Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
бұрынғы парламент сайлау округі
the former parliamentary constituency
Инс-ин-Мейкерфилд немесе Инс – Ұлы Манчестердегі Уиган қалалық округіндегі қала. 2011 жылғы халық санауы бойынша Инс бөлімінің халқы 13 486 адамды құрады, бірақ Инстің оңтүстік бөлігі Абрам бөлімінде де тіркелген (осы бөлімде Уоррингтон жолының солтүстігінде). Осы аумақты ескергенде, 2011 жылғы жалпы саны 15 664 адамды құрайды. Ланкашир тарихи округінің шекарасында орналасқан Инс, Уиган қаласына іргелес жатыр және теміржолмен екі бөлек аймаққа – Жоғарғы Инс және Төменгі Инс-ке бөлінген тұрғын үй маңы. 1894 жылдан бастап Инс Ланкашир әкімшілік округінің қалалық округі болды, ал 1974 жылы Уиганның Метрополитендік округінің құрамына кірді.
Ince in Makerfield or Ince is a town in the Metropolitan Borough of Wigan, in Greater Manchester, England. The population of the Ince ward at the 2011 census was 13,486, but a southern part of Ince was also listed under the Abram ward (north of Warrington Road in this ward). Adding on this area brings the total in 2011 to 15,664. Within the boundaries of the historic county of Lancashire, Ince is contiguous to Wigan and is a residential suburb divided by a railway line into two separate areas, Higher Ince and Lower Ince. From 1894 Ince was an urban district of the administrative county of Lancashire and in 1974 became part of the Metropolitan Borough of Wigan.
Топонимика
Ince есімі Cumbric тегінен шыққан болуы мүмкін және «арал» немесе, осы жағдайда, «құрғақ жер» (Уэльс тілінде ynys) мағынасын беретін ïnïs сөзінен туындаған.
The name Ince may be of Cumbric origin and derived from ïnïs, meaning 'island' or, as is likely in this case, 'dry land' (Welsh ynys).
Тарих
Инс және Инс отбасының иелігі туралы ең алғашқы жазба 1202 жылға дейін барады, сол кезде ол Ньютон-ле-Уиллоустағы Макерфилд барониясының билігінде болған. Инс ауылында төрт зал болған. Инс иелігі мен Уоррингтон жолындағы бастапқы зал екеуі де Аспулл иелігіне ие болған және Хиндли отбасымен жақын байланыста болған бір текті отбасыға тиесілі болған. Генрих IV патшаның тұсында олардың әулеті Джерард отбасымен неке арқылы алмастырылды, олар Инс Джерардтары деген атты қабылдады, ал иелік бірнеше ғасыр бойы олардың қолында болды, содан кейін Уильям Джерард оны 1796 мен 1825 жылдар аралығында Балкарс графына сатты. Ол ағаштан салынған. Джерард отбасының бір тармағы шамамен 1600 жылдан бастап Нью-Холлде тұрды, бірақ Экстоннан келген Андертон отбасына үйленгеннен кейін әулеті тоқтады. Олар Инс-Андертон атымен танылды және 1760 жылдан 1818 жылға дейін уақытша түрде залды пайдаланды, содан кейін Экстон Холлға көшті. Үшінші зал, сондай-ақ Инс Холл деп белгілі, Джеймс I патшаның тұсында Манчестер жолының жанында ағаштан және гипстен салынған. Бастапқыда ол қоршаумен, итальяндық мұржаларымен және еменнен жасалған әсем панельдермен әшекейленген, бірақ 1854 жылы өрттен қирап, архитектуралық ерекшелігі жоқ қарапайым кірпіштен қайта салынды және ішкі жағы жаңартылды. 1911 жылы үш залдың барлығы да тұрды, бірақ бүгінде ешқайсысы сақталмаған. 1903 жылы Хиттон Ральф және Хиттон жобалаған Мейкерфилд қалалық әкімшілік ғимараты аяқталды. Ауылдық округ 2221 акр жерді қамтыды. Жер астындағы тау жыныстары қатпарлы және көмірлі қабаттардан тұрды, көптеген шахталар ашылды. Алғашқы шахталар 120-ден 900 футқа дейін тереңдікке жетті, ал кейіннен 1800 футқа дейін тереңдетілді. Бұрын Инс Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолының Уоррингтон-Виган, Экклс-Виган, Виган-Сент-Хеленс және Спрингс-Бранч-Хей, сондай-ақ Аспулл тармақтарымен, Ланкашир және Йоркшир темір жолының Бьюри-Ливерпуль желісімен және Глазбрук-Виган бағытындағы Ұлы Орталық темір жолымен (1884-1964 жылдар аралығында Төменгі Инс станциясы осы жолда орналасқан) кесіп өтілген. Сонымен қатар, жергілікті шахталық желілер де болды. Лидс және Ливерпуль каналы Жоғары Инс арқылы өтеді, ал Уиган шлюздерінің 16-сы осы округтің ішінде орналасқан. 1960 жылдары жаңа вагондарға қажеттілік азайғаннан кейін компания вагондарды жөндеуді жалғастырды, сонымен қатар пайдасыз британдық темір жол жылжымалы құрамдарын (вагондар мен локомотивтер) және бу локомотивтерін бөлшектеуге көшті. 1960 жылдардың ортасынан соңына дейін олар 315 БР бу локомотивін бөлшектегені жазылған.
The earliest mention of the manor of Ince and the Ince family dates from 1202, at which point it was under the barony of Newton in Makerfield (Newton le Willows). There were four halls in Ince. Both the manor of Ince and the original hall on Warrington Road were held by a family of the same name, who also owned the manor of Aspull and had close ties to the Hindley family. The lineage was replaced by the Gerard family by marriage in the reign of Henry IV, who adopted the name Gerard family of Ince, and the manor remained with them for several centuries until William Gerard sold it to the Earl of Balcarres at some point between 1796 and 1825. It was of timber framed construction. A branch of the Gerard family lived at New Hall from about 1600 until the line died out with marriage to the Andertons of Euxton, who adopted the name Ince Anderton and temporarily inhabited the hall from 1760 to 1818 before moving to Euxton Hall. The third, also known as Ince Hall, was originally a timber and plaster building built in the reign of James I off Manchester Road. It originally had a moat, Italian chimneys and an oak panelled interior but in 1854 was heavily damaged by fire and rebuilt in plain brick of no architectural merit and modernised inside. All three halls were still standing in 1911 but none remain today. Ince in Makerfield Town Hall, designed by Heaton Ralph and Heaton, was completed in 1903. The township covered 2,221 acres. The underlying rocks contained strata of cannel and coal and many collieries were sunk. The early pits were 120 to 900 feet deep, and subsequently to 1,800 feet. Ince was once criss crossed by railway lines on the London and North Western Railway's Warrington to Wigan, Eccles to Wigan, Wigan to St Helens and Springs Branch to Haigh, and Aspull lines, the Lancashire and Yorkshire Railway's Bury to Liverpool line and the Great Central Railway line from Glazebrook to Wigan (on which Lower Ince station was located, between 1884 and 1964), as well as local colliery lines. The Leeds and Liverpool Canal passes through Higher Ince, and 16 of the Wigan flight of locks are within the township. As the need for new build wagons diminished in the 1960s, the company continued to repair wagons but also diversified to scrap redundant British Railways rolling stock (wagons and carriages) and steam locomotives. It is recorded that they cut up qty 315 BR steam locomotives from the mid to late 1960s.