a new property for the nuns in Charlestown, today located in East Somerville. The purchase was made on July 17, 1826,
Осы кезде Ұлы Бостонда нативизм мен католиктерге қарсылық кеңінен таралған еді. Жоғары топтағы протестанттар өз қыздарын католик академиясына жіберуге дайын болғанмен, төмен топтағы протестанттар, әсіресе конгрегациялистер, мектепке сенімсіздікпен қарады. Осы шиеленістер Урсулиндер монастырының бүлігіне әкелді. 1834 жылдың 10 тамызында ауданда монастырьға қатысты ультиматум жариялаған плакаттар ілінді: егер монастырь Шарльстаун қалалық әкімдерінің тексеруінен өтпесе, ол «Бостон жүк тасушылары» тарапынан «бұзылады». Келесі күні монастырьды тексеру үшін билік өкілдері жіберілді. Олар кеткен соң, бет-перделі немесе беттері боялған 2000-ға жуық адамнан тұратын көтерілісшілер тобы монастырьды қоршап алды. Олар терезелерді кірпішпен лақтырып, ішіндегі құнды заттарды ұрлап, содан кейін өрт қойды; монахинялар қашқан. Көтерілісшілердің көзқарасын көбінесе бөліскен өрт сөндірушілер келді, бірақ өртті сөндіруге тырыспады. Монастырьға жақын жердегі зиратқа да шабуыл жасалды. Келесі сот процесінде қылмыскерлердің барлығы дерлік ақталды. Массачусетс штатының заң шығарушы органы монастырьдың қирауына байланысты өтемақы төлеуден бас тартты. Шиеленіс күшейе берді, кейбіреулер діни соғыс басталады деп қорқытты. 1835 жылы епископ Фенвиктің мүсініне оқ атылып, оның өміріне қауіп төндірілді. 1837 жылғы Брод-стрит бүлігі кезінде кең таралған зорлық-зомбылық пен қиратулар болды, ал ирландтық католиктер Монтгомери гвардиясы ретінде қаруға көтерілді. 1838 жылы Вермонт штатының Берлингтон қаласында тағы бір католик шіркеуі өртенді.
Nativism and anti Catholicism were rampant in Greater Boston at this time. While upper class Protestants were willing to send their daughters to the Catholic academy, lower class Protestants, particularly Congregationalists, were distrustful of the school. These tensions led to the Ursuline Convent riots. On August 10, 1834, posters were displayed in the neighborhood that declared an ultimatum: unless the convent were investigated by the board of selectmen of Charlestown, it would be "demolished" by the "Truckmen of Boston." The following day, authorities were sent to inspect the convent. As they left, a mob of 2,000, wearing masks or painted faces, encircled the convent. They threw bricks through the windows, stole precious objects from the interior, and then lit it ablaze; the nuns fled. The fire department, which largely shared the attitudes of the rioters, arrived but did not attempt to extinguish the fire. The convent's adjacent graveyard was attacked as well. All but one of the perpetrators were acquitted in a subsequent jury trial. The Massachusetts legislature refused to redress the destruction of the convent. Tensions steadily grew until some feared the outbreak of a religious war. An effigy of Bishop Fenwick was shot with guns in 1835, and threats were made on his life. Widespread violence and destruction occurred during the Broad Street Riot of 1837, and Irish Catholics took up arms as the Montgomery Guards. Another burning of a Catholic church occurred in 1838 in Burlington, Vermont.
Сент-Мария шіркеуіндегі дау
Фенвиктің епископтығы қауым мүшелері арасындағы, әрбір шіркеуді басқару үшін күресте, сондай-ақ қауым мүшелері мен епископ арасындағы көптеген жанжалдарды қамтыды. Осы даулардың кейбіреуі зорлық-зомбылыққа ұласып, католик шіркеуін тастап, жаңа шіркеулер құру туралы шақыруларға әкелді. Мұндай жанжалдың бірі 1840 жылы Бостонның Солтүстік аймағындағы Сент-Мэри шіркеуінде туындады. Сол жылы Патрик О’Бирн мен Томас О’Флаэрти негізінен ирландтық қауымның пасторлары болып тағайындалды. Қауым тез арада екі лагерьге бөлінді: шіркеутің күшті басқаруын жақтаған О’Флаэртиді немесе епископтық басқаруды қолдаған О’Бирнді. О’Флаэртидің тыйым салу қозғалысын қолдауы және 1800 жылғы Одақ актілеріне (Ирландия мен Ұлыбританияны біріктірген) қарсылығы жағдайды одан әрі шиеленістірді. 1842 жылға қарай қауымның бөлінуі соншалықты күшті болды, Фенвик зорлық-зомбылықтың басталуынан қаушады. Сондықтан ол шіркеуге жеке барып, шіркеу басшыларының бұйрықтарына бағынбағандарды қауымнан шығарып тастаумен, жаппай наразылық акцияларын тыйым салумен және екі пасторды жұрт алдында кешірісуге міндеттеу арқылы бейбітшілікті қалпына келтіруге тырысты. Ақырында, Фенвик О’Бирннің өтініші бойынша О’Бирнді Род-Айленд штатындағы Провиденске ауыстырды. Бірақ бұл әрекеттердің ешқайсысы жағдайды жақсартпады, ал 1842 жылдың 20 ақпанында О’Бирннің жақтастары О’Флаэрти басқарған кешкі құлшылық кезінде тәртіпсіздік тудырды. Көтерілісшілер тұтқындалып, сотқа тартылды, ал Фенвик шіркеуді екі аптаға жапты. Содан кейін ол О’Флаэртиді Массачусетс штатындағы Салемге ауыстырды және О’Бирнді Провиденстен қайтарды. О’Флаэртидің жақтастары оның қайта оралуын талап етіп, оны аралап тұру үшін жүйелі түрде пойызбен сапарлар ұйымдастырды, бірақ Сент-Мэри шіркеуіндегі дау осымен аяқталды.
Fenwick's episcopate involved numerous conflicts both among parishioners over control of their respective churches, and between parishioners and the bishop. Some of these disputes turned violent, and involved calls for leaving the Catholic Church to create new churches. One such dispute arose at St. Mary's Church in the North End of Boston in 1840. That year, Patrick O'Beirne and Thomas J. O'Flaherty were appointed co pastors of the predominantly Irish church. The parish quickly became polarized, with parishioners supporting either O'Flaherty, who advocated strong lay control of the church, or O'Beirne, who advocated episcopal control. Divisions were further deepened by O'Flaherty's support of the temperance movement and opposition to the Acts of Union 1800, which united Ireland and Great Britain. By 1842, the congregation was so divided that Fenwick worried violence might erupt. Therefore, he attempted to restore peace by personally visiting the church, threatening excommunication for disobedience of church authorities, banning mass protests, and ordering the two pastors to publicly reconcile. Eventually, Fenwick transferred O'Beirne to Providence, Rhode Island, at O'Beirne's request. None of these efforts was effective in restoring tranquility, and on February 20, 1842, O'Beirne's supporters began a riot during a vespers service over which O'Flaherty presided. The perpetrators were arrested and prosecuted, and Fenwick placed the parish under interdict for two weeks. He then transferred O'Flaherty to Salem, Massachusetts, and removed O'Beirne from Providence. Though O'Flaherty's supporters demanded his return, and organized regular train rides to visit him, the dispute at St. Mary's came to an end.