Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зоэ Виктория Талон (1785 жылғы 5 тамыз – 1852 жылғы 19 наурыз), Кейла графинясі атағымен танымал, Франция королі Людовик XVIII-нің жақын досы, сенімді адамы және ресми сүйіктісі болған.
Zoé Victoire Talon (5 August 1785 – 19 March 1852), styled comtesse du Cayla, was an intimate friend and confidante of Louis XVIII of France, and was his maîtresse en titre.
Ерте өмір
Ол Ле-Булле-Тьерриде дүниеге келді. Ол корольдік адвокат Антуан Омер Талонның (1760–1811) қызы еді және Мадам Кампан жеке білім беріп, оны тәрбиеледі, Ламартин оның мектебін әйелдер дипломатиясы академиясы деп атады.
She was born at Le Boullay Thierry. She was the daughter of a royal avocat, Antoine Omer Talon (1760–1811), and was privately educated and groomed by Madame Campan, whose school Lamartine called an academy of feminine diplomacy.
Патшамен қарым-қатынасы
1802 жылы ол граф Баши дю Кайлаға (1851 жылы қайтыс болды) тұрмысқа шықты, олар екі бала – Уголин мен Уголинге ие болды. Ұзақ соттасулардан кейін ажырасқан соң, ол Людовик XVIII-нің назарына ілікті және күйеуінен қорғау үшін оған тікелей жүгінді. Дегенмен, ол Францияның титул иесі болған Прованс графесінің үйіндегі қызметші әйел – қайын анасының сенімін сақтап қалды. Бурбондардың қайта орналасқан сарайында мэм де Кайла виконт Состен де Ла Рошфуконың қорғауында болды және шамамен 1817 жылдан бастап, бастапқыда өте сыпайы түрде, ультралардың қарт және сезімтал Людовик XVIII-ге ықпал етуге мүмкіндік беретін басты арнаға айналды. Король мэм де Кайлаға көп сыйлықтар берді, бірақ оның сүйіктісі болған жоқ. 1821 жылы король Париждің солтүстігіндегі Сен-Оуэн шатосын сәулетші Жак Мари Хувеге бұзып, қайта тұрғызды; алғашқы тастар 1821 жылдың 2 мамырында король мен графессаның қатысуымен салынды. Ескі шатода Людовик XVI-ның інісі Франция тағына қайта оралған құжаттарға қол қойылған. Ол Луи XVIII-нің жеке қаражатынан безендіріліп, жиһазбен жабдықталды, Maison du Roi-дің ресми бюджетінде көрсетілмеді және 1822 жылдың соңында аяқталды. Осы жылы 29 қазан күні мэм де Кайла шатоны сәулетшіден ресми түрде "сатып алды". Корольдің үйге қоныс тойына сыйлық ретінде жаңа шатоның суреттері салынған Севр фарфорынан жасалған десерт жиынтығы табыс етілді. Ол сондай-ақ, кеңсе іздеушілердің жұмыс табуына көмектесетін арна болды. 1824 жылы оның жоғарғы қамқоршысы қайтыс болғаннан кейін ол ауыл шаруашылығына бет бұрып, оның құрметіне аталған қойдың жаңа тұқымын өсірді. Бұл тұқым Мысыр вице-патшасы Мұхаммед Әли оған сыйлаған ұзын жүнді нубиялық қошқардан шыққан. Ол 1826 жылы Гобелендерге қосылғанға дейін Савоннерия кілем фабрикасын қолдады.
In 1802 she married the comte Baschi du Cayla (died 1851), with whom she had two children, Ugolin and Ugoline before being separated after prolonged litigation, which brought her to the attention of Louis XVIII, to whom she personally appealed for protection from her husband. She managed to retain the confidence, however, of her mother in law, a lady in waiting in the household of the comtesse de Provence, who now became titular queen of France. At the court of the restored Bourbons, Mme de Cayla was also the protégée of the vicomte Sosthène de La Rochefoucauld and from about 1817, at first very discreetly, became the major avenue through which the Ultras were able to influence the aged and emotionally needy Louis XVIII, who lavished favours upon Mme de Cayla, though she was unlikely ever to have been his mistress. In 1821 the king had the Château de Saint Ouen, north of Paris, razed and rebuilt by the architect Jacques Marie Huvé; the first stones were laid 2 May 1821, in the presence of the king and the comtesse. The old château had been the site of the signing of papers that restored the brother of Louis XVI to the throne of France. It was decorated and furnished out of Louis XVIII's pocket, without a trace in the official budget of the Maison du Roi, and completed by the end of 1822, when Mme de Cayla officially "purchased" it from the architect, 29 October 1822. The King's house warming gift was a dessert service of Sèvres porcelain painted with views of the new château. She was also the avenue through which office seekers could find places. After the death of her royal patron in 1824 she turned her attention to agriculture, raising a new breed of sheep named in her honour, from a long haired Nubian ram that had been presented to her by Muhammad Ali, viceroy of Egypt. She supported the pile carpet manufactory of Savonnerie in its last independent days before it was absorbed by the Gobelins in 1826.
Өлім
Ол 1852 жылы Сент-Уэндегі шатосында қайтыс болды.
She died in 1852 at her château of Saint Ouen.
Мұра
Бағбандар арасында оның есімі 'Контесса дю Кайла' розасымен мәңгіленген, бірақ бұл оның заманындағы роза емес, оның орнына Пьер Гийоттың 1902 жылы өсірген қытай розасы.
Among gardeners, her name is commemorated in the Rose 'Comtesse du Cayla', not in fact a rose of her period, but instead a China rose raised by Pierre Guillot in 1902.