Кіріспе

ежелгі қала

Сатурния (saˈturnja) – Италияның солтүстік-орталық бөлігіндегі Тоскана аймағында ежелгі заманнан бері қоныстанған шипалы қала. Бұл Гроссето провинциясындағы Манчано коммунасының бір бөлігі. Шипажайымен әйгілі, халқы 280 адамды құрайды. Аты рим құдайы Сатурннан (немесе Сатурннан) алынған. Аңыз бойынша, ол адамдардың үздірімсіз соғыстарынан шаршап, жерге нөсер жаңбыр жіберіп, адамзатты тыныштандыратын, күкіртті, сиқырлы бұлақ жасады. Дионисий Галикарнасский Сатурнияны пеласкилер, содан кейін этрусқтар алғашқы қоныстанған қалалардың бірі деп атап көрсетеді. Римдік колония б.з.д. 183 жылы келді, бірақ ол префектура болғандықтан басқа, оның көп мәліметі белгілі емес. Римдік қақпалары бар көпбұрышты қабырғалардың қалдықтары әлі де сақталған. Қала ішінде римдік қалдықтары, ал сыртында қабірлердің іздері табылды. Бұл қабірлер бастапқыда қазір жоғалып кеткен tumuliмен жабылған, сондықтан «Этрурияның қалалары мен зираттары» авторы Джордж Деннис оларды мегалиттік қалдықтар деп жаңылыстырды. 1300 жылы Сатурния заңнан тыс адамдардың панасы болды және Сиеналықтармен қиратылды. Бірнеше ғасыр бойы ұмытылған Сатурния 19 ғасырдың соңында бұлақ маңындағы жер кептіріліп, шипажай салынғанда қайта ашылды. Көптеген адамдар осы суға емделу үшін бүгінге дейін келіп шомылады.

Санта-Мария-Магдалена шіркеуі

Санта-Мария-Магдалена шіркеуі – Сатурния қаласының басты шіркеуі. Шіркеуге қатысты ең алғашқы тарихи жазбалар 1188 жылға дейін жетеді, алайда қазіргі ғимарат 1933 жылы қайта жаңартылған. Шіркеуде 15 ғасырдың соңында Бенвенуто ди Джованни салған әйгілі «Мадонна мен бала» фрескасы сақталған.