Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1985 жылы қарашада Солтүстік Ирландияда құрылған юнионисттік ұйымдар желісіне «Ольстер клубтары» деген атау берілген. Портадаундағы алдыңғы ұйымнан туындаған Ольстер клубтары Солтүстік Ирландияда қысқа мерзімге кең қолдауға ие болды және Ұлыбритания мен Ирландия үкіметтері арасындағы жақымдастыруға қарсылықты үйлестіруге тырысты. Ұйымның ұраны: «Ең жақсыға үміттен, ең нашарға дайындал».
The Ulster Clubs was the name given to a network of Unionist organisations founded in Northern Ireland in November 1985. Emerging from an earlier group based in Portadown, the Ulster Clubs briefly mobilised wide support across Northern Ireland and sought to coordinate opposition to the development of closer relations between the governments of the United Kingdom and Ireland. The group's motto was "hope for the best and prepare for the worst".
Шығу тегі
Бұл қозғалыстың бастауы 1985 жылдың ортасында Армаг округінің Портадаун қаласында құрылған Портадаун іс-қимыл комитетінде болды. Бұл комитет қаланың ұлтшыл аймақтарынан тысқары жерге дәстүрлі 12 шілде күнгі "Оранжевый орден" шерулерін бағытту жоспарларына қарсылық көрсету үшін құрылған еді. 12 шілдеден кейін көп ұзамай бұл топ Біріккен Ольстер лоялистік фронты (UULF) деп аталған, кең ауқымды қозғалысқа қайта құрылды. UULF-ке әскери-саяси Ольстер қорғаныс қауымдастығы (UDA) қолдау көрсетті, Оңтүстік Белфаст бригадасының бастығы және UDA басшысының орынбасары Джон Макмайкл осы топтың үйлестіру комитетіне тағайындалды. Райт Ольстер клубтары Солтүстік Ирландияны басқару мүмкін емес ететін, кең ауқымды азаматтық мойынсұнбау науқанын ұйымдастыра алады деп үміттенеді және Юнионист депутаттарының жаппай отставкаға кесуі және 1986 жылғы 3 наурызда өткен акция күні сияқты бастамаларды қолдады, онда жаппай наразылық шерулері мен ереуілдер ұйымдастырылды. Ольстер клубтарының жеке мүшелері 1986 жылғы 7 тамызда Питер Робинсонның Оңтүстік Ирландияны "басқындықпен" басып алу әрекетіне қатысты, ол қолдаушылар тобын Монеган округіндегі Клонтибрет қаласына жетектеді. Лисберннің Эндрю Паркі қозғалыстың орынбасары болды, Алан Райт ауруханаға түскен кезде қозғалыстың басшылығын өз қолына алды және ол отставкаға кеткеннен кейін басшы болды. Кейін Эндрю Парк Прогрессивті Юнионисттік партияның орынбасары болды.
The movement had its origins in the Portadown Action Committee, a group established in the County Armagh town during the middle of 1985 to oppose plans to reroute the traditional 12 July Orange Order parades away from nationalist areas of the town. This group was reconstituted as a wider umbrella movement, the United Ulster Loyalist Front (UULF) not long after the Twelfth. The UULF was given the support of the paramilitary Ulster Defence Association (UDA) with South Belfast Brigade chief and UDA deputy leader John McMichael being appointed to the group's coordinating committee. Wright hoped that the Ulster Clubs could organise a widespread campaign of civil disobedience that would make Northern Ireland ungovernable and endorsed such initiatives as the mass resignation of Unionist MPs and a Day of Action held on 3 March 1986, which featured mass protest marches and strike action. Individual members of the Ulster Clubs also became involved in Peter Robinson's ill fated attempt to launch an "invasion" of southern Ireland on 7 August 1986, when he led a group of supporters into Clontibret in County Monaghan. Andrew Park of Lisburn was deputy leader and took up the reins of the movement when Alan Wright was hospitalised and took over as leader when he resigned. Andrew Park later became deputy leader of the Progressive Unionist Party.
Қарулы күштермен байланысы
Джон Макмайкл осы жаңалыққа қуанды және жаңа қозғалысты қолдауға шақырды, себебі көптеген адалдар күдіктенгендей, келісімге соққаннан кейін кең ауқымды қақтығыс болса, онда әдетте жарымәскери топтарға қосылмайтын адамдарды Ольстер клубтары арқылы жұмылдыруға болады. Оранж орденінің жетекшісі Джоэл Паттон, кейін Драмкри қақтығысы кезінде танымал болды, ол құруға көмектескен Ольстер клубтары, Англо-ирланд келісімі нәтижесінде одақтас қоғамға қарсы қойылған деп санайтын Корольдік Ольстер полициясының (RUC) орнын тиімді түрде баса алады деп ойлады. Райт Паттонның пікірін қолдады және тіпті Англо-ирланд келісімін жою үшін RUC және британдық армиямен күресуге дайын екенін айтты. Клубтар сондай-ақ 1986 жылдың соңында «Ольстер қарсыласы» құрылымына қатысты, ол Иан Пейслинің «Үшінші күш» тобының элементтерімен бірікті. 1986 жылдың қарашасында Алан Райт «Ольстер қарсыласы» митингінде Ольстер залында сөз сөйледі, бірақ Ольстер клубтарының көптеген мүшелері оған Пейслимен тығыз одақтаспауға кеңес берді, себебі бұрын Демократиялық юнионисттік партияның басшысы лоялист жарымәскерилерімен жұмыс істеп, бірақ саяси тиімділік үшін олардан алшақтаған. Эндрю Парктің басшылығымен бұл қарым-қатынас түбірінен өзгерді, ULMC (Ulster Loyalist Military Command) құрылды, онда Ольстер клубтары маңызды рөл атқарды.
John McMichael was enthusiastic about this development and urged support for the new movement, reasoning that if, as many loyalists suspected, a widespread confrontation was going to follow the agreement, then people who would not normally have joined paramilitary groups could be mobilised through the Ulster Clubs. Orange Order leader Joel Patton, who later came to prominence during the Drumcree conflict, felt that the Ulster Clubs, which he helped to establish, could effectively take the place of the Royal Ulster Constabulary (RUC), a group he felt had been pitted against the unionist community as a result of the Anglo Irish Agreement. Wright echoed Patton's sentiments and even hinted that he would be prepared to fight the RUC and the British Army to destroy the Anglo Irish Agreement. The clubs also played a role in the formation of Ulster Resistance in late 1986, fusing with elements of the "Third Force" grouping promoted by Ian Paisley. In November 1986, Alan Wright spoke at the Ulster Hall rally that launched Ulster Resistance, although there were many within the Ulster Clubs who advised him against closely allying himself with Paisley, given that in the past the Democratic Unionist Party leader had worked with loyalist paramilitaries only to distance himself from them when it became politically expedient. Under Andrew Park's leadership this relationship radically changed with the forming of the ULMC (Ulster Loyalist Military Command) in which the Ulster Clubs played an integral part.
Ольстерлік ұлтшылдық
Ольстер клубтары да олар адалдық көрсететін мемлекет үкіметінің Англо-Ирландия келісімін "сату" ретінде қараған көптеген адамдардың көзқарасынан, одақтық саясатқа балама ретінде Ольстер ұлтшылдығының идеяларына ықпал етті. Хью Росс Ольстер клубтары ішінде өзінің Ольстер тәуелсіздік қозғалысын құрып, дамытты, ал Ольстердің өзін-өзі анықтау қозғалысы да осы клубтардың ішінде пайда болды. Ольстер клубтарының қазынашысы Колин Абернети, Ольстер ұлтшылдығымен байланысы бар, 1988 жылдың 9 қыркүйегінде жұмысына бара жатқанда Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы тарапынан өлтірілді. Абернети Эндрю Парктің жақын досы болды, ол оның өлімінен кейін көп ұзамай лидер болды. Ольстер клубтары болашақ Ольстер одағы партиясының лидері Дэвид Тримбл жазған, Британ Достастығында "Ольстер доминионын" құруды ұсынатын құжатты жариялады. Бұл топ қазіргі таңда жоқ.
The Ulster Clubs also became influenced by the ideas of Ulster nationalism as an alternative to unionism, given that many saw the Anglo Irish Agreement as a 'sell out' by the Government of the state to which they claimed loyalty. Hugh Ross was a member of and developed his Ulster Independence Movement from within the Ulster Clubs, whilst the Ulster Movement for Self Determination also emerged from within the clubs. The Treasurer of the Ulster Clubs, Colin Abernethy, who was connected to Ulster nationalism, was killed by the Provisional Irish Republican Army while travelling to work on 9 September 1988. Abernethy was a close friend of Andrew Park who became leader shortly after his murder. The Ulster Clubs also published a document advocating the establishment of a "Dominion of Ulster" within the British Commonwealth penned by future Ulster Unionist Party leader David Trimble. The group no longer exists.