Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колентина – Бухарест қаласының 2-ші сектордағы аудан. Ол қаланың солтүстік-шығысында орналасқан және жақын жердегі Колентина өзенінің құрметіне аталған.
Neighborhood in Bucharest, Romania
Colentina is a neighborhood in Bucharest's Sector 2. It is located on the north east of the city and is named after the nearby Colentina River.
Атауы
Жергілікті халық этимологиясы бойынша, атау "colea n tină" ("сонда, лайда") деген сөзден шыққан, бұл жауапты spătar Матей Басарабқа оның Осман әскерін қайда жеңгенін сұрағанда берген еді.
A local folk etymology says that the name is derived from "colea n tină" (there, in the mud), this being the answer given by a spătar to Matei Basarab, who asked the former where he had defeated the Ottoman army.
Ерте тарих
XVIII ғасырдың екінші жартысына дейін қазіргі Колентина аумағы орманды болған, бұл Столник Константин Кантакузинонің картасында да көрсетілген. Алайда, археологтар Колентинада 6-7 ғасырларға жататын шағын елді мекендердің іздерін тапты; мұндай елді мекендердің бірінен 539 жылға салынған Юстиниан дәуіріндегі Византия қола монетасы табылды.
Until the second half of the 18th century, the area of today's Colentina was forested, as it was on the map of Stolnic Constantin Cantacuzino. Nevertheless, archeologists found traces of small settlements in Colentina, dated from the 6th 7th century; in one of such settlements, archeologists found a Justinian era Byzantine bronze coin dated 539.
Монастырь иелігі
Плумбуита монастырының жанында орналасқан Колентина ауылы алғаш рет 1780 жылғы Х. С. Шютц картасында және 1788 жылғы И. Ф. Шмидт картасында тіркелген. 1791 жылғы австриялық картада ауыл Фудени, Афумаци, Штефенешти және Пипераға қарайтын жолдардың тоғысында орналасқандығы көрсетілген, сондай-ақ Бухарестке бағытталған басты жол да сол жерден өтеді. 19 ғасырдың басында жерді жалға алғандардың арасында Пахарник Андроначе Теохари болды, оның есімі Солтүстік Колентинадағы Андроначе иелігіне берілді, бұл атау бүгінге дейін қолданылып келеді. Осы орында 1830 жылы алғашқы ұлттық жасақтың тулары қасиетті саналды, ал 1834 жылы Ұлттық армияның алғашқы әскерлері адалдық серт берді. Одан кейін ұзақ жылдар бойы сол алаң әскери жаттығулар үшін пайдаланылды. 1890 жылдары Колентина ауылында 254, Плумбуита ауылында 288 және Фундени ауылында 279 адам тұрды. 1899 жылғы румыниялық халық санағы коммун аймағында тағы үш ауыл құрылғандығын көрсетті: Андроначе және Болду, бұрынғы Плумбуита иелігінің солтүстік бөлігінде, ал Тей ауылы Гика сарайының маңында пайда болды. Коммунада барлығы 1048 адам тұрды, оның ішінде 46 шетел азаматы, олардың көп бөлігі Трансильваниядан келген босқындар еді. Бухарестің тарихы. Ежелгі заманнан бүгінгі күнге дейін, Бухарест, 1966.
The village of Colentina located near the Plumbuita Monastery was first mentioned on the map of H. C. Schütz of 1780 and on I. F. Schmidt's 1788 map. An Austrian map of 1791 shows the village as being located at the crossroad of the routes leading to Fundeni, Afumați, Ștefănești, and Pipera, with the high road bound for Bucharest. In the early 19th century, among the renters was the Paharnic Andronache Teohari, whose name was given to the Andronache estate in Northern Colentina, the name being still in use today. The same place was used for the consecration of the flags of the first national militia in 1830 and the place where the first soldiers of the National Army took their oath of allegiance in 1834. After this, for a long time, the same field was used for military exercises. In the 1890s, the village of Colentina had a population of 254, the village of Plumbuita 288 and the village of Fundeni 279. The 1899 Romanian Census shows that three more villages were created in the commune: Andronache and Boldu, on the northern part of the former Plumbuita estate, while the Tei village was created around the Ghica Palace, the commune having a population of 1048, of which 46 foreign citizens, most of which Transylvanian refugees. Istoria Bucureștilor. Din cele mai vechi timpuri pînă în zilele noastre, Bucharest, 1966