Кіріспе

Av Harachamim немесе Abh Haraḥamim (אב הרחמים "Мейірімді Әке" немесе "Мейірімді Ата") – бірінші крест жорығы кезінде Рейн өзені маңындағы Ашкеназ қауымдастары христиан крестшілер тарапынан қиратылғаннан кейін, он бірінші ғасырдың соңында немесе он екінші ғасырдың басында жазылған еврейлік еске алу дұғасы. 1290 жылы дұға кітаптарында алғаш рет пайда болған бұл дұға Еуропалық Нұсах Сефарад және Нұсах Ашкеназ дәстүрлеріндегі барлық православие сидурларында басылады және апталық Шаббат құлшылығының бөлігі ретінде немесе кейбір қауымдастарда Шабуот және Тиша Б'Ав алдындағы Шаббат күні оқылады. Яһуди мерекелеріндегі Йизкор құлшылығы барлық еврей шейіттерінің жаны үшін дұға ететін Av Harachamim дұғасымен аяқталады.

Мәтін

МЕЙІРІМДІ ӘКЕ, БИІКТЕ ТҰРАТЫН,
Ав харахим шхоейн м'ромим,
Өзінің зор мейірімімен, ол құштарлықпен қарастырады.
Б'рахамав ха ацумим ху ифкод б'рахамим.
Адалдар, тура жолдағылар, мінсіздер, қасиетті қауымдар, өздерінің жанын Құдайдың қасиеттілігі үшін құрбан еткендер.
Хахасидим в'ха йшарим в'ха т'мимим, к'хилот хақодеш шемасарру нафшам ал-қдушах хаШейм.
Өмірде сүйікті, құрметті болғандар, тіпті өлімде де ажыраспағандар. Бүркіттен жылдам, арыстаннан күшті болғандар, Жаратқан Иесінің қалауын орындауға, Жаратушысының тілегіне ұмтылғандар.
Хане'ехавим в'хан'имим б'хаяйхем, увмотам ло нифраду. Миншарим қалу умейрайот гаверу лаасот р'тзон конам в'хеифетц тзурам.
Құдай бізді оларды жақсылықпен еске алсын, барлық әулиелермен бірге. Ол біздің құлдарының төгілген қанын өшіккенін көруімізді нәсіп етсін.
Йизк'рейм Элохейну л'това им ш'ар ц'дикей олам в'йиқом л'эйнейну ниқмат дам а'вадав хашафух.
Мұсаның Тауратында жазылғандай: «Эй, ұлттар, Оның халқы үшін ән салыңдар, өйткені Ол өз құлдарының қанын өшіккенін көреді, жауларынан кек алады және жерін, халқын жақсылыққа бөлейді».
Какатув б'торат Моше иш хаЭлохим: Харнину гойим амо ки дам а'вадав иком в'накам яшив л'тцарав в'хипер адмато амо.
Пайғамбарларымыз арқылы да былай делінген: «Мен олардың қанын кешірсем де, оларды ешқашан кешірмеймін, себебі Раббы Ционда тұрады».
В'ал й'дэй а'вадэйха хаН'виим катув л'имор: В'никейти дамам ло никейти в'Адонай шхоейн б'Тцион.
Қасиетті кітаптарда былай делінген: «Неге ұлттар: «Олардың Құдайы қайда?» дейді? Біздің халқымыздың көз алдында, Сенің құлдарыңның төгілген қанын қалай өшіккеніңді көруімізді нәсіп ет».
Увхитвей хақодеш нэ'эмар: Лама йом'ру хагойим айе элохейхем йивада багойим л'эйнейну ниқмат дам а'вадэйха хашафух.
Сондай-ақ: «Қан іздеуші оларды есіне алады, жазықсыздардың айқай-шуын ешқашан ұмытпайды».
В'омейр: Ки дорейш дамим отам захар ло шахах тца'акат анавим.
Және: «Ол ұлттардың арасында сот жүргізеді, мәйіттерге толы, жер бетіне басын иеді. Ол жол бойындағы ағыннан ішеді, содан кейін ғана басын көтереді».
В'омейр: Ядин багойим малей г'виёт махац рош ал эрец раба. Минахал бадерек йиште ал кейн ярим рош.